گوردون رمزی در حال فیلمبرداری ویژه برنامه تعطیلات «Next Level Baker» برای شبکه فاکس در ایرلند است. با وجود هوای گرم و آفتابی، او در میان درختان کریسمس و الف‌ها قرار دارد که فضای جشن را به خوبی منتقل می‌کند. این حال و هوا با توجه به شروع فصل ۲۵ «Hell’s Kitchen» و فصل دهم «Kitchen Nightmares» و همچنین فصل ۱۶ نسخه آمریکایی «MasterChef» کاملاً مناسب است.
با وجود محبوبیت مداوم برنامه‌های رمزی که توسط سریال نتفلیکس درباره او نیز تقویت شده، برخی در صنعت تلویزیون نگران کاهش علاقه مخاطبان به برنامه‌های آشپزی هستند.
ناتالی کروز، تحلیلگر Ampere Analysis، می‌گوید: «از سال ۲۰۲۲، سفارش ساخت برنامه‌های واقع‌نمای آشپزی در سطح جهان روند نزولی داشته است. بین سال‌های ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۵، تعداد این برنامه‌ها ۱۶ درصد کاهش یافته و از ۶۶۳ به ۵۵۵ عنوان رسیده است. این روند در نیمه اول سال ۲۰۲۶ نیز ادامه یافته و سفارش‌ها از ۲۸۲ به ۲۴۵ عنوان کاهش یافته است.»
کارشناسان فروش تلویزیونی معتقدند برنامه‌های آشپزی باید جذاب‌تر و هیجان‌انگیزتر شوند تا مخاطبان را به خود جذب کنند. نمونه‌ای از این تلاش، برنامه «The Heat» است که توسط ITV Studios تولید شده و ترکیبی از مسابقه آشپزی و برنامه دوست‌یابی است. تام کلارک، معاون اجرایی فروش جهانی ITV Studios، درباره این برنامه می‌گوید: «این برنامه بسیار آرمان‌گرا، براق و فرار از واقعیت است.»
«The Heat» در رستورانی واقعی در بارسلونا فیلمبرداری شده و گروهی از سرآشپزهای جوان زیر نظر یک سرآشپز میشلن رقابت می‌کنند. این افراد در طول روز با هم کار و رقابت دارند و شب‌ها نیز با هم زندگی می‌کنند؛ بنابراین هم سخت کار می‌کنند و هم به همان اندازه تفریح می‌کنند. این ترکیب باعث می‌شود تنش‌ها، رقابت‌ها، روابط عاشقانه و درگیری‌ها به آشپزخانه بازگردد و داستانی جذاب شکل بگیرد.
با این حال، رمزی از این برنامه راضی نیست و آن را ترکیبی نامنظم از «Big Brother» و «Top Chef» می‌داند که فاقد روایت مشخص است. ITV پس از فصل اول این برنامه را لغو کرد.
رمزی موفقیت برنامه‌های خود را به «لحظه زنده بودن» آن‌ها نسبت می‌دهد و تأکید می‌کند که باید همیشه تازه و نوآورانه باقی بمانند. درباره «Hell’s Kitchen» می‌گوید: «هر فصل قوانین را بازنویسی می‌کنیم و چالش‌ها را تغییر می‌دهیم.» او این برنامه را مانند یک رستوران زنده می‌داند که هر شب اجرای زنده‌ای است.
لوکاس گرین، مدیر محتوای شرکت Banijay Entertainment، به تغییر سلیقه مخاطبان اشاره می‌کند و می‌گوید با گسترش محتوای آشپزی در شبکه‌های اجتماعی مانند اینستاگرام و تیک‌تاک، مردم بیشتر به تماشای ویدئوهای کوتاه و جذاب علاقه‌مند شده‌اند که جایگزین برنامه‌های آموزشی آشپزی شده‌اند.
با این حال، «MasterChef» در سال گذشته پرطرفدارترین فرمت سازگار شده در جهان بوده و در ۳۸ کشور پخش شده است. برنامه‌هایی مشابه مانند «Top Chef» نیز همچنان محبوب هستند که دلیل آن ساختار داستانی جذاب آن‌هاست. این برنامه‌ها داستانی سبک و واقع‌نما دارند که مخاطب را هر هفته با شرکت‌کنندگان همراه می‌کند و انگیزه آن‌ها برای پیروزی را نشان می‌دهد.
مایک بیل، مدیر شبکه خلاق ITV Studios، می‌گوید: «ترکیب داستانی باعث می‌شود مخاطب از یک قسمت به قسمت بعدی جذب شود. فقط دیدن پنج نفر که آشپزی می‌کنند و یک نفر برنده می‌شود، دیگر کافی نیست. باید مخاطب را درگیر کند و این رفتار توسط سرویس‌های استریم تقویت شده است.»
شبکه‌ها همچنین به دنبال تازه کردن برنامه‌های محبوب قدیمی هستند، مانند راه‌اندازی «Gordon Ramsay’s Secret Service» که فرمول «Kitchen Nightmares» را بازآفرینی کرده است.
یوتیوب نیز بستری مناسب برای آزمایش فرمت‌های جدید برنامه‌های آشپزی است. به گفته اولیویه لووت، مشاور تلویزیونی، برخی تولیدکنندگان محتوا با فرمت‌های نوآورانه مانند مسابقات غذاهای کارتونی یا تورنمنت‌های جهانی صبحانه‌ها آزمایش می‌کنند.
سرویس‌های استریم نیز به برنامه‌های آشپزی علاقه‌مند شده‌اند و برنامه‌هایی مانند «Dinner Time Live With David Chang»، «Culinary Class Wars»، «Iron Chef: Quest for an Iron Legend» و «The Final Table» در نتفلیکس و «The World Cook» در پرایم ویدئو تولید شده‌اند.
لوکاس گرین معتقد است تعامل بین برنامه‌های آنلاین و تلویزیونی می‌تواند مخاطبان جوان‌تر را جذب کند. به عنوان مثال، نسخه‌ای از «MasterChef» در برزیل با عنوان «MasterChef Creators» فقط اینفلوئنسرهای دیجیتال را به نمایش می‌گذارد و در یوتیوب پخش می‌شود.
رمزی در نهایت می‌گوید راز موفقیتش حفظ تازگی و پذیرش انتقادهاست و هر فصل را مانند اولین فصل می‌بیند. او همچنین اشاره می‌کند که گاهی درام واقعی برنامه‌ها پس از پخش رخ می‌دهد، زمانی که برخی شرکت‌کنندگان تصور اشتباهی از مدیریت رستوران پیدا می‌کنند و به شهرت کاذب دچار می‌شوند.
او درباره برخی شرکت‌کنندگان «Kitchen Nightmares» می‌گوید: «مشکل اصلی من زمانی است که برنامه پخش می‌شود و توجه رسانه‌ای زیادی به آن می‌شود. آن‌ها کمی در شهرت غرق می‌شوند، در حالی که مدیریت رستوران کار سخت و بی‌رحمانه‌ای است که نیاز به تمرکز و انضباط دارد و نمی‌توان با نوشیدن یک لیوان شامپاین یا مارتینی قبل از شروع کار، آن را اداره کرد.»
