از زمان انتشار اولین تریلر فیلم «تو می‌توانی همه چیز را ببینی»، بسیاری از علاقه‌مندان به دیدن سقوط افراد مشهور، با خوشحالی منتظر بودند تا الیزابت هولمز بیش از پیش با عواقب اقداماتش روبرو شود. به‌ویژه با اطلاع از اینکه هولمز و همسرش بیلی ایوانز خودشان به دنبال همکاری با ناتان فیلدر، کارگردان فیلم، رفته‌اند، انتظار می‌رفت این همکاری به نوعی به دام افتادن آن‌ها منجر شود. در مستند، هولمز به همان اندازه عجیب و غریب ظاهر می‌شود که هر کسی که به دنبال یک نمایش سینمایی عجیب است، انتظار دارد.
اما نکته‌ای که فیلم را متفاوت می‌کند، این است که شاید هولمز نه یک نابغه شرور، بلکه فردی باشد که بازیگری بی‌ریا دارد و با نوعی آسیب روانی ناشناخته دست و پنجه نرم می‌کند. فیلم به نوعی همدلی با «شیطان» را مطرح می‌کند و نشان می‌دهد که شاید بتوان به او به چشم یک انسان نگاه کرد، هرچند که هنوز قابل درک نیست.
در تریلر ابتدایی، صحنه‌ای دیده می‌شود که هولمز با لبخندی ملایم و چشمانی باز به راوی نگاه می‌کند و پای چپش را از کاناپه بیرون آورده تا نوزادش را تکان دهد. این لحظه، ترکیبی از شوک کمدی و حس همدلی را به مخاطب منتقل می‌کند و نشان می‌دهد که هولمز انسانی پیچیده و غیرقابل پیش‌بینی است.
فیلم قصد ندارد هولمز را تبرئه کند، بلکه سوالاتی درباره زندگی پیچیده و پر از راز او مطرح می‌کند. کارگردانان ناتان فیلدر و لنس اوپنهایم با صرف ماه‌ها فیلمبرداری از هولمز، همسرش و خانواده‌شان، تلاش کرده‌اند تا به درک عمیق‌تری از شخصیت و انگیزه‌های او برسند، اما در نهایت، پاسخ‌های قطعی به دست نمی‌آید و حل معمای هولمز به اندازه حل معمای یوفوها دشوار است.
یکی از لحظات کلیدی فیلم، گفت‌وگویی است که فیلدر با یک شخصیت بسیار مشهور انجام می‌دهد (که نامش فعلاً فاش نمی‌شود) و در آن فیلدر اعتراف می‌کند که نمی‌داند آیا هولمز واقعاً آنقدر ساده و بی‌ریاست که به نظر می‌رسد یا خیر. این شخصیت مشهور به شدت با این نظر مخالفت می‌کند و فیلدر را به داشتن نوعی سندروم استکهلم متهم می‌کند. این صحنه نشان‌دهنده تضاد دیدگاه‌های مختلف درباره هولمز است و مخاطب را به تفکر درباره همدلی و شکاکیت دعوت می‌کند.
در پایان فیلم، جایگاه واقعی هولمز در میان این دو قطب همچنان نامشخص باقی می‌ماند. فیلدر در جشنواره فیلم تلوراید گفته است که حتی اعضای تیم ساخت فیلم هم هنوز نمی‌دانند دقیقاً چه تجربه‌ای از ساخت این مستند داشته‌اند؛ چرا که هولمز و همسرش اجازه داده‌اند تقریباً همه چیز درباره‌شان دیده شود.
شاید هولمز فردی باشد که به دلیل تجربه‌های تلخ زندگی، از جمله تجاوز در دوران دانشگاه، دچار آسیب روانی شده و تحت سلطه مردان قدرتمند قرار گرفته است. همسرش ایوانز در فیلم به عنوان نزدیک‌ترین فرد به نقش منفی معرفی می‌شود که حتی پیش از زندانی شدن هولمز، کنترل زیادی بر زندگی او داشته و پس از آن نیز با رفتارهایش، شخصیت هولمز را به شدت تحت تاثیر قرار داده است.
دو صحنه در فیلم به شدت به نادانی و سادگی هولمز اشاره دارند: یکی زمانی که فیلدر از او می‌پرسد آیا تا به حال دروغ گفته است و هولمز حتی دروغ‌های کوچک و سفید را هم انکار می‌کند؛ و دیگری زمانی که فیلدر از او می‌خواهد نمایش کمدی «کی روی اول است؟» را تماشا کند و هولمز در نهایت اعتراف می‌کند که اصلاً متوجه شوخی نمی‌شود. این موارد باعث می‌شوند مخاطب به این فکر کند که شاید هولمز دچار نوعی ناتوانی در رشد عاطفی یا شناختی باشد.
با این حال، فیلم این امکان را نیز مطرح می‌کند که هولمز ممکن است قربانی یک سندروم خودفریبی شدید و سلطه مردانه باشد، نه صرفاً یک مجرم نابغه. این نگاه فمینیستی به زندگی او، به ویژه با اشاره به گفته‌های پدرش درباره تغییرات پس از تجاوز دوران دانشگاه، به فیلم عمق بیشتری می‌بخشد.
در نهایت، واکنش‌ها به هولمز پس از دیدن این مستند بسیار متفاوت خواهد بود، اما فیلم با ریتمی آرام و دقیق، فرصتی برای تأمل و همدلی فراهم می‌کند. شاید هرچه بیشتر درباره کسی بدانیم، کمتر بتوانیم درباره‌اش قضاوت کنیم.
فیلم «تو می‌توانی همه چیز را ببینی» با نگاهی فلسفی و انسانی، نشان می‌دهد که دنیای انسان‌ها پیچیده‌تر از آن است که بتوان به سادگی آن را درک کرد و همدلی در مواجهه با این پیچیدگی‌ها ارزشمند است.
