جایزه «کشف استعداد سال» در جوایز جهانی موسیقی فیلم، همواره به شناسایی هنرمندان نوظهور در عرصه موسیقی فیلم شهرت داشته است. پیشتر هنرمندانی چون گوستاوو سانتاوالا (موسیقی فیلم «21 گرم»)، مایکل جیاکینو (موسیقی فیلم «شگفتانگیزان») و نیکلاس بریتل (موسیقی فیلم «مهتاب») این جایزه را دریافت کردهاند و تأثیر قابل توجهی بر موسیقی فیلمهای مدرن گذاشتهاند. همچنین برندگان اخیر این جایزه، دنیل بلومبرگ («بتریالیست») و جرزکین فندریکس («اشیای فقیر») نیز در مسیر موفقیت قرار دارند.
در سال جاری، پنج نامزد نهایی این جایزه معرفی شدهاند که هر یک با سبک و تجربه منحصر به فرد خود در موسیقی فیلم، توجهها را جلب کردهاند.

ماری فوکوهارا («آملی کوچک یا شخصیت باران»)
ماری فوکوهارا از سه سالگی پیانو را آغاز کرد و پس از تحصیل در رشته موسیقی کلاسیک در مدرسه موسیقی توهو گاکوئن، در کنار فعالیت در گروههای جاز و پاپ، به عنوان هنرمند مستقل شناخته شد. او مسیر خود را به سمت آهنگسازی فیلم به صورت طبیعی و از طریق تجربیات متنوع موسیقایی طی کرده است. در سال 2020، تهیهکنندگان فرانسوی برای استفاده از یکی از آثار او در فیلمی جدید با او تماس گرفتند و در نهایت فوکوهارا به عنوان آهنگساز اصلی پروژهای که بعدها به فیلم «آملی کوچک یا شخصیت باران» تبدیل شد، انتخاب شد. او تأکید دارد که موسیقی فیلم باید درک و تخیل کودکانه و معنای «واقعیت» را از دید یک کودک به خوبی منتقل کند.
فوکوهارا امیدوار است در آینده به اجرای زنده بازگردد و پروژههایی را دنبال کند که بیشتر بر تصویر، فضا و احساس تمرکز دارند تا روایت داستانی مشخص.

پاریس هرلی («تاریخچه آب»)
پاریس هرلی که از کودکی آموزش ویولن کلاسیک دیده است، ابتدا با پروژه زنده خود به نام «شیء به عنوان موضوع» شناخته شد و سپس به سمت موسیقی فیلم روی آورد. او پس از همکاری با کلینت منسل در فیلم «عشق خونین»، به تنهایی موسیقی فیلم «تاریخچه آب» با بازی کریستن استوارت را ساخت. هرلی میگوید موسیقیاش دارای حرکتی رو به جلو و هستهای عاطفی است که شنونده را به سفری احساسی میبرد. او به موسیقی به عنوان تجربهای فیزیکی نگاه میکند و معتقد است که صدا میتواند به شکلهای مختلف شنونده را در بر بگیرد و فیلم بستری عالی برای کاوش این ویژگی است.

هانا پیل («استراحت زمستانی»)
هانا پیل فعالیت خود را با نوازندگی ویولن، ترومبون و پیانو در جلسات ضبط برای هنرمندان مختلف آغاز کرد و همزمان به دنبال فرصتهایی در زمینه موسیقی فیلم و تلویزیون بود. پس از رد شدن از سوی کالج سلطنتی موسیقی به دلیل سبک غیرکلاسیکش، به مسیر مستقل خود ادامه داد و آلبومهایی با محوریت جعبه موسیقی ساخته شده از نوارهای کاغذی منتشر کرد که توجه مشاوران موسیقی پروژههایی مانند «آنا کارنینا» و «رقص با ستارگان» را جلب کرد. کار او روی مستند «بازی تاج و تخت: آخرین نگهبان» نامزدی جایزه امی را برایش به ارمغان آورد و اکنون در حال ساخت موسیقی سریال «اساسینز کرید» برای نتفلیکس است که ترکیبی از سازهای باستانی و مدرن را به کار میگیرد.

کاندینگ ری («سیرات»)
کاندینگ ری، که نام اصلیاش دیوید لتلیه است، با تحصیل در رشته معماری و فعالیت در صحنه موسیقی تجربی برلین شناخته شد. او آثار خود را در لیبل آلمانی Raster-Noton منتشر کرده و به تدریج از موسیقی تجربی و امبینت به سمت موسیقی رقص و سپس موسیقی فیلم حرکت کرده است. نخستین موسیقی فیلم او برای «بوسه بر زخمها» در سال 2022 توجه داوران جوایز آلمان را جلب کرد و سپس برای فیلم «سیرات» به کارگردانی الیور لاکس دعوت شد. او دو سال پیش از شروع فیلمبرداری کار ساخت موسیقی را آغاز کرد و حدود 80 درصد موسیقی را بر اساس فیلمنامه نوشت. موسیقی او در این فیلم به طور متمرکز در صحنههای کلیدی حضور دارد و او به شدت به سکوت در برخی لحظات تأکید دارد تا تاثیر موسیقی بیشتر شود.

سم اسلیتر («2000 متر تا آندرییوکا»)
سم اسلیتر به طور اتفاقی وارد دنیای موسیقی فیلم شد. این آهنگساز مستقر در برلین که خود را یک «علاقهمند به استودیو» معرفی میکند، ابتدا به عنوان طراح صدا و مهندس خلاق با هنرمندانی مانند یوهان یوهانسون، داستین اوهالرون و هیلدور گودنادوتیر همکاری کرد که بعدها با هیلدور ازدواج کرد. او اکنون در زمینههای مختلفی فعالیت میکند، از جمله ساخت موسیقی مستند برنده امی «2000 متر تا آندرییوکا» و بازی پلیاستیشن 5 به نام «ساروس» که توسط نشریه NME به عنوان «شبیه کابوس» توصیف شده است. اسلیتر معتقد است که موسیقی غیرمستقیم و انتزاعی داستان یا احساس، دنیایی شگفتانگیز است و نسل او به دنبال گسترش هرچه بیشتر دامنه موسیقی در این زمینهها است.




