کمدین کیت برلنت در ویژه برنامه جدید خود با عنوان «پارمزان» که در تاریخ 16 اکتبر از شبکه HBO پخش می‌شود، به موضوع اعتیاد به تلفن همراه می‌پردازد. او در ابتدای این برنامه می‌گوید: «اعتیاد من؟ گوشی‌ام است.» با سبک کمدی اسلپ‌استیک و نگاهی نمایشی، برلنت به روزگاری پیش از گوشی‌های هوشمند اشتیاق نشان می‌دهد و رفتارهای خاص و عجیب زندگی آنلاین را به تصویر می‌کشد.
او در این برنامه به موضوعاتی مانند شرمندگی ناشی از وقت‌گذرانی بی‌هدف در شبکه‌های اجتماعی و سوالات روزمره مانند اینکه آیا باید صورت نوزاد را با ایموجی پوشاند یا با نوشتن کلمه «پارمزان» لینک یک دستور پخت پاستا دریافت کرد، می‌پردازد. یکی از بخش‌های خنده‌دار برنامه، اشاره به تماشای ویدئوهای خشونت‌آمیز برای آرامش است، مانند مبارزه گوریل‌ها با نگهبانان باغ‌وحش یا حمله کوسه‌ها به گردشگران.
برلنت در گفتگو با رسانه‌ها بیان می‌کند که این شرایط او را به یاد گذشته‌ای می‌اندازد که مردم در میخانه‌ها دور هم جمع می‌شدند و شاید به نوعی خود را بی‌حس می‌کردند، اما حداقل در کنار هم بودند و مجبور به تعامل با دیگران. او همچنین به تنهایی قابل لمس در دنیای امروز اشاره می‌کند و معتقد است این تنهایی مردم را به سوی ایجاد جامعه سوق خواهد داد.
کیت برلنت درباره ترس‌های خود می‌گوید: «من خوش‌بین نیستم، اما ترس پاسخ مناسبی به شرایط کنونی جهان است.» او این ترس را ناشی از شرایط ترسناک و وجودی می‌داند که همه در آن زندگی می‌کنیم و این موضوع را در برنامه خود بازتاب داده است. او همچنین معتقد است که هنر اجرای زنده هنوز زنده است و هرگز جایگزین هوش مصنوعی نخواهد شد، چرا که مردم همیشه به دنبال ارتباط انسانی واقعی هستند.
برلنت درباره تاثیر گوشی و شبکه‌های اجتماعی بر خلاقیت خود می‌گوید که این موضوع پیچیده است؛ از یک طرف می‌خواهد فرهنگ و جوانان را درک کند و از طرف دیگر نمی‌خواهد تحت تاثیر کامل این فضا قرار گیرد. او اعتراف می‌کند که تمرکز و رابطه‌اش با خود و دیگران به دلیل استفاده بیش از حد از گوشی آسیب دیده و برای بازگشت به تعادل نیاز به انضباط زیادی دارد.
کمدین جوان درباره برچسب‌هایی که به او زده شده، مانند «کمدین عجیب» یا «کمدین آلترناتیو» صحبت می‌کند و می‌گوید همیشه خود را کمدینی فیزیکی می‌دانسته که سعی دارد مخاطبان مختلف را جذب کند. او همچنین از لقب «بازیگر نقش مکمل» استقبال می‌کند و آن را شایسته جایزه اسکار می‌داند.
یکی از جوک‌های برنامه که واکنش شدیدی به همراه داشت، درباره پدران است که او آنها را مانند یک دوست خانوادگی توصیف می‌کند. این شوخی باعث شد یک مرد در سالن نمایش عصبی شود و حتی به سمت او انگشت وسط نشان دهد و در لابی یک لیوان شراب پرتاب کند. برلنت معتقد است این واکنش ناشی از احساس شرم یا گناه آن مرد درباره نقش پدری‌اش بوده است.
کیت برلنت در این برنامه برای اولین بار به صورت خودزندگی‌نامه‌ای درباره مسائل شخصی خود صحبت می‌کند، از جمله اشاره به گرایش جنسی خود که در سال‌های اخیر تغییر کرده است. او می‌گوید این تغییر سبک نوشتن برایش سخت نبود بلکه تنها راهی بود که می‌توانست ادامه دهد، زیرا زندگی و جهان اطرافش تغییر کرده بود و نمی‌توانست مثل گذشته به شوخی‌های کلیشه‌ای بسنده کند.
یکی از ویژگی‌های جالب برنامه، عدم ارائه یک پایان‌بندی قوی و ترک صحنه توسط او است؛ بلکه برعکس، او روی صحنه می‌ماند و تماشاگران هستند که سالن را ترک می‌کنند. این ایده از سوی کارگردان برنامه مطرح شد و برلنت آن را به عنوان شکستن انتظارات معمول اجرا می‌داند.
برلنت درباره رابطه بین اجراکننده و تماشاگر می‌گوید که این رابطه بسیار عجیب و خاص است؛ همه نقش خود را می‌دانند و این باعث آرامش می‌شود، اما او علاقه‌مند به برهم زدن این انتظارها است. او همچنین به تحصیلات خود در رشته مطالعات اجرا اشاره می‌کند که به بررسی همین روابط می‌پردازد.
در پایان، کیت برلنت درباره همکاری‌های آینده خود با جان ارلی صحبت می‌کند. آنها در فیلم «راز مِدی» با هم همکاری داشتند و اکنون در حال نوشتن پروژه‌ای برای تلویزیون هستند. اگرچه پروژه‌های قبلی آنها به دلیل شرایطی مانند کرونا متوقف شده، اما آنها ایده‌ای عالی دارند و امیدوارند به زودی یک برنامه تلویزیونی برای مخاطبان بسازند.
ویژه برنامه «پارمزان» در تاریخ 16 اکتبر ساعت 10 شب به وقت منطقه اقیانوس آرام از HBO و HBO Max پخش خواهد شد.
