والتر کوئینگ، بازیگر خاطرهانگیز نقش پاول چکوف در سریال اصلی «استار ترک» و هفت فیلم سینمایی این مجموعه، روز یکشنبه در لسآنجلس درگذشت. او ۹۰ سال داشت.
نمایندگان او در بیانیهای اعلام کردند: «امروز ما درگذشت والتر کوئینگ را که با استعداد، گرمی و اجراهای فراموشنشدنیاش تأثیری ماندگار بر نسلهای طرفداران در سراسر جهان گذاشت، سوگواری میکنیم. او شب گذشته به دلیل کهولت سن در خانهاش در نورث هالیوود و در کنار دختر و خواهرزادهاش از دنیا رفت.»
میراثی فراتر از صفحه نمایش
کوئینگ بیشتر به خاطر نقش نمادین خود به عنوان پاول چکوف در «استار ترک: سریال اصلی» شناخته میشود، نقشی که با خوشبینی، شوخطبعی و روحیه ماجراجویانهاش الهامبخش مخاطبان بود. فراتر از «استار ترک»، او در طول دوران حرفهای طولانی و درخشان خود تواناییهای متنوع بازیگریاش را نشان داد و عشق واقعی خود به هنر بازیگری را به نمایش گذاشت. در سالهای اخیر نیز با بازی در فیلم کوتاه «آقای فلیشمن» که برای آن جایزه بهترین بازیگر مرد در جوایز مستقل کوتاه ۲۰۲۶ را دریافت کرد، همچنان درخشان ظاهر شد.
والتر کوئینگ نه تنها در صفحه نمایش، بلکه در تعاملات متعدد با طرفداران در کنوانسیونها، مهربانی، شوخطبعی و قدردانی خود را با همه به اشتراک گذاشت و به خوبی درک میکرد که «استار ترک» برای مردم چه معنایی دارد و جامعهای که پیرامون آن شکل گرفته را پذیرفته بود.
نقش چکوف و زندگی حرفهای
شخصیت چکوف، یک افسر ناوبری جوان و مغرور در سریال اصلی، برای جذب مخاطبان نوجوان معرفی شد و مدل موی او یادآور دیوی جونز از گروه موسیقی مونکز بود. این شخصیت روسیتبار همچنین برای طنزآمیز نشان دادن ادعاهای شوروی درباره اختراعات مهم انسانی به کار میرفت.
کوئینگ نقش چکوف را در فیلم تلویزیونی ۲۰۱۵ «استار ترک: رینگییدز» که در آن چکوف به درجه دریاسالاری ارتقا یافته بود، بازی کرد. این فیلم که به عنوان پایلوتی برای یک سریال جدید «استار ترک» ساخته شده بود، از طریق تأمین مالی جمعی تولید شد.
در سریال انیمیشنی «استار ترک» در اوایل دهه ۷۰، شخصیت چکوف به دلیل محدودیت بودجه حضور نداشت، اما کوئینگ یک قسمت از این سریال به نام «ولکان بینهایت» را نوشت.
نقش چکوف در فیلم «استار ترک ۲: خشم خان» (۱۹۸۲) که به طور گسترده بهترین فیلم «استار ترک» شناخته میشود، مرکزی بود و کوئینگ در این فیلم زمان قابل توجهی روی صفحه داشت.
فعالیتهای دیگر و زندگی شخصی
کوئینگ همچنین در مجموعه علمی-تخیلی «بابلون ۵» نقش آلفرد بستِر، پلیس ذهنی شرور را بازی کرد و در ۱۲ قسمت بین سالهای ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۸ حضور داشت.
والتر ماروین کوئینگ در شیکاگو به دنیا آمد. خانوادهاش از یهودیان روسی بودند و نام خانوادگی اصلیشان کوئنیگزبرگ بود. او در دبیرستان فیلدستون در نیویورک فعالیتهای نمایشی داشت و سپس در کالج گرینل در آیووا تحصیل کرد. پس از آن به دانشگاه کالیفرنیا در لسآنجلس رفت و در رشته روانشناسی فارغالتحصیل شد. پس از تشویق یک استاد به دنبال کردن بازیگری، در مدرسه بازیگری Neighborhood Playhouse در نیویورک تحصیل کرد، جایی که همکلاسیهای او شامل کریستوفر لوید، جیمز کان و دابنی کولمن بودند.
کوئینگ در دهه ۶۰ با نقشهای کوچک در تلویزیون آغاز کرد و پس از پایان سریال اصلی «استار ترک» در سال ۱۹۶۹، گهگاه در سریالهایی مانند «ویرجینیان»، «آیرونساید» و «کولومبو» حضور داشت.
در دهه ۸۰، همزمان با فعالیت در فیلمهای «استار ترک»، در اقتباس تلویزیونی «آنتونی و کلئوپاترا» نقش پمپئی را بازی کرد. همچنین در فیلمهای علمی-تخیلی کمبودجه و فیلمهای مستقل متعددی حضور داشت.
او نویسنده، کارگردان تئاتر و مدرس بازیگری نیز بود و در طول سه دهه فعالیتهای متعددی در این زمینه داشت. از جمله آثار تئاتری که کارگردانی کرد میتوان به «هتل پارسادیزو»، «بکت» و «دوازده مرد خشمگین» اشاره کرد.
کوئینگ همچنین نویسنده رمان فانتزی طنزآمیز «باک آلیس و بازیگر-ربات» و خالق کتاب مصور «ریور» بود. خاطرات او با عنوانهای «شرکت چکوف: دفترچه شخصی ساخت استار ترک – فیلم سینمایی» و «عوامل پیچیده – راهنمای نوروتیک به جهان» منتشر شدهاند.
روابط و خانواده
در دوران سریال اصلی «استار ترک» مدتی تنش بین کوئینگ و جورج تاکئی (بازیگر نقش سولو) وجود داشت، اما در نهایت دوستی نزدیکی شکل گرفت و کوئینگ در سال ۲۰۰۸ بهترین مرد در عروسی تاکئی بود.
والتر کوئینگ یک دختر به نام دنیل کوئینگ، بازیگر و نویسنده، داشت. پسرش، اندرو کوئینگ، بازیگر و تدوینگر، در سال ۲۰۱۰ درگذشت.




