شرکت پاریسی MMM Film Sales حقوق بین‌المللی فیلم اول کارگردان اکوادوری، کریستین روخاس، با عنوان «پرنسس» (Ñusta) را پیش از اکران جهانی آن در جشنواره فیلم شب‌های سیاه تالین (PÖFF) خریداری کرد.
این فیلم که در بخش رقابت اولین فیلم جشنواره به نمایش درمی‌آید، داستان کالپا، دختری ۱۲ ساله از بومیان آند است که برای جشن‌های سالانه جامعه‌اش آماده می‌شود، جشنی که در آن هر ساله «ñusta» یا همان پرنسس انتخاب می‌شود. کالپا آرزو دارد در این مراسم شرکت کند اما با واقعیتی روبرو است: او در بدن پسری به دنیا آمده است.
فیلم به جستجوی هویت و گذار جنسیتی کالپا می‌پردازد که به شدت با ریشه‌های بومی، جامعه و جهان‌بینی آندی او در هم تنیده است.
ماتیاس آنگولوانت از MMM Film Sales درباره فیلم گفته است: «رویکرد حسی و منحصر به فرد داستان‌گویی این فیلم از همان ابتدا ما را شگفت‌زده کرد. از دید و بدن کودکی بومی که برای زندگی فراتر از هویتی که به او تحمیل شده می‌جنگد، فیلم درد درونی را با مهارتی استثنایی به تصویر می‌کشد. این یک آغاز جسورانه و عمیقاً تأثیرگذار در سینمای کوئیر است که نمایانگر سینمای جسوری است که ما در MMM حمایت می‌کنیم.»
«پرنسس» توسط شرکت‌های اکوادوری Epopeya و Oso Rojo Films به همراه همکاری‌های مشترک از پرو، آرژانتین، مکزیک و بولیوی تولید شده است.
ماریا دِ لوس آنجلس پالاسیوس، تهیه‌کننده از Epopeya، درباره همکاری با MMM گفت: «برای ما این همکاری بیش از یک معامله تجاری، دیداری مشترک بود. «Ñusta» فیلمی ظریف است که از جایی صمیمی، از بدن و خاطره‌ای که سال‌ها سکوت شده، سخن می‌گوید.»
او افزود: «فیلمی مثل این را نمی‌توان به هر شکلی به بازار عرضه کرد. تفاوت در این است که تیم MMM نگاه فیلم را درک می‌کند و با تجربه خود می‌داند چگونه آن را در بازار جهانی بدون از دست دادن حساسیتش حرکت دهد. برای یک فیلم اول، چنین حمایتی به اندازه دیده شدن اهمیت دارد.»
پالاسیوس همچنین اشاره کرد که علاقه جهانی به داستان‌های بومی در سال‌های اخیر افزایش یافته و امیدوار است این روند به شناخت تنوع واقعی مردم بومی و داستان‌هایشان ادامه دهد، هر کدام با زبان، قلمرو و مبارزات خاص خود و با صداهایی که همیشه فرصت بیان نداشته‌اند.
کارگردان کریستین روخاس تأکید کرد که تنوع زیادی در جوامع بومی اکوادور وجود دارد و فیلم درباره یک جامعه خاص نیست بلکه داستانی نزدیک به زندگی یک دختر آندی است که به دنبال جایگاه خود در جهان است. او همچنین درباره همکاری با جامعه محلی Sid Sid Anejo در منطقه Cañar که محل فیلمبرداری بود، گفت که این ارتباط و گفت‌وگو برای ساخت فیلم حیاتی بود و جامعه با محبت و گشاده‌دستی از داستان استقبال کرد.
روخاس بیان کرد که پس از به اشتراک گذاشتن داستان با جامعه، آنها گفتند: «این داستان‌ها اتفاق می‌افتند اما درباره‌شان صحبت نمی‌کنیم.» آنها نه تنها جلوی دوربین بلکه پشت صحنه نیز فعالانه در ساخت فیلم مشارکت داشتند که این حضور و اعتماد به فیلم زندگی و روح خاصی بخشید.
