جوئل و ایتن کوئن، کارگردانان برجسته و برنده اسکار، در جشنواره فیلم لومیر در شهر لیون فرانسه، با روحیه‌ای خودمانی و طنزآمیز حضور یافتند و خاطرات و نکات جالبی را درباره همکاری‌های طولانی‌مدت خود و همکارانشان به اشتراک گذاشتند. این دو برادر که بیش از چهار دهه است با هم همکاری می‌کنند، در ابتدای کلاس تخصصی خود با شوخی گفتند که همیشه احساس می‌کنند شایسته نیستند.
جوئل کوئن درباره روند خلاقانه خود و برادرش گفت: «ما همیشه با هم می‌نویسیم. ایتن یک بار گفت که روش ما برای اقتباس کتاب این است که من کتاب را باز نگه می‌دارم و او آن را تایپ می‌کند.» ایتن نیز با شوخی اضافه کرد که به همین دلیل آنها ترجیح می‌دهند کتاب‌های جلد سخت را اقتباس کنند، چون ستون کتاب به کارشان می‌آید.
وقتی مدیر جشنواره، تیری فرمو، از آنها پرسید که آیا تا به حال با هم بحث کرده‌اند، جوئل توضیح داد که آنها بیشتر ایده‌ها را با هم رد و بدل می‌کنند و به عنوان مثال فیلم «Burn After Reading» از گفتگویی درباره ساخت فیلمی که هرگز ساخته نمی‌شود، شکل گرفت و بعد تصمیم گرفتند آن را بسازند.
این دو برادر بارها تأکید کردند که فیلم‌هایشان حاصل تلاش جمعی است و آنها تنها نماینده گروه بزرگی از همکاران هستند. ایتن به طور خاص از برونو دلبونل، فیلمبردار فرانسوی که در فیلم‌های «Inside Llewyn Davis»، «The Ballad of Buster Scruggs» و «The Tragedy of Macbeth» همکاری داشته، یاد کرد.
جوئل گفت: «چیزی که از همکاری با دیگران به وجود می‌آید، مهم است و راز همکاری ما این است که بدانیم کی حق با دیگری است و ما نیستیم.» ایتن هم با شوخی گفت که آنها آدم‌های خوش‌برخوردی هستند چون «ایگوهای بزرگی دارند» و از ایده‌های دیگران نمی‌ترسند.
تهیه‌کننده اریک فلنر که در جشنواره حضور داشت، درباره همکاری با کوئن‌ها گفت: «ما ۹ فیلم با هم ساخته‌ایم و جواب این است که بله، همکاری با آنها آسان است. اما فراتر از آسان، آنها شادترین افراد برای ساخت فیلم در صنعت هستند.»
فرانسیس مک‌دورمند، همسر جوئل و بازیگر شناخته شده، نیز در لیون حضور داشت. جوئل خاطره‌ای از اولین ملاقاتشان هنگام انتخاب بازیگر برای فیلم «Blood Simple» در سال ۱۹۸۴ تعریف کرد که چگونه مک‌دورمند به دلیل تماشای سریال تلویزیونی دوست‌پسرش، از بازخوانی با بازیگر دیگر صرف‌نظر کرد.
جوئل درباره همکاری با پلتفرم‌های استریم مانند نتفلیکس و اپل تی‌وی پلاس گفت که ویدئوهای خانگی به شروع کار آنها کمک کرده اما تجربه تماشای فیلم در سینما را بی‌نظیر دانست. او گفت: «لذت نشستن در سینما همراه با جمعیت هیچ جایگزینی ندارد. هیچ فیلمسازی دوست ندارد فیلمش روی صفحه کوچک گوشی دیده شود، این بسیار ناامیدکننده است.»
برادران کوئن همچنین درباره جشنواره کن صحبت کردند، جایی که فیلم «Barton Fink» در سال ۱۹۹۱ نخل طلا را برد اما «No Country for Old Men» شانزده سال بعد بدون جایزه ماند، هرچند بعدها چهار اسکار از جمله بهترین فیلم را کسب کرد.
جوئل با نقل یک شوخی بیلی وایلدر درباره مردی مسن که شکایت از مشکلات ادرار داشت، گفت که آنها این را به این شکل برداشتند که جشنواره کن به آنها می‌گوید «شما کافی بوده‌اید.» ایتن هم با خنده این شوخی را به فرمو بازگرداند و گفت: «ما قبول داریم که دعوت شما به اینجا یعنی همین.»
فرمو با استقبال حضار گفت که جشنواره منتظر فیلم بعدی آنهاست. وقتی درباره شکستن قواعد فیلمنامه‌نویسی پرسیده شد، ایتن گفت که آنها چندان به قواعد توجه ندارند و جوئل هم توصیه کرد: «اگر فیلمنامه‌نویس هستید، باید تا جایی که می‌توانید قواعد را بشکنید.»
در پایان، ایتن دوباره با شوخی گفت: «ما شایسته این جایزه نیستیم.»
