دوشنبه، ۲۵ آبان ۱۴۰۵
سینماگیک
اخبار و تحلیل ها

دوربین‌بردار «تصمیم به ترک» درباره نور طبیعی در «عشق ممکن» ساخته لی چانگ-دونگ

کیم جی-یونگ، فیلمبردار فیلم‌های «تصمیم به ترک» و فصل دوم «بازی مرکب»، درباره چالش‌های استفاده از نور طبیعی در فیلم جدید لی چانگ-دونگ به نام «عشق ممکن» صحبت کرد. این فیلم که پس از هشت سال اولین ساخته ل

۳ دقیقه مطالعه۲۰ بازدید۰ دیدگاه
دوربین‌بردار «تصمیم به ترک» درباره نور طبیعی در «عشق ممکن» ساخته لی چانگ-دونگ

کیم جی-یونگ، فیلمبردار فیلم‌های «تصمیم به ترک» و فصل دوم «بازی مرکب»، درباره چالش‌های استفاده از نور طبیعی در فیلم جدید لی چانگ-دونگ به نام «عشق ممکن» صحبت کرد. این فیلم که پس از هشت سال اولین ساخته لی است، در جشنواره فیلم ونیز جایزه نخل نقره‌ای هیئت داوران را دریافت کرده و نماینده کره جنوبی برای اسکار بهترین فیلم بین‌المللی است.

کیم در برنامه‌ای به نام «فیلمبرداری عشق ممکن: آرام اما عمیق» در جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان توضیح داد که چگونه همراه با کارگردان، تمام طراحی بصری فیلم را بر اساس نور طبیعی شکل دادند و این تصمیم نیازمند برنامه‌ریزی و آمادگی فراوانی بود.

نقطه اوج احساسی فیلم در جنگلی آرام کنار ساحل اتفاق می‌افتد که در فیلمنامه اولیه هیچ بادی در آن نبود، اما طوفان‌های تابستانی کره در لوکیشن این شرایط را تغییر داد. کیم از لی خواست صحنه را تغییر دهد و در نهایت اعضای گروه با طناب درختان را تکان دادند تا باد مصنوعی ایجاد کنند. کیم این تجربه را یکی از به‌یادماندنی‌ترین لحظات بیش از ۲۰ سال فعالیتش در سینما دانست.

در این فیلم تقریباً هیچ چیزی به شانس واگذار نشده است، حتی هوا در روز فیلمبرداری صحنه اوج. تیم فیلمبرداری هر روز باد را از طریق کانال یوتیوب مورد علاقه لی بررسی می‌کرد و برای هر روز بادی آماده می‌شدند، اما باد طبیعی که به کمک بیاید ظاهر نشد و همه به جز چند نفر از اعضای گروه به جنگل رفتند تا با طناب درختان را تکان دهند.

تعادل میان نور طبیعی و نور مصنوعی در فیلم بسیار دقیق بود. در طول روز، نورهای فیلمبرداری فقط در جاهایی که نور طبیعی کافی نبود استفاده شدند و در شب تا حد امکان از چراغ‌های خیابان و لامپ‌های موجود بهره گرفته شد. لوکیشن خانه تعطیلات شخصیت ثروتمند فیلم، سانگ-وو، توسط لی از کانال یوتیوب املاک پیدا شد و تیم تولید خانه را در دو ماه پیش‌تولید با دقتی بالا ساختند، به طوری که جهت و اندازه پنجره‌ها کاملاً حساب شده بود.

کیم که سابقه کار در پروژه‌های پر جلوه ویژه مانند «آش‌فال» را دارد، در این فیلم تلاش کرد سبک‌های قبلی خود را کنار بگذارد و با دوربین دستی و تنها یک دوربین فیلمبرداری کند، به جز دو صحنه گفتگو. او درباره فاصله دوربین از شخصیت‌ها گفت که اگر خیلی نزدیک باشد، احساس اغراق ایجاد می‌کند و اگر خیلی دور باشد، حس بریدن و نگاه کردن از دور را می‌دهد.

در داستان فیلم، فیلم مستند ساخته شده توسط شخصیت یِ-جی نقش مهمی دارد و کیم درباره تفکیک تصاویر این مستند از فیلم اصلی گفت که تصمیم گرفتند مرز مشخصی بین آن‌ها قائل نشوند تا این دو به تدریج در هم ادغام شوند و مرز بینشان محو شود، تصمیمی که بیشتر بر اساس حس شهودی گرفته شد.

کیم درباره امیدش به دیدار دوباره «روح فیلم» که کارگردان درباره آن صحبت می‌کند، گفت اگر فرصتی دوباره برای همکاری با لی داشته باشد، امیدوار است این بار آن را ملاقات کند.

دیدگاه شما