هان جون-هی، کارگردان سریال کرهای-ژاپنی «جاده آبی» که به زودی از نتفلیکس پخش میشود، در برنامه آموزشی Creative Asia نتفلیکس در جشنواره بینالمللی فیلم بوسان، درباره اهمیت ریسکپذیری در روایت داستانها صحبت کرد. او که پیشتر کارگردانی آثاری مانند «دختر قفلخانه سکه» و درام نظامی «D.P.» را بر عهده داشته، گفت که الهام اصلیاش از سریال «خانه پوشالی» این بود که باید داستانی متفاوت و تازه بسازد که مخاطبان زیادی جذب کند.
هان جون-هی تاکید کرد: «در کره به این تصمیمها میگوییم ‘برو یا توقف کن’. اگر فقط انتخابهای کاملاً ایمن داشته باشی، همین ایمنی میتواند بزرگترین ریسک باشد.» او معتقد است برای جذاب کردن داستان باید جسورانه عمل کرد و از قالبهای ژانری برای پوشش موضوعات خاص استفاده کرد. به عنوان مثال، «D.P.» با قالب فیلم دوستی و «قهرمان ضعیف کلاس یک» با ژانر اکشن روایت شدهاند، اما چالش اصلی این است که این ژانرها نباید ویژگیهای منحصر به فرد موضوع را خنثی کنند.
هان همچنین به نقش خود به عنوان خالق و تهیهکننده در پروژههایی که دیگران کارگردانی میکنند اشاره کرد. او درباره سریال موفق «قهرمان ضعیف» گفت که با وجود نگرانیها درباره جذب مخاطب محدود به مردان به دلیل خشونت، او معتقد بود این داستان برای همه قابل ارتباط است و با انتخاب بازیگران جوان و جذاب، استراتژی جذب مخاطب را داشت.
او درباره حمایت از استعدادهای نوظهور نیز گفت: «با توجه به سختتر شدن فرصتهای کارگردانی در کره، حمایت از کارگردانان تازهکار برای آینده صنعت خلاق کشور حیاتی است.» نمونه آن کمک به یو سو-مین برای کارگردانی «قهرمان ضعیف» بود.
هان در پروژه اخیر خود، سریال معمایی-ترسناک «شغل بنبست» که 30 اکتبر پخش شد، به عنوان خالق و ناظر خلاق فعالیت داشت. این سریال داستان مردی جوان است که به دلیل بدهیهای سنگین، شغلی با دستمزد 50 برابر حداقل حقوق در یک آژانس کاریابی میپذیرد که هر شیفت کاری ممکن است جانش را به خطر بیندازد. این اثر ترکیبی از ترسناک، کمدی سیاه، فاجعه، اکشن و معما است و واقعیت سخت زندگی را در قالبی فانتزی روایت میکند.
«جاده آبی» که در بخش On Screen جشنواره بوسان نمایش داده شد، بازگشت هان به جایگاه کارگردانی است، هرچند او معتقد است که هیچگاه از پشت صحنه دور نبوده است. این سریال بر اساس مانگای کرهای-ژاپنی به همین نام ساخته شده و بازیگرانی چون سون سوک-کو و ناگایاما ایتا در آن حضور دارند. هان تاکید کرد که به جای استفاده از جلوههای ویژه گسترده، تمرکز اصلی بر بازیگری و تعامل مستقیم بازیگران بوده است.
در روند تولید، همکاری دو تیم کرهای و ژاپنی با تفاوتهای فرهنگی و کاری چشمگیر همراه بود؛ کرهایها انعطافپذیر و سریع عمل میکنند، در حالی که ژاپنیها با دقت و برنامهریزی دقیق پیش میروند. هان گفت که این تفاوتها ابتدا باعث سوءتفاهم شد اما با گذشت زمان به همکاری و یادگیری متقابل تبدیل شد و پروژه همچنان در حال تکامل بود، به طوری که پایانبندی آن بارها بازنویسی شد و سریال را به موجودی زنده تشبیه کرد.
هان در پایان صحبتهایش به اهمیت شانس در صنعت فیلمسازی اشاره کرد و به فیلمسازان جوان توصیه کرد: «همیشه میخواهیم از ابتدا شاهکار بسازیم و بهترین باشیم، اما نباید از نقدها ترسید و باید به نوشتن ادامه داد. این آمادگی است. اگر موفق نشدی، دوباره تلاش کن. کار هنری هم کار است. اگر بهترین تلاش خود را برای آماده شدن انجام دهی، شانس میآید و وقتی آمد، میتوانی آن را بگیری.»




