چرا مرغ از خیابان عبور می‌کند؟ در فیلم «مرغ» پاسخ این سوال همان همیشگی است: برای رسیدن به سوی دیگر. اما در این اثر شگفت‌انگیز و ساده‌نگرانه به کارگردانی György Pálfi، موضوع بسیار جدی‌تر و حیاتی‌تر است؛ مرغ داستان مجبور می‌شود از یک بزرگراه شلوغ عبور کند چون روباه گرسنه‌ای پشت سرش است.
نکته جالب این فیلم که آن را بسیار جذاب می‌کند، بازیگران واقعی آن هستند؛ تمام نقش‌ها توسط حیوانات زنده اجرا شده‌اند و هیچ جلوه ویژه کامپیوتری در کار نیست. هشت مرغ مختلف نقش اصلی را ایفا می‌کنند که این خود دستاوردی بزرگ در فیلم‌سازی به شمار می‌رود. اما در حین تماشای فیلم، بیشتر از شگفتی‌های فنی، دل‌تان برای مرغ ساده و در عین حال باهوش داستان می‌سوزد و کاملاً درگیر ماجرای بقا و تلاش او می‌شوید.
سفر قهرمانانه‌ای متفاوت
«مرغ» که سال گذشته در بخش رقابتی جشنواره تورنتو به نمایش درآمد و مورد تقدیر قرار گرفت، از کارگردان مجارستانی György Pálfi است که به خاطر آثار تجربی‌اش شناخته شده است. این فیلم شاید روایت خطی و ساده‌تری نسبت به دیگر آثار او داشته باشد، اما داستانی بزرگ و قهرمانانه است که قهرمانش مرغی با تاج سرخ و پرهای تیره است. دشمنان او از شکارچیان وحشی تا قاچاقچیان انسان را شامل می‌شوند. فیلم دنیایی را نشان می‌دهد که در آن هیچ موجودی بر دیگری برتری ندارد و رقابت برای بقا در یک اکوسیستم بی‌رحم به تصویر کشیده می‌شود.
روایت طبیعی و بدون کلام
مرغ داستان نام و صدایی ندارد، اما بازیگرانی که نقش او را بازی می‌کنند در تیتراژ پایانی معرفی شده‌اند: اسزی، ساندی، فری، انسی، اتی، انیکو، نورا و آنت. کارگردان علاقه‌ای به داستان‌سرایی انسان‌وار ندارد و فیلم با سبک مستندگونه و طبیعی ساخته شده است. این اثر را می‌توان با فیلم «EO» ساخته Jerzy Skolimowski مقایسه کرد، البته بدون جلوه‌های هنری و غلوهای آن فیلم.
از مزرعه صنعتی تا کافه ساحلی
فیلم با صحنه‌ای بسیار واقعی و گرافیکی از تخم‌گذاری مرغ در یک مزرعه صنعتی در یونان آغاز می‌شود. مرغ جوان که پرهای تیره‌ای دارد، پس از تولد با شرایط سخت پرورش مرغ‌های صنعتی روبرو می‌شود و به دنبال سرنوشتی متفاوت می‌رود. او با تلاش فراوان و مواجهه با خطرات مختلف موفق به فرار می‌شود و به مزرعه‌ای ساحلی می‌رسد که خانواده‌ای آن را اداره می‌کنند. این خانواده کافه‌ای کوچک دارند و در کنار آن فعالیت‌های غیرقانونی هم انجام می‌دهند.
مرغ دوباره در قفس گرفتار می‌شود و مجبور به تخم‌گذاری می‌شود؛ سرنوشتی شاید کمتر تلخ از مزرعه قبلی اما همچنان ناخوشایند. فیلم با موسیقی طنزآمیز و لحظات کمدی ملایم، از جمله معرفی خروس مزرعه با موسیقی رومانتیک یونانی، فضا را سبک می‌کند اما از نمایش خشونت‌ها و سوءاستفاده‌هایی که مرغ متحمل می‌شود، از جمله تجاوز و دزدیده شدن تخم‌ها، ابایی ندارد.
فرارهای مکرر و نمادین
مرغ بارها و بارها فرار می‌کند، انگار که حس درونی و ناآگاهانه‌ای دارد که دنیای بهتری در انتظارش است. در یکی از لحظات تلخ فیلم، فرصتی برای آزادی از طریق فعالیت قاچاق پناهندگان به دست می‌آید که به شکل هوشمندانه‌ای به ارتباط سوءاستفاده از حقوق انسان‌ها و حیوانات اشاره می‌کند و تصویری از جهانی را نشان می‌دهد که ارزش‌های اخلاقی خود را از دست داده است.
تکنیک و روایت بی‌نظیر
فیلم با تسلط کامل بر لحن و تکنیک‌های سینمایی ساخته شده است. طراحی صدای دقیق، ما را در ذهن کوچک مرغ قرار می‌دهد و فیلم‌برداری چابک و هوشمندانه به خوبی حرکات و لحظات غیرمنتظره او را ثبت می‌کند. تدوینگر فیلم توانسته است از تصاویر چند مرغ، نمایشی یکپارچه و پرشخصیت بسازد که احساسات تماشاگر را به طور کامل جلب می‌کند. «مرغ» ریسکی بزرگ است که به شکلی دلگرم‌کننده به ثمر نشسته است.