کارگردان همچنین درباره اهمیت بازگشت فیلم به جامعه و نمایش آن در همان منطقه گفت که این کار نه تنها قدردانی است بلکه نشان می‌دهد آنها نیز بخشی از این داستان هستند.
در فیلم، کالپا هویت بومی خود را می‌پذیرد در حالی که با طرد شدن از سوی اهالی روستا مواجه است. روخاس می‌گوید: «ما نباید برای زندگی کردن بخشی از خود را کنار بگذاریم. هویت ما از اجزای مختلفی ساخته شده که همه باید با هم وجود داشته باشند.»
او همچنین به اهمیت تنوع در نمایش‌های کوئیر اشاره کرد و گفت که جوامع بومی نیز یکپارچه نیستند و درون آنها صداها و مبارزات متنوعی وجود دارد که مسیرهای جدیدی را باز می‌کنند.
روخاس به گروه چاوپی روناکونا، اولین جمعیت بومی LGBTQ اکوادور اشاره کرد که نماینده چندین جامعه است و یکی از اعضای برجسته آن، نیناری چیمبا، فعال بومی لزبین و بازیگر فیلم است. او گفت: «صدای او و مبارزاتش حیاتی است چون به ما یادآوری می‌کند این واقعیت‌ها همیشه وجود داشته‌اند اما اغلب فرصتی برای ابراز نداشته‌اند.»
کارگردان امیدوار است فیلم بتواند درک و پذیرش بیشتری در میان بخش‌های محافظه‌کار جامعه اکوادور ایجاد کند و گفت: «دوست دارم «Ñusta» به خانه‌هایی برسد که هنوز در فهمیدن تمایلات جنسی متفاوت مشکل دارند، نه از طریق تقابل بلکه با حساسیت و امکان شنیدن یکدیگر.»
او افزود: «امیدوارم فیلم بتواند گفت‌وگویی در خانواده‌ها باز کند و شاید کسی جرات کند به فرزند یا نزدیکانش که قبلاً نمی‌توانست درکش کند، گوش دهد. اگر فیلم بتواند حتی در یک نفر این حساسیت را بیدار کند، کل این مسیر ارزشمند خواهد بود.»
روخاس در ساخت فیلم خواسته است داستانی بگوید که فقط درباره رد شدن و خشونت نباشد بلکه درباره مهربانی، خواسته، بدن، عشق و امکان آزادی باشد. «Ñusta» درباره آنچه جامعه می‌تواند با رد هویت فرد انجام دهد نیست بلکه درباره یافتن کسی است که با عشق به ما نگاه کند و جایی که بتوانیم بدون ترس در بدن خود زندگی کنیم.
انتخاب بازیگر نقش کالپا بسیار مهم بود و روخاس با انتخاب کوری فورز موفق شد. او درباره کوری گفت: «کوری حساسیت و درک فوق‌العاده‌ای از شخصیت دارد و حرفه‌ای است. چیزی که مرا قانع کرد توانایی او در فهم داستان از جایی بسیار صمیمی و بیان احساسات فراوان بدون کلام بود.»
کوری نه تنها نقش کالپا را بازی کرد بلکه با مهربانی و صداقتی که داشت، شخصیت را به شکلی اصیل جان بخشید. روخاس این حساسیت را یکی از زیباترین ویژگی‌های فیلم می‌داند.
فیلم در سال ۱۹۹۷ اتفاق می‌افتد و به رویدادی مهم برای جامعه کوئیر اکوادور اشاره دارد؛ زمانی که پلیس در شهر کوئنکا، شهری محافظه‌کار در منطقه آند جنوبی، به یک مسابقه زیبایی ترنس‌ها در بار Abanicos یورش برد و چند نفر را دستگیر کرد. این رویداد که به «شب Abanicos» معروف است، زخمی عمیق در حافظه جامعه LGBTQ+ کشور باقی گذاشت و نمادی از آزار و خشونتی شد که این افراد تجربه کردند و در همان سال مبارزه آغاز شد.
