جروم چن، سرپرست جلوه‌های ویژه فیلم «مرد عنکبوتی: روزی نو»، در کنفرانس ویو در تورین اعلام کرد که این پروژه شامل نزدیک به 2000 شات جلوه‌های ویژه بود که در مدت تنها 24 هفته پس‌تولید انجام شد. در یک هفته، تیم توانست 445 شات را تحویل دهد که این رقم را با اولین فیلمی که در سال 1999 به عنوان سرپرست جلوه‌های ویژه کار کرده بود و شامل 450 شات بود و دو سال طول کشیده بود، مقایسه کرد.
حدود سه چهارم کار جلوه‌های ویژه در شش هفته آخر تولید انجام شد که فشار زیادی بر تیم وارد کرد. آماده‌سازی‌ها با یک سفر اکتشافی به نیویورک در دسامبر 2024 آغاز شد، پیش از آنکه حتی فیلمنامه نهایی دریافت شود. کارگردان دِستین دنیل کرتون خواستار مرد عنکبوتی‌ای بود که بیشتر به سطح خیابان و واقعی نزدیک باشد و شهر نیویورک نقش مهمی در داستان داشته باشد. اما بیشتر فیلمبرداری در انگلستان انجام شد و استودیوهای پاینوود، لندن و گلاسگو به عنوان جایگزین نیویورک استفاده شدند.
طراح تولید چارلز وود با هنر مفهومی خود، پالت رنگی محدود و کنترل‌شده‌ای را پیشنهاد داد که در لحظات احساسی کلیدی با رنگ‌های اشباع شده برجسته می‌شد. تیم جلوه‌های ویژه بخش‌های قابل استفاده از فیلمبرداری خیابانی را حفظ کرده و بخش‌های بالاتر را دیجیتالی جایگزین یا گسترش دادند. برای ایجاد حس نیویورک، از عناصری مانند چراغ‌های ترافیکی آویزان، داربست‌ها، برج‌های آب و خطوط برق استفاده شد و حتی نشانه‌های زرد رنگ کنار خیابان‌های بریتانیا حذف شدند.
برخی بخش‌های کوچک فیلمنامه به پروژه‌های فنی بزرگی تبدیل شدند. به عنوان مثال، صحنه‌ای که مرد عنکبوتی با یک تانک مواجه می‌شود، از چند کلمه به 11 شات و حدود 52 ثانیه فیلم تبدیل شد. مدل‌های فیزیکی روی میز به تیم کمک کردند تا نحوه برخورد وسیله نقلیه با ساختمان را بدون پیش‌نمایش‌های پیچیده تعیین کنند. در یک صحنه دیگر، دوربین کوچکی روی کلاهک بازیگر تام هالند نصب شد تا عملکرد او را از نزدیک ثبت کند و در ترکیب‌بندی، شکل قرمزی مبهم به داخل ماسک او اضافه شد. چن گفت: «گاهی ساده‌ترین ترفندها موثرترین هستند.»
این فیلم همچنین فرصت نخستین همکاری چن با هالک مارک رافالو را فراهم کرد. با توجه به اینکه هالک در این فیلم در حالتی وحشی‌تر و تحت کنترل تله‌پاتیک ظاهر می‌شود، تیم جلوه‌های ویژه تغییراتی در فیزیک او ایجاد کرد؛ از جمله تناسبات بدن، تعریف عضلات، رنگ مو و اندازه دست و پاها. چن با کوین فیگی، رئیس مارول استودیو، درباره تکامل ظاهر هالک در طول فرنچایز مشورت کرد.
چن شوخی کرد که هیچ‌کس قبلاً به ناخن‌های پای هالک توجه نکرده بود و این جزئیاتی بود که باید به آن پرداخته می‌شد. نسخه‌های قبلی هالک بیش از حد سبز به نظر می‌رسیدند و تیم همچنین واکنش پوست او به نورهای مختلف را بررسی کرد. بازوهای هالک بلندتر، چربی بدن کمتر و موهای خاکستری‌تر شدند. تغییر ظریف رنگ چشم از سبز به قهوه‌ای نشان‌دهنده لحظه‌ای است که هالک انسانیت خود را بازیابی می‌کند. مدل‌های تمام‌قد هالک به ارتفاع 10 فوت به بازیگران و تیم فیلمبرداری کمک کردند تا ابعاد او را در صحنه بهتر درک کنند و حتی شلوارهایش نیز با دقت طراحی شدند.
یکی از چالش‌های نهایی، خلق موج انرژی در صحنه‌ای با حضور ژان گری بود که به سختی از نظر خلاقانه حل شد. چن ابتدا با استفاده از انحراف رنگی رنگین‌کمانی که در نمایش‌های قبلی قدرت‌های فراطبیعی دیده شده بود مخالفت کرد، اما پنج هفته مانده به پایان کار نظرش را تغییر داد و تصمیم گرفت از این زبان تصویری شناخته شده استفاده کند. او اعتراف کرد که این بخش ضعیف‌ترین قسمت فیلم بود و آرزو داشت ایده بهتری پیدا کنند.
چن تاکید کرد که اغلب زمان تعیین‌کننده کیفیت جلوه‌های ویژه است نه صرفاً توانایی هنرمندان. او گفت: «اگر در فیلمی جلوه‌های ویژه‌ای را دیدید که خوب به نظر نمی‌رسد، دلیلش این نیست که هنرمندان بدی داشته است بلکه به این دلیل است که وقت کافی نداشته‌اند.» او به سرپرستان جلوه‌های ویژه توصیه کرد به جای وسواس روی فریم‌های جداگانه، شات‌ها را در قالب دنباله‌های خود بررسی کنند.
سرعت بالا در تکمیل پروژه می‌تواند پیامدهایی برای صنعت داشته باشد. چن گفت: «ممکن است با تمام کردن این فیلم در 24 هفته به خودمان لطمه زده باشیم چون دوباره ثابت کردیم که می‌توان به موقع کار را تمام کرد.»
چالش نهایی بسیار کوچک بود؛ پس از اتمام کار فروشندگان، بازبینی ناگهانی لکه عرقی زیر بازوی مرد عنکبوتی را نشان داد. چن گفت: «قهرمانان نمی‌توانند در لباس‌شان عرق کنند.» تیم کوچکی در دفتر مارول در بوربانک این لکه را در حدود 47 دقیقه حذف کرد، شات اصلاح‌شده را تحویل داد و چن را از پارکینگ تقریباً خالی زیر استودیو به خانه فرستاد.
