در مراسم جشنواره فیلم لومیر در لیون، جوئل و ایتن کوئن با اجرای شوخی‌های همیشگی خود، جایزه لومیر را دریافت کردند که چهار دهه فعالیت سینمایی آن‌ها را گرامی می‌داشت. این دو کارگردان برجسته در سخنرانی خود با لحنی طنزآمیز از مخترعان سینما تشکر کردند و ایتن کوئن گفت: «از لومیرها بابت اختراع دوربین فیلمبرداری ممنونیم، وگرنه ما حسابی به دردسر می‌افتادیم.» این جمله با خنده حضار همراه شد.
موسیقی متن مراسم، نسخه اسپانیایی آهنگ «هتل کالیفرنیا» توسط گروه گپسی کینگز بود که اشاره‌ای به فیلم کالت «بیگ لیبوسکی» ساخته کوئن‌ها داشت.
در این مراسم جمعی از ستارگان سینما از جمله خاویر باردم، فرانسس مک‌دورمند، ویم وندرز، رابرت اگرز، میشل هازاناویسیوس و دیگران حضور داشتند. باردم که برای نقش آنتون چیگور در فیلم «جایی برای پیرمردها نیست» برنده اسکار شده است، یکی از سخنرانی‌های جذاب شب را ارائه داد و از تلاش اولیه‌اش برای رد کردن این نقش گفت، هرچند که طرفدار پروپاقرص کوئن‌ها بود.
باردم تعریف کرد که چگونه در دفتر کوئن‌ها در نیویورک به آن‌ها گفته بود که از خشونت متنفر است، رانندگی نمی‌کند و انگلیسی‌اش ضعیف است و نمی‌داند چرا اینجا حضور دارد. کوئن‌ها بدون هیچ توضیحی فقط می‌خندیدند و این باعث شد باردم تصمیم بگیرد نقش را قبول کند.
همچنین باردم درباره مدل موی خاص شخصیتش که از عکسی در دهه ۱۹۶۰ الهام گرفته شده بود، شوخی کرد و ایتن کوئن داستانی درباره تعهد باردم به نقش تعریف کرد که در طول فیلمبرداری، یک دستیار جوان با چتر آبی رنگ بالای سر باردم می‌ایستاد تا رنگ پوست او روشن بماند.
باردم این همکاری را هدیه‌ای بی‌نظیر در زندگی شخصی و حرفه‌ای خود توصیف کرد و گفت که این تجربه فراتر از انتظارش بود.
مراسم همچنین شامل اجراهای موسیقی بود؛ بنابار، خواننده و ترانه‌سرای فرانسوی، قطعه «Parce que tu crois» از شارل آزناوور را اجرا کرد که جوئل کوئن آن را آهنگ مورد علاقه‌اش معرفی کرده بود. آنژلیک کیجدو، برنده پنج جایزه گرمی، نیز قطعه «Ne me quitte pas» از ژاک بریل را اجرا کرد که از آهنگ‌های محبوب باردم است.
تیری فرمو، مدیر جشنواره، با نمایش عکس‌هایی از برادران لومیر و کوئن‌ها که ژست‌های مشابهی گرفته بودند، حضار را به خنده انداخت و به آن‌ها یادآوری کرد که طبق سنت جشنواره باید نسخه‌ای از اولین فیلم برادران لومیر، «کارگران ترک کارخانه لومیر» را بسازند و تا روز بعد برداشت خود را ارائه دهند.
نمایش فیلم کوتاه «۱۹۴۳-۱۹۹۷» ساخته اتوره سکولا که داستان پسر یهودی جوانی است که در دوران جنگ جهانی دوم در رم به پناهگاه سینما پناه می‌برد و در پایان فیلم پسر آفریقایی جوانی را نشان می‌دهد که به دلیل آزار و اذیت به همان سینما پناه می‌برد، پیام مهمی درباره تکرار تاریخ و همبستگی انسانی داشت. باردم با اشاره به این پیام گفت: «هرگز دوباره یعنی هرگز برای همه، از کنگو تا سودان و فلسطین.»
جوئل کوئن نیز به جامعه دوستداران سینما در لیون و تعهد جشنواره به تجربه جمعی سینما ادای احترام کرد و از تماشاگرانی که هنوز از جمع شدن در یک سالن تاریک و دیدن فیلم روی پرده بزرگ لذت می‌برند، تمجید کرد.
از زمان ساخت اولین فیلم بلند خود «خون ساده» در سال ۱۹۸۴، برادران کوئن یکی از متمایزترین کارنامه‌های سینمای آمریکا را ساخته‌اند که شامل فیلم‌هایی چون «رایزینگ آریزونا»، «بیگ لیبوسکی»، «او برادر، کجایی؟» و «سرود بوستر اسکرگز» می‌شود. فیلم «جایی برای پیرمردها نیست» در سال ۲۰۰۷ چهار جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را کسب کرد و «فارگو» نیز جایزه اسکار بهترین فیلمنامه اوریجینال را در سال ۱۹۹۷ به آن‌ها داد.
در جشنواره کن، موفقیت‌های آن‌ها از سال ۱۹۹۱ با فیلم «بارتون فینک» آغاز شد که جایزه نخل طلا، بهترین کارگردانی و بهترین بازیگر مرد را برای جان ترتورو به ارمغان آورد. آن‌ها همچنین برای «فارگو» در ۱۹۹۶ و «مردی که آنجا نبود» در ۲۰۰۱ جایزه بهترین کارگردانی را دریافت کردند و «داخل لوین دیویس» در ۲۰۱۳ جایزه گرند پری را کسب کرد. در سال ۲۰۱۵ نیز به عنوان رؤسای هیئت داوران جشنواره بازگشتند.
این جایزه لومیر، برادران کوئن را به دومین زوج فیلمساز تبدیل کرد که این افتخار را دریافت می‌کنند، پس از برادران داردن بلژیکی در سال ۲۰۲۰. پیش از آن، دریافت‌کنندگان این جایزه شامل کلینت ایستوود، کوئنتین تارانتینو، پدرو آلمودوار، مارتین اسکورسیزی و دیگر بزرگان سینما بودند.
جشنواره فیلم لومیر تا روز یکشنبه ۱۸ اکتبر ادامه دارد.
