در طول تاریخ جوایز اسکار، صدها فیلم برای جایزه بهترین فیلم نامزد شده‌اند، اما تنها بخش کوچکی از این آثار توسط کارگردانان زن ساخته شده‌اند. این تفاوت چشمگیر است، حتی با وجود پیشرفت داستان‌های محور زنان در سینما. زنان فیلمساز در هالیوود نقش پررنگ‌تری یافته‌اند و بسیاری پشت دوربین رفته‌اند تا داستان‌هایی را روایت کنند که مخاطبان جهانی را جذب کرده‌اند. با این حال، به رسمیت شناختن این استعدادها در اسکار، به‌ویژه در بخش بهترین کارگردان، به کندی پیش رفته است.
در اکثر سال‌ها، تنها تعداد کمی از نامزدهای بهترین فیلم توسط زنان کارگردانی شده‌اند و گاهی هیچ فیلمی از این دست در میان نامزدها نیست، در حالی که تعداد تهیه‌کنندگان زن در فیلم‌های نامزد شده به طور مداوم افزایش یافته است. وقتی پیشرفت‌هایی رخ داده، معمولاً به صورت «اولین‌ها» بوده است: زنانی که در رقابت کارگردانی موفق شده‌اند، تهیه‌کنندگانی که به واسطه ملیت یا پیشینه‌شان تاریخ‌ساز شده‌اند و برندگان نادری که چندبار موفق شده‌اند.
در ادامه، به مرور فیلم‌هایی می‌پردازیم که توسط زنان کارگردانی شده و نامزد بهترین فیلم اسکار بوده‌اند:
Children of a Lesser God (1986) – رندا هینز
این فیلم اولین اثر کارگردانی شده توسط زن بود که نامزد بهترین فیلم شد. داستان درباره معلم جدیدی است که در مدرسه‌ای برای ناشنوایان عاشق یک زن ناشنوا می‌شود. مارلی ماتلین برای بازی در این فیلم برنده اسکار بهترین بازیگر زن شد و اولین فرد ناشنوا و جوان‌ترین زن برنده این جایزه است.
Awakenings (1990) – پنی مارشال
فیلمی بر اساس خاطرات واقعی که درباره بیماران کاتاتونیک است که با دارویی جدید به زندگی بازمی‌گردند. این فیلم در میان نامزدهای بهترین فیلم اسکار قرار گرفت اما خود مارشال هرگز نامزد کارگردانی نشد.
The Prince of Tides (1991) – باربرا استرایسند
استرایسند که پیش‌تر در بازیگری و آهنگسازی جوایزی کسب کرده بود، با این فیلم نخستین زن نامزد شده به عنوان تهیه‌کننده و کارگردان در بخش بهترین فیلم شد. داستان درباره مردی است که با روانشناس خواهرش درباره گذشته خانواده‌شان صحبت می‌کند و عاشق او می‌شود.
The Piano (1993) – جین کمپیون
این فیلم درباره زنی بی‌صدا است که به نیوزیلند فرستاده می‌شود و در آنجا با یک کارگر محلی رابطه‌ای پیچیده پیدا می‌کند. جین کمپیون دومین زن نامزد کارگردانی و اولین زنی بود که در یک سال در سه بخش بهترین فیلم، کارگردانی و فیلمنامه نامزد شد.
Lost in Translation (2003) – سوفیا کاپولا
سوفیا کاپولا اولین زن آمریکایی بود که برای کارگردانی نامزد اسکار شد و همچنین اولین زنی که در یک سال همزمان در بخش‌های نویسندگی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی نامزد شد. داستان فیلم درباره رابطه غیرمنتظره بین یک ستاره سینما و یک زن جوان در توکیو است.
Little Miss Sunshine (2006) – والری فاریس و جاناتان دیتون
این فیلم درباره خانواده‌ای است که با ون به سفری طولانی می‌روند تا دخترشان در مسابقه زیبایی شرکت کند. این فیلم نامزد بهترین فیلم شد و دو جایزه بازیگری و فیلمنامه را برد، اما کارگردانان زن آن نامزد نشدند.
The Hurt Locker (2009) – کاترین بیگلو
کاترین بیگلو نخستین زن برنده جایزه بهترین کارگردان اسکار شد. فیلم درباره سربازی است که در جنگ عراق به تیم خنثی‌سازی بمب می‌پیوندد. این فیلم شش جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم را کسب کرد.
An Education (2009) – لون شرفیگ
فیلمی درباره دختر نوجوانی در لندن دهه ۶۰ که زندگی‌اش با ورود مردی بزرگ‌تر تغییر می‌کند. این فیلم اولین بار بود که دو فیلم کارگردانی شده توسط زنان در یک سال برای بهترین فیلم نامزد شدند.
The Kids Are All Right (2010) – لیزا چولودنکو
داستان درباره دو فرزند یک زوج همجنسگرا است که پدر بیولوژیکی‌شان را وارد زندگی‌شان می‌کنند. این فیلم چند نامزدی اسکار داشت اما جایزه‌ای نبرد.
Winter’s Bone (2010) – دبرا گرنیک
فیلمی درباره دختری در کوهستان‌های اوزارک که به دنبال پدر معتادش می‌گردد تا خانواده‌اش را حفظ کند. این فیلم چند نامزدی اسکار داشت اما کارگردان آن نامزد نشد.
Zero Dark Thirty (2012) – کاترین بیگلو
فیلمی مستندگونه درباره ده سال جستجو برای یافتن اسامه بن لادن. این فیلم چند نامزدی اسکار داشت و جایزه تدوین صدا را برد، اما بیگلو نامزد بهترین کارگردان نشد.
Selma (2014) – آوا دوورنای
داستان تاریخی درباره مبارزه مارتین لوتر کینگ برای حقوق رای‌دهی سیاه‌پوستان. این فیلم اولین اثر کارگردانی شده توسط یک زن سیاه‌پوست بود که نامزد بهترین فیلم شد.
Lady Bird (2017) – گرتا گرویگ
فیلمی درباره بلوغ دختری ۱۷ ساله در کالیفرنیا که نامزد بهترین فیلم و کارگردانی شد و توجه زیادی را جلب کرد.
این فهرست نشان‌دهنده پیشرفت‌های مهم زنان در عرصه کارگردانی است، هرچند که هنوز راه زیادی برای برابری کامل در جوایز اسکار باقی مانده است.
