در مستند «تو همه چیز را میبینی» ساخته نیتن فیلدر و لنس اوپنهایم که درباره الیزابت هولمز است، نیمه فیلم با یک پیچش متا و شوکهکننده همراه میشود. پس از صحنهای صریح از دوستپسر هولمز، بیلی ایوانز، و ادعای هولمز مبنی بر اینکه هرگز دروغ نگفته، فیلم با حضور آماندا سیفرید بازیگر نقش هولمز در سریال «دراپاوت» محصول ۲۰۲۲، به اوج میرسد.
فیلدر این سریال را برای اولین بار به هولمز و ایوانز نشان میدهد که واکنش هولمز را به گریه میکشاند. مستند ۳۴ روز پیش از آغاز حکم ۱۱ سال زندان هولمز را دنبال میکند و پس از زندانی شدن او، حضور سیفرید به عنوان بازیگر نقش هولمز وارد داستان میشود.
فیلدر از سیفرید میخواهد درباره تعاملات عجیبش با هولمز پس از زندانی شدنش نظر دهد، چرا که سیفرید برای بازی در «دراپاوت» جایزه امی دریافت کرده است. این حضور متا باعث میشود سیفرید و بازیگر نقش ایوانز، کریستوفر آبوت، صحنههایی از زندگی واقعی را بازسازی کنند که فیلمبرداری نشده بود. در یکی از این صحنهها، سیفرید (در نقش هولمز) جلسهای خصوصی را ترک میکند تا به فرزندش برسد و آبوت (در نقش ایوانز) درخواست دستمزد برای شرکت در مستند میکند.
فیلدر و اوپنهایم که خود در این بازسازی حضور دارند، مخالفت میکنند و میگویند پرداخت پول اعتبار فیلم را زیر سوال میبرد، اما در نهایت شرکت سازنده مستند قبول میکند که به آنها دستمزد پرداخت کند.
سوال اصلی این است که آیا هولمز عمداً جلسه را ترک کرده تا از درخواست پول ایوانز بیخبر باشد یا ایوانز به تنهایی این درخواست را مطرح کرده است؟ فیلدر در ملاقات زندان با هولمز متوجه میشود که او از این موضوع بیاطلاع بوده و در پایان فیلم مشخص میشود که ایوانز درخواست مالی خود را پس گرفته است.
در یکی از متاترین لحظات فیلم، سیفرید در نقش هولمز به فیلدر میگوید: «نمیخواهم این اتفاق دوباره بیفتد» و به سریال «دراپاوت» اشاره میکند. هولمز در این گفتگو از اینکه زنان به زنان دیگر آسیب میزنند انتقاد میکند و تیم «دراپاوت» را مسئول میداند. او اضافه میکند که بسیاری از زنان زندانی فکر میکنند سریال کاملاً واقعی است.
در صحنهای که سیفرید نقش هولمز را در ملاقات زندان بازی میکند، خود سیفرید در حال خواندن فیلمنامهای است که فیلدر بر اساس گفتگوی واقعی با هولمز نوشته است. سیفرید در واکنش به اتهامات هولمز میگوید: «این کار را به هولمز نکردم، خودش این کار را کرد» و تأکید میکند «این دروغ نیست، این تلویزیون است.»
فیلدر از صحت کامل صحنههای سریال «دراپاوت» سوال میکند و سیفرید میگوید نمیداند دقیقاً چه اتفاقی در زندگی هولمز افتاده اما رفتار هولمز باعث شده برداشتهای خاصی شکل بگیرد که تقصیر او یا سریال نیست. سیفرید پیشتر گفته بود که برای بازی در این نقش تحقیقات گستردهای انجام داده است.
سیفرید در مستند میگوید حاضر است هر صحنهای را که فیلدر بخواهد بازسازی کند، اما وقتی فیلدر به او یادآوری میکند که او هولمز نیست، سیفرید با لبخند میگوید: «خیلیها فکر میکردند من واقعاً او هستم.»
سیفرید در تلاش است هولمز را بفهمد؛ از یک سو همدلی دارد و از سوی دیگر نمیتواند مطمئن باشد که هولمز دوباره همه را فریب میدهد یا خیر. این کشمکش میان بازیگر و زن زندانی ادامه دارد.
تماشاگران نیز درباره اصالت فیلم دچار تردید میشوند. فیلدر ادعا میکند صحنههای بازسازی شده با سخنان واقعی هولمز ساخته شدهاند، اما سیفرید سوال میکند آیا فیلدر با نشان دادن تصویری مهربانتر از هولمز، او را محافظت نمیکند؟ آیا دوستی فیلدر با هولمز واقعی است یا بخشی از بازی مستندساز برای ایجاد شک و تردید درباره نیتهای هولمز؟
فیلم با نقل قولی از مصاحبه هولمز با نیویورک تایمز به پایان میرسد که درباره سریال «دراپاوت» میگوید: «آنها من را بازی نمیکنند، بلکه شخصیتی را بازی میکنند که من خلق کردهام.» این جمله محل بحث و جدل است، چرا که هولمز ادعا دارد نیویورک تایمز او را اشتباه نقل کرده و گفته او گفته «شخصیتی که آنها خلق کردهاند» نه «من». خبرنگار تایمز این نقل قول را صحیح میداند. این اختلاف کوچک اما مهم، تماشاگران را به تردید درباره واقعی بودن هولمز روی صفحه نمایش میکشاند؛ آیا او همان زن واقعی است یا نسخهای داستانی از او؟




