<pجیمز راستاد، رئیس جهانی بخش GenFX در استودیوی جلوه‌های ویژه نتفلیکس به نام Eyeline، تأکید کرد که هوش مصنوعی تولیدی می‌تواند گزینه‌های متنوعی برای خلق صحنه‌های جلوه‌های ویژه فراهم کند، اما انتخاب نهایی و تصمیم‌گیری درباره اینکه کدام گزینه‌ها به روایت داستان کمک می‌کنند، همچنان بر عهده هنرمندان است.
راستاد این موضوع را در جلسه‌ای با عنوان «خلق آینده: هوش مصنوعی تولیدی و آینده فیلمسازی در Eyeline» در بازار فیلم و محتوای آسیایی جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان مطرح کرد. او به سریال نتفلیکس «Brazil ’70: The Third Star» اشاره کرد که بیش از ۱۳۰۰ صحنه جلوه‌های ویژه دارد که بیش از ۸۰۰ صحنه آن در زمین فوتبال اتفاق می‌افتد.
Eyeline با همکاری ۴۵ هنرمند از رویکرد ترکیبی استفاده می‌کند که در آن ابزارهای هوش مصنوعی تولیدی در کنار تکنیک‌های سنتی جلوه‌های ویژه به کار گرفته می‌شوند.
راستاد درباره بخش‌هایی از فیلمسازی که هوش مصنوعی نمی‌تواند جایگزین آنها شود، گفت با وجود پیشرفت سریع فناوری، قضاوت هنرمندان همچنان اهمیت بالایی دارد. او چهار مرحله اصلی روند کاری تولید صحنه با هوش مصنوعی را اینگونه شرح داد: آماده‌سازی، روایت، ظاهر و تحویل نهایی.
در مرحله آماده‌سازی، درخواست‌ها، جمع‌آوری منابع و آزمایش‌های اولیه انجام می‌شود تا گزینه‌های ممکن فراهم شود. سپس این نتایج بر اساس داستان ارزیابی می‌شوند و پس از آن به مرحله پالایش بصری و تحویل نهایی می‌رسند.
در مرحله پالایش، جزئیاتی مانند نورپردازی، جزئیات صحنه و دقت تاریخی مورد بازبینی قرار می‌گیرند و پس از آن فرایندهای ترکیب‌بندی، افزایش وضوح، بررسی عمق بیت و بازبینی فنی انجام می‌شود.
این روند کاری، تصمیم‌گیری روایی را بین آزمایش‌های اولیه و تکمیل بصری قرار می‌دهد و از «امکان‌پذیری» به «تناسب با داستان» حرکت می‌کند. در این مرحله است که قضاوت هنرمندان نقش کلیدی دارد و آنها انتخاب می‌کنند کدام نتایج تولید شده باید به صحنه‌های نهایی تبدیل شوند.
