میرسینی آریستیدو، فیلمساز قبرسی، سال ۲۰۲۶ را با موفقیتی بزرگ آغاز کرد؛ فیلم نخست او با عنوان «Hold Onto Me» جایزه مخاطبان بخش درام سینمای جهان در جشنواره ساندنس را از آن خود کرد. در ادامه، این فیلم در سپتامبر تاریخ‌ساز شد و به عنوان نماینده قبرس در رقابت فیلم‌های بلند بین‌المللی اسکار انتخاب شد؛ اتفاقی بی‌سابقه برای این کشور کوچک که پیش‌تر هیچ فیلمی برای این بخش ارسال نکرده بود.
پس از نمایش‌های پر فروش در جشنواره فیلم تسالونیکی، جایی که «Hold Onto Me» در بخش Meet the Neighbors+ رقابت می‌کند، آریستیدو آماده سفر به آمریکا برای آغاز کمپین اسکار فیلمش است. این کارگردان ۳۶ ساله می‌گوید: «این دستاورد بزرگی است اما مسئولیت و کار زیادی هم به همراه دارد. واقعیت این است که نمی‌دانم شانس‌مان چقدر است چون قبلاً چنین تجربه‌ای نداشته‌ام. قبرس کشوری کوچک است و ما بیشتر احساس می‌کنیم که در نقش بازنده‌ها هستیم. بودجه زیادی برای کمپین نداریم و فقط بهترین تلاش‌مان را می‌کنیم.»
فیلم داستان دختری ۱۱ ساله به نام آیریس را روایت می‌کند که تابستانش با ورود پدر دورافتاده‌اش آریس به شهر مختل می‌شود. آریس که فقط برای مراسم خاکسپاری پدرش بازگشته، در ابتدا از تلاش‌های دخترش برای برقراری ارتباط مجدد استقبال نمی‌کند اما پافشاری آیریس به تدریج دل او را نرم می‌کند و امید به بازسازی رابطه‌شان را زنده می‌کند.
در نقد مثبت جشنواره ساندنس، منتقد کارلوس آگیلار فیلم را درام صمیمانه‌ای توصیف کرد که اگرچه در موضوع به آشنایی می‌پردازد اما نویسندگی دقیق و بازی‌های تلخ و شیرین آن، داستان را به مسیرهای غیرمنتظره و منحصر به فرد می‌کشاند. «Hold Onto Me» محصول شرکت‌های Filmblades و One Six One Films به همراه Fredo Pictures و Graal Films است و فروش جهانی آن توسط Cercamon انجام می‌شود.
آریستیدو که پس از هفت سال زندگی و تحصیل در آمریکا به قبرس بازگشته، درباره ساخت این فیلم به زبان یونانی و در زادگاهش می‌گوید: «تصمیم بزرگی بود که آمریکا را ترک کنم و به کشورم برگردم. برایم مهم بود که بافت زندگی روزمره قبرس، پس‌زمینه‌های فرسوده، حرکت کند زمان و احساسات خامی که ما را شکل می‌دهند را به تصویر بکشم.»
این داستان برای کارگردان بسیار شخصی است، چرا که والدینش در کودکی از هم جدا شدند و احساس بازسازی رابطه با پدری که نمی‌شناسی، محور اصلی فیلم است. او می‌گوید: «این رابطه غیرمتعارف و ناآشنا در فیلم، از همان ابتدا پر از حس خجالت و مقاومت است؛ جایی که باید کسی را دوست داشته باشی که هنوز با او پیوندی نداری.»
بازی درخشان کریستوس پاسالیس در نقش پدر و ماریا پترووا، بازیگر تازه‌کار در نقش آیریس، باعث شده تا این رابطه پیچیده و تدریجی به شکلی باورپذیر و طبیعی به تصویر کشیده شود. پترووا که توسط مدیر انتخاب بازیگر داینا پاپاداکی کشف شده، بازیگر بسیار بالغ و عمیقی است که بدون ترس مسئولیت نقش اصلی فیلم را بر دوش گرفته است.
شیمی واقعی بین دو بازیگر نه تنها نتیجه کارگردانی و بازیگری قوی، بلکه به دلیل شرایط پیش‌تولید و شروع فیلمبرداری بدون تمرین قبلی به خاطر ابتلای پاسالیس به کووید-۱۹ شکل گرفته است. آریستیدو می‌گوید: «آن‌ها روز قبل از شروع فیلمبرداری فقط فیلمنامه را خواندند و سپس فیلمبرداری آغاز شد. در ابتدا پترووا از پاسالیس خوشش نمی‌آمد اما این رابطه در طول فیلمبرداری و همزمان با داستان فیلم شکل گرفت و این حقیقت در واکنش‌هایشان دیده می‌شود.»
آریستیدو که اکنون کمپین تاریخی اسکار را برای قبرس آغاز کرده، معتقد است که شاید سرنوشت به نفع او رقم خورده است و می‌گوید: «یاد گرفته‌ام که وقتی زمانش نرسیده، نباید زور زد و باید با جریان زندگی همراه شد. من همیشه هدفم را می‌دانستم اما مسیرها متفاوت بودند و هیچ‌گاه نمی‌توان برنامه‌ریزی دقیقی داشت.»
جشنواره فیلم تسالونیکی از ۵ تا ۱۵ نوامبر برگزار می‌شود.
