در شب پخش قسمت 600 سریال «قانون و نظم: واحد قربانیان ویژه»، بازیگر Ice-T با جمله‌ای کوتاه گفت: «برخی از همکاری‌ها هرگز پایان نمی‌یابند.» این جمله فراتر از اشاره به همکاری شخصیت‌های بنسون و استابلر، نمادی از رابطه عمیق ماریسکا هارگیتای و دیک ولف است که از آغاز سریال در سال 1999 تاکنون با هم همکاری می‌کنند.
ماریسکا هارگیتای درباره این همکاری می‌گوید: «مردم زیاد از کلمه خانواده استفاده می‌کنند، اما برای بازیگران و عوامل «SVU» که بسیاری از آنها از ابتدا حضور داشتند، این کلمه کاملاً واقعی است. رفتن به سر کار مثل رفتن به یک مهمانی دوستانه است؛ ما همدیگر را در آغوش می‌گیریم و این حس واقعی است.»
پس از پایان قسمت 600، دیک ولف گردهمایی ویژه‌ای با حضور بازیگران و عوامل فعلی، مدیر عملیاتی پیتر جانکوفسکی و کریستوفر ملونی برگزار کرد. ولف در این مراسم گفت: «چنین اتفاقی هرگز پیش نیامده و دیگر هرگز تکرار نخواهد شد.»
در دورانی که رسیدن یک سریال به 100 قسمت یک موفقیت بزرگ محسوب می‌شود، هارگیتای هرگز تصور نمی‌کرد «SVU» به 600 قسمت برسد، اما دیک ولف این هدف را باور داشت. او در سخنرانی خود به این نکته اشاره کرد که این موفقیت نه تنها ممکن است بلکه فراتر از انتظارهاست.
هارگیتای در ادامه گفت: «اگر کسی به من می‌گفت سریالی 600 قسمت پخش شده، فکر می‌کردم که حتماً سریال خسته‌کننده‌ای است یا فقط برای جذب مخاطب بی‌هدف ادامه دارد. اما این سریال سالم، پویا، تازه، هوشمند، صادق و بسیار مهم است. مردم به دلایل واقعی و خاصی به تماشای آن ادامه می‌دهند.»
او همچنین به فضای کاری مثبت و حمایتگرانه در پشت صحنه اشاره کرد که باعث می‌شود بازیگران مهمان نیز از حضور در سریال رضایت داشته باشند و همیشه از این تجربه یاد کنند.
قسمت 600 با نویسندگی میشل فازکاس و کارگردانی برنا مالوی داستانی پیچیده دارد که در آن مشاور هیئت منصفه، گوئن شارپ، بنسون را ترغیب می‌کند پرونده قدیمی مربوط به تجاوز و قتل سال 1998 را دوباره بررسی کند. بنسون متوجه می‌شود که در آن پرونده با استابلر همکاری داشته است. اگرچه استابلر در ابتدا تردید دارد، اما نهایتاً به بنسون می‌پیوندد تا حقیقت را کشف کنند.
در این قسمت، استابلر و بنسون پس از سال‌ها همکاری مجددی را آغاز می‌کنند و این همکاری قدیمی و عمیق حتی با گذشت زمان و تغییر شرایط همچنان پابرجاست. بنسون در گفتگو با استابلر اعتراف می‌کند که اشتباهاتی داشته و باید به ندای درونی‌اش گوش می‌داد.
ماریسکا هارگیتای درباره این قسمت می‌گوید: «این قسمت تقریباً 12 دقیقه بیشتر از زمان معمول بود. ما بارها متن را بازنویسی کردیم و صحنه‌ها را چندین بار اجرا کردیم تا بهترین نتیجه حاصل شود. این یک افتخار بزرگ و تجربه‌ای بی‌نظیر بود.»
