مدیر جشنواره فیلم ایبروآمریکایی هوئلوا، مانوئل اچ. مارتین، درباره فیلمهای برجسته این دوره گفت: «نگاهی به گیشه تابستانی آمریکا و فراتر از آن بیندازید. «اودیسه» فیلمی است ساخته شده برای مخاطب، اما از دیدگاهی شخصی، همانطور که «لا بولا نگرا» نیز چنین است.»
در پنجاه و دومین دوره جشنواره هوئلوا، فیلمهایی چون «لا بولا نگرا» و «محبوب» در بخش Accent Cine Español به نمایش درمیآیند، سالی که سینمای اسپانیا با سه فیلم در بخش مسابقه اصلی کن، بهترین دوران خود را تجربه میکند: «کریسمس تلخ» از پدرو آلمودوار، «محبوب» از رودریگو سوروگویِن و «لا بولا نگرا».
فیلمهای برجسته جشنواره
در بخش مسابقه اصلی با 12 فیلم، جشنواره به آثار برجسته آمریکای لاتین و کارگردانانی که به خاطر سبک شخصی، دغدغههای اجتماعی و ترکیب ژانرها شناخته شدهاند، میپردازد. در ادامه به معرفی برخی از فیلمهای شاخص این دوره میپردازیم:
بعد از النا (Después de Elena)
کمدی سیاه و ابزوردی به کارگردانی شان گری، محصول مشترک شیلی، کلمبیا و ایتالیا، با بازی آلفردو کاسترو که نقش مردی 70 ساله را بازی میکند که پس از مرگ همسرش، مجبور به پذیرش سه فرزند بزرگسالش میشود و در روند بازسازی رابطه با آنها، راهی برای مقابله با غم خود پیدا میکند.
آنگویتا، مرد سه قرن
مستند پرترهای از جولیو آنگویتا، شهردار کمونیست کوردوبا و رئیس ائتلاف چپگرای اسپانیا در دهه 1990، ساخته هوگو کابس، با استفاده از شهادتها و تصاویر آرشیوی.
محبوب (El ser querido)
فیلمی از رودریگو سوروگویِن که داستان ملاقات دوباره پدر و دختر را از دیدگاههای مختلف روایت میکند. این فیلم یکی از جسورانهترین آثار سوروگویِن است و بازی خاویر باردم در نقش پدر بسیار تحسین شده است.
لا بولا نگرا
فیلمی از خاویر کالوو و خاویر آمبروسی که به عنوان یکی از امیدهای اصلی اسکار شناخته میشود. این فیلم تاکنون در اسپانیا بیش از 38.5 میلیون یورو فروش داشته و از 2 دسامبر در نتفلیکس منتشر خواهد شد.
فانک
فیلمی انقلابی از علی موریتیبا برزیلی که شادی سیاهپوستان را در قالب یک موزیکال به تصویر میکشد. داستان درباره سابرینا، یک خواننده فانک است که با موفقیتهایش هزینههای شخصی زیادی میپردازد.
دنیای گوگو
فیلمی برزیلی درباره دوازده سالهای کوییر به نام گوگو و رابطهاش با مادربزرگش که به بیماری زوال عقل مبتلاست. این فیلم جایزه هیئت داوران جشنواره برلین را دریافت کرده و نماینده برزیل در اسکار است.
گلهای جولیا
درامی آرام درباره پذیرش مادر و دختر، ساخته کریس تاپیا مارچوری، که در مناظر طبیعی مندوزا اتفاق میافتد و بازیهای تأثیرگذار مارینا جنسیو پنا و پولینا گارسیا را دارد.
200 زندگی، پاکو رابل
مستندی به کارگردانی وانسا بنیتز که زندگی بازیگر برجسته اسپانیایی، پاکو رابل، را از طریق تصاویر و صداهای تازه کشف شده روایت میکند و تصویری از سینمای قرن بیستم ارائه میدهد.
پپیتا، تفنگدار
فیلمی از لوثیا پونسو، کارگردان آرژانتینی که داستان واقعی مارگاریتا دی تولیو را بازگو میکند؛ زنی که علیه قتلهای کارگران جنسی در دهه 1980 قیام کرد و امپراتوری خود را در صنعت شبانه بنا نهاد.
ساحل رودخانه
فیلمی برزیلی-آلمانی که داستان جوانی به نام ایزاکیل را روایت میکند که در جنگلهای مانگرو رسیفی با ماهیگیری به نام جرمیاس آشنا میشود و درگیر مسائل سیاسی و خشونت میشود. این فیلم برنده جایزه ویژه هیئت داوران لوکارنو و بهترین فیلم داستانی جشنواره ریو است.




