دیگو لونا، بازیگر و کارگردان مطرح مکزیکی، که این روزها با فیلم جدید خود «خاکستر» در جشنواره فیلم سن سباستین حضور دارد، درباره تفاوتهای کار روی فیلمهای مستقل و پروژههای بزرگ هالیوودی مانند سریال «اندور» صحبت کرد. لونا نقش اصلی سریال اسپینآف «جنگ ستارگان» را بازی کرد که فصل دوم آن سال گذشته به پایان رسید و بابت این نقش دو بار نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر شد.
او در این باره گفت: «وقتی فیلمی را میسازید، چالشها چه در پروژههای بزرگ و چه در فیلمهای کوچک یکسان است. اما چیزی که پروژهها را متمایز میکند، داشتن یک دیدگاه مشخص است. سینمایی که فقط به دنبال خوشایند بودن است و دیدگاه خاصی ندارد، معمولا خیلی زود فراموش میشود.»
لونا درباره تلاشش برای دیده شدن فیلم «خاکستر» تاکید کرد که میخواهد مخاطبان به سینما بروند و فیلم را ببینند، در حالی که درباره «جنگ ستارگان» گفت: «داستان فرق میکند، چون این پروژه همیشه حاضر است و شما هر روز با آن مواجه میشوید. این همراهی و علاقهای است که نسلها را دربرمیگیرد و تجربهای است که نمیتوانم با هیچ چیز دیگری مقایسه کنم و بعید است دوباره برایم اتفاق بیفتد.»
فیلم «خاکستر» که امسال در جشنواره کن به نمایش درآمد، اقتباسی از رمانی به قلم برندا ناوارو است و داستان دو خواهر و برادر جوان را دنبال میکند که در مادرید با مشکلات زندگی مهاجرتی دست و پنجه نرم میکنند. مادر آنها سالها پیش برای کار بهتر به شهر آمده و این باعث شده فرزندانش احساس رهاشدگی و کینه داشته باشند. لونا در گفتگو با رسانهها گفت هدفش از ساخت فیلم، نشان دادن زاویهای متفاوت درباره مهاجرت است و تاکید کرد که معمولا وقتی درباره مهاجران صحبت میکنیم، به آنچه پشت سر گذاشتهاند فکر نمیکنیم.
وقتی از او پرسیده شد آیا فکر میکند باید فیلمهای بیشتری درباره مهاجرت ساخته شود، با اشاره به تنشهای جهانی و سیاستهای مهاجرتی گفت: «این سوال ۱۰ سال پیش هم مطرح بود و ۱۰ سال دیگر هم مطرح خواهد بود. این داستان همچنان ادامه دارد مگر اینکه واکنش واقعی نشان دهیم. مطمئنیم که تعداد بیشتری از مردم مهاجرت خواهند کرد، به دلایل مختلف از جمله خشونت، جابجایی اقتصادی و بحران اقلیمی. مسئله این است که چگونه با آنها رفتار میکنیم و چگونه پذیرایشان هستیم. اینجا فرصتی برای تغییر و تبدیل این برخوردهای اغلب خصمانه به تجربهای انسانی وجود دارد.»
لونا معتقد است همه چیز به «کنجکاوی» و تمایل به درک داستانهای پشت مهاجرت برمیگردد. او به شرایط کشورش اشاره کرد که در آن همزمان خواستار سختگیری بر مهاجران مکزیکی به سمت شمال است و هم در پذیرش مهاجران از جنوب، یعنی آمریکای مرکزی، ضعیف عمل میکند. او گفت: «طبیعی است که گاهی با حضور دیگران احساس ناراحتی کنیم، اما سینما میتواند استعارهای زیبا برای درک این موضوع باشد و ما امروز به چنین درکی نیاز داریم. سینما فضایی است که کنجکاوی درباره کسانی که نمیشناسیم را حفظ میکند و این کنجکاوی باعث میشود بهترین نسخه خودمان باشیم.»
در پاسخ به سوال یک دانشجوی فیلم مکزیکی درباره اینکه کارگردانان جوان باید به زبان انگلیسی فیلم بسازند یا به زبان مادری خود وفادار بمانند، لونا گفت ساخت فیلم به زبان اسپانیایی آزادی خاصی به سازندگان میدهد. او افزود: «لازم نیست برای دیده شدن داستانهایتان مهاجرت کنید. ما اینجا در اسپانیا هستیم و من یک مکزیکی هستم که فیلمم را ارائه میدهم. این آزادی زیباست چون میتوانید همان کسی باشید که هستید و فیلمهایتان میتوانند به مخاطبان مختلف برسند.»
