رولف د هیر، کارگردان استرالیایی و رئیس هیئت داوران مسابقه جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو، درباره اعلام رسمی شدن وضعیت فهرست A توسط فدراسیون بین‌المللی انجمن‌های تولیدکنندگان فیلم (FIAPF) و قرار گرفتن توکیو در میان ۱۷ جشنواره این فهرست، اظهار نظر کرد که این تغییر چندان تأثیری بر رویداد نخواهد داشت.
د هیر که کارگردان فیلم‌های «پسر بد بچه» و «ده قایق» است، در کنفرانس خبری هیئت داوران در سی و نهمین دوره جشنواره توکیو گفت: «توکیو همیشه توسط بیشتر شرکت‌کنندگان به عنوان یکی از جشنواره‌های مهم شناخته شده است و در واقع توکیو یک جشنواره A محسوب می‌شد، بنابراین این تغییر رسمی چندان تفاوتی ایجاد نمی‌کند.»
او افزود که این طبقه‌بندی ممکن است در جذب فیلم‌های با کیفیت بیشتر به جشنواره تأثیرگذار باشد: «در این معنا ممکن است کمک کند که حالا رسماً در فهرست A قرار دارد، اما فکر نمی‌کنم تغییر بزرگی در جشنواره ایجاد کند.»
در ماه مارس، FIAPF سیستم اعتبارسنجی چهارگانه خود را کنار گذاشت و به جای آن تنها یک فهرست واحد معرفی کرد که ۱۷ جشنواره را به عنوان جشنواره‌های فهرست A نام برد. این فهرست شامل جشنواره‌های کن، برلین، ونیز، تورنتو، بوسان، شانگهای، قاهره و توکیو است که بوسان و تورنتو برای اولین بار وارد این فهرست شدند.
اوه جونگ‌وان، تهیه‌کننده کره‌ای و بنیان‌گذار شرکت Bom Film Productions، که خود در جشنواره توکیو داور است، درباره نظر د هیر گفت که خودش فردی متخصص در جشنواره‌های فیلم نیست و برایش تفاوت فهرست A یا غیر A چندان مهم نیست: «شاید فهرست A یعنی جشنواره خوب، اما ما به عنوان تماشاگر به خاطر این فهرست‌ها نمی‌رویم، بلکه برای دیدن فیلم و لذت بردن از فضای جشنواره می‌رویم.»
د هیر در پاسخ به پرسشی درباره اهمیت این سیستم رتبه‌بندی گفت: «برای بعضی‌ها خیلی مهم است و برای بعضی‌ها اصلاً مهم نیست، و این همان چیزی است که باید باشد.»
سایر اعضای هیئت داوران شامل ماکی‌کو واتانابه بازیگر ژاپنی، الکس لو تهیه‌کننده مستقر در نیویورک و توکیو، و یوو مور رنگ‌آمیز توکیویی بودند که در این بحث شرکت نکردند. این هیئت پنج نفره قرار است جایزه بزرگ توکیو را از میان ۱۵ فیلم رقابتی انتخاب کند. جشنواره تا چهارم نوامبر ادامه دارد.
د هیر همچنین درباره همکاری‌های مشترک سینمایی استرالیا و ژاپن گفت که از نظر او فیلم ژاپنی در استرالیا یا فیلم استرالیایی در ژاپن فیلم‌برداری کردن منطقی نیست و اروپا در زمینه همکاری‌های مالی بین‌المللی موفق‌تر است. او افزود که همکاری‌های مشترک بر اساس داستان‌های طبیعی که نیاز به فیلم‌برداری در هر دو کشور دارند، همیشه ممکن است اگر فیلمنامه‌ها مناسب باشند.
الکس لو نیز اشاره کرد که تهیه‌کنندگان در اروپا، آمریکا و سایر نقاط به دنبال فرصت‌های همکاری مشترک هستند، عمدتاً به دلیل کمبود حمایت‌های دولتی محلی.
د هیر درباره چگونگی تصمیم‌گیری هیئت داوران در صورت اختلاف نظر گفت که با توجه به معقول بودن اعضا، راهی پیدا خواهند کرد که به فیلمی جالب برسند حتی اگر برخی اعضا آن را دوست نداشته باشند.
اوه که برای دومین بار در هیئت داوران توکیو حضور دارد، خاطره‌ای از بحث هفت ساعته برای دفاع از یک فیلم تعریف کرد و امیدوار بود این بار مجبور به چنین جدالی نشود.
