کن راسل یکی از کارگردانان برجسته است که فیلم «شیطان‌ها» را همیشه به عنوان اثری جسورانه و سرشار از کفرگویی و وحشت شدید می‌شناختم. این فیلم که در سال ۱۹۷۱ ساخته شد، در زمان خود جزو پیشگامان موج سینمای افراطی بود که از دل فرهنگ ضدفرهنگ بیرون آمده بود. در همان سال، فیلم‌هایی مانند «اریک ساعت‌ساز» ساخته استنلی کوبریک و «سگ‌های کاه» ساخته سم پکینپا نیز منتشر شدند. جان واترز نیز در حال خلق فیلم‌های انقلابی مانند «فلامینگوهای صورتی» بود که سال بعد به نمایش درآمد و سال ۱۹۷۲ آغازگر موج فیلم‌های اسلشر بود.
این فیلم‌ها در آن زمان به نوعی به چالش کشیدن ارزش‌های پذیرفته شده و محترم جامعه بودند و تماشای آن‌ها گاهی به مثابه عملی ضد اجتماعی به نظر می‌رسید. اما امروزه، فرهنگ عمومی به این آثار رسیده و آن‌ها دیگر کمتر خطرناک به نظر می‌رسند. با این حال، بازسازی کامل و نسخه بدون سانسور «شیطان‌ها» که توسط بخش ویژه‌ای از کمپانی وارنر برادرز منتشر شده، هنوز هم مخاطبان زیادی را جذب می‌کند. در هفته اول اکران، این فیلم در ۳۵۰ سالن سینما به نمایش درآمد و نزدیک به دو میلیون دلار فروش داشت؛ اتفاقی که برای فیلمی با سابقه جنجالی نیم قرن پیش بسیار غیرمنتظره است.
«شیطان‌ها» داستان کشیشی کاتولیک در فرانسه قرن هفدهم را روایت می‌کند که با بازی درخشان الیور رید، زندگی‌ای پر از فساد و آزادی‌خواهی را دنبال می‌کند. او با زنان جوان رابطه دارد و این کار را با این توجیه انجام می‌دهد که اگر کاری لذت‌بخش باشد، خداوند آن را مقدر کرده است. فیلم به نوعی قصه‌ای خیالی از یک کاتولیک سابق است که همین موضوع باعث جنجال‌های فراوان و سانسورهای متعدد آن در طول سال‌ها شده است.
از سکانس افتتاحیه باشکوه فیلم که تولد ونوس را با نمایشی باروک و موسیقی خاص به تصویر می‌کشد، تا نمایش فساد و سقوط اخلاقی شخصیت اصلی، «شیطان‌ها» مخاطب را در دنیایی از زوال و هرج و مرج فرو می‌برد. شخصیت کشیش گراندیه، هرچند فردی فاسد و بی‌رحم است، اما باور واقعی به آزادی دارد و تلاش می‌کند شهر لودون را مستقل نگه دارد. همین موضوع باعث می‌شود که با پادشاه لوئی سیزدهم و کاردینال ری‌شلیو درگیر شود.
دولت برای سرکوب او، نقشه‌ای می‌کشد که فساد او را به اثبات برساند. در این میان، راهبه‌های صومعه اورسولین به رهبری راهبه ژان دز آنژ، که شیفته گراندیه هستند، بهانه‌ای برای ادعای تسخیر شدن توسط شیطان‌ها پیدا می‌کنند. فیلم با نمایش این جنون سیاسی به شکل نمایشی هراس‌آور و پر از نمادهای جنسی، نشان می‌دهد که چگونه رهبران فاشیست برای رسیدن به اهداف خود از هر وسیله‌ای استفاده می‌کنند و آشوب را به ابزاری برای کنترل تبدیل می‌کنند.
«شیطان‌ها» تصویری از دنیایی دیوانه را به نمایش می‌گذارد که به طرز نگران‌کننده‌ای شبیه به وضعیت امروز ماست. تماشای این فیلم امروز فقط به معنای لذت بردن از کفرگویی یا نمایش‌های افراطی ممنوعه نیست، بلکه نگاهی است به نمایش ترسناک فروپاشی نظم و مرکزیت در جهان معاصر.
