استودیو Eyeline که زیرمجموعه نتفلیکس است، با بهره‌گیری از هوش مصنوعی مولد، توانسته پس از فیلمبرداری لوکیشن‌ها را تغییر دهد، جمعیت‌ها را بازسازی کند و نورپردازی را اصلاح نماید. این استودیو همچنین در حال توسعه ابزارهایی است که به کارگردانان اجازه می‌دهد حتی پس از ضبط بازی بازیگران، موقعیت دوربین را تغییر دهند.
محسن موسوی، معاون بخش نوآوری مجازی Eyeline، در کنفرانس View در تورین توضیح داد که رویکرد این استودیو ترکیبی از فیلمبرداری زنده، جلوه‌های ویژه سنتی و فناوری‌های مولد است که آن را «تولید هیبریدی» می‌نامند. او تأکید کرد که Eyeline به دنبال تولید تصاویر صرفاً با فرمان دادن به هوش مصنوعی نیست و این روش را نماینده خود نمی‌داند.
موسوی که سابقه همکاری در فصل پایانی سریال «بازی تاج و تخت» را دارد، بیان کرد که تولید یک تصویر قابل قبول با هوش مصنوعی تنها نقطه شروع است. به گفته او، مدل‌های مولد می‌توانند حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد راه را طی کنند، اما رسیدن به کیفیت ۱۰۰ درصدی که نیازهای دقت، وضوح و کنترل خلاقانه در پس‌تولید حرفه‌ای را برآورده کند، اهمیت بسیار بیشتری دارد.
رویکرد Eyeline از قبل از شروع فیلمبرداری آغاز می‌شود؛ بخش هنر مولد این استودیو در کنار هنرمندان سنتی به طراحی صحنه‌ها می‌پردازد و با استفاده از روش‌های «صحنه‌های کم‌جزئیات» بازیگران روی بخش‌های محدود فیزیکی و با نورپردازی ساده اجرا می‌کنند. سپس محیط و نورپردازی به صورت دیجیتال بازسازی می‌شود و اجرای بازیگران حفظ می‌شود. موسوی این روش را ادامه‌ای برای بخش هنر سنتی دانست، نه جایگزینی برای آن.
سیستم ضبط حجمی Eyeline امکان بازنگری در زاویه دوربین و نورپردازی پس از فیلمبرداری را فراهم می‌کند. در نمونه‌های نمایشی، این استودیو توانسته صحنه‌های فیلمبرداری شده در یک لوکیشن را به محیط‌های کاملاً متفاوت تبدیل کند، بدون استفاده از پرده سبز. این فناوری آزادی عمل در نور و دوربین را پس از ضبط اجراها ممکن می‌سازد و در عین حال هویت و اجرای بازیگران را حفظ می‌کند.
Eyeline این فناوری‌ها را در پروژه‌های نتفلیکس به کار برده است. برای مثال در مستند تاریخی «آزمایش آمریکایی» از پس‌زمینه‌های توسعه یافته، گرد و غبار مولد و عناصر دیجیتال دیگر در کنار تصاویر واقعی استفاده شده است. همچنین در پروژه «Brazil ’70: The Third Star» که درباره قهرمانی تیم ملی فوتبال برزیل در جام جهانی ۱۹۷۰ است، این استودیو به خلق جمعیت‌های عظیم و واکنش‌پذیر استادیوم کمک کرده است که ترکیبی از فیلمبرداری، جلوه‌های ویژه سنتی و تکنیک‌های مولد بود و انجام آن با روش‌های سنتی بسیار دشوار و پرهزینه می‌بود.
از دیگر فناوری‌های در حال توسعه Eyeline می‌توان به شبیه‌سازی‌های مولد مایعات اشاره کرد که کنترل آن‌ها هنوز چالش‌برانگیز است. موسوی توضیح داد که هدف این است که هنرمندان بتوانند ویژگی‌هایی مانند سرعت، ویسکوزیته و آشفتگی آب را با کلیدهای زمانی تنظیم کنند و کف یا پاشش را بدون تغییر در شبیه‌سازی اصلی اضافه نمایند. به گفته او، در جلوه‌های ویژه گاهی لازم است قوانین فیزیک مایعات شکسته شود تا اثر خلاقانه خاصی به دست آید.
نمونه‌های دیگری که Eyeline ارائه کرده شامل تبدیل فصل در ضبط‌های سه‌بعدی، نورپردازی مجدد اجراهای انسانی با کمک هوش مصنوعی و ساخت صحنه‌های چهار بعدی قابل پیمایش از یک ضبط تک‌دوربینه است. این آزمایش‌ها از تکنیک‌هایی که در پروژه‌های تکمیل شده استفاده شده‌اند، متفاوت است.
موسوی تأکید کرد که سیستم‌های Eyeline بیشتر بر پایه تحقیقات و مدل‌های اختصاصی خود استودیو ساخته شده‌اند و نه استفاده صرف از مدل‌های آماده. این استودیو همچنین از همکاری‌های خارجی و داده‌های آموزشی ویژه بهره می‌برد، اما تأمین‌کنندگان مدل‌های پایه را مشخص نکرد.
این ارائه در حالی انجام شد که نتفلیکس به طور جداگانه در حال گسترش برنامه‌های هوش مصنوعی خود است، از جمله خرید شرکت فناوری فیلمسازی بن افلک به نام InterPositive. نتفلیکس اعلام کرده که تاکنون حدود ۳۰۰ عنوان از تولیداتش از برخی فناوری‌های مولد هوش مصنوعی استفاده کرده‌اند.
موسوی در پایان خاطرنشان کرد که توانایی فنی به تنهایی کافی نیست و باید اطمینان حاصل شود که فناوری‌ها «جعبه سیاه» نباشند و فیلمبرداران و طراحان تولید بتوانند نتایج را به دلخواه شکل دهند. چالش‌های مهمی مانند دامنه دینامیکی بالا، کیفیت ۴K و ثبات زمانی همچنان باقی است، اما Eyeline در حال پیشرفت در این زمینه‌هاست تا تصویری کاملاً هماهنگ و یکپارچه ارائه دهد، چه تصویر از دوربین گرفته شده باشد، چه جلوه‌های ویژه سنتی یا فناوری مولد هوش مصنوعی باشد.
