پنجشنبه، ۲۸ آبان ۱۴۰۵
سینماگیک
اخبار و تحلیل ها

نقد سریال «Tip Toe»: روایت تلخ و تندروی علیه جامعه LGBTQ+ در بریتانیا

سریال محدود پنج قسمتی «Tip Toe» که پس از پخش اولیه در شبکه Channel 4 بریتانیا، اکنون در Starz منتشر شده است، با تمرکز بر تنش‌های اجتماعی و سیاسی میان جامعه LGBTQ+ و مخالفان آن، داستانی پرتنش و تلخ را

۳ دقیقه مطالعه۳۵ بازدید۰ دیدگاه
نقد سریال «Tip Toe»: روایت تلخ و تندروی علیه جامعه LGBTQ+ در بریتانیا

سریال محدود پنج قسمتی «Tip Toe» که پس از پخش اولیه در شبکه Channel 4 بریتانیا، اکنون در Starz منتشر شده است، با تمرکز بر تنش‌های اجتماعی و سیاسی میان جامعه LGBTQ+ و مخالفان آن، داستانی پرتنش و تلخ را روایت می‌کند. در این سریال، واژه «شماها» (you lot) بارها به شکل تحقیرآمیزی به افراد کوئیر و ترنس اشاره می‌کند، نمونه‌ای از آن، برخورد خصمانه یک برقکار منچستری به نام کلایو با همسایه‌اش لئو، مالک یک بار همجنس‌گرایان در خیابان کانال است.

«Tip Toe» به قلم و کارگردانی راسل تی دیویس، که پیش‌تر آثاری چون «Queer as Folk» و «Cucumber» را ساخته، به بررسی بحران‌های سیاسی و اجتماعی پس از برگزیت و افزایش نژادپرستی و هراس از بیگانه می‌پردازد. سریال با صحنه‌ای شوکه‌کننده آغاز می‌شود که جسد لئو را از یک چراغ خیابان آویزان نشان می‌دهد و کلایو را در حال نگاه کردن سرد به آن تصویر می‌بینیم.

داستان سریال نمادی از دو گروه متخاصم است: کلایو نماینده مخالفان جامعه LGBTQ+ و لئو نماینده این جامعه. کلایو که در زندگی شخصی خود نیز دچار مشکلاتی است، مهاجران را مقصر بیکاری خود می‌داند و در مقابل، لئو که مردی مثبت به HIV و در آستانه ۶۰ سالگی است، از مبارزات حقوق مدنی گذشته می‌گوید اما نگران است که حتی دیده شدنشان هم نتواند نفرت را کاهش دهد.

عنوان سریال برگرفته از توصیه ملبا، یک درگ کوئین بازنشسته و مشتری وفادار بار، است که به دلیل افزایش واکنش‌های منفی فرهنگی، به احتیاط و قدم‌نهادن آرام در جامعه توصیه می‌کند. ملبا معتقد است که پذیرش نسبی دهه ۲۰۱۰ باعث شده جامعه LGBTQ+ احساس امنیت کاذب کند و در معرض آسیب بیشتری قرار گیرد.

در کنار این تم‌ها، سریال به مشکلات روزمره افراد ترنس مانند زی، یک زن ترنس جوان که دسترسی به هورمون‌هایش قطع شده، و همچنین چالش‌های نوجوانان همجنسگرایی مانند جورج، پسر ۱۶ ساله کلایو، می‌پردازد. جورج که در حال کشف هویت جنسی خود است، باعث نگرانی و سوءظن پدرش می‌شود.

«Tip Toe» ضمن نمایش خشونت و نفرت، به دنبال ایجاد همدلی و درک بیشتر است. آلن کامینگ در نقش لئو، با بازی کم‌ریخت و عمیق خود، درد و تردیدهای شخصیتش را به خوبی منتقل می‌کند. دیوید موریسی نیز نقش کلایو را با ترس و خشم واقعی به تصویر می‌کشد، مردی که در یک ازدواج ناموفق به سر می‌برد و مشکلاتش را به مهاجران نسبت می‌دهد.

کارگردان پیتر هور با مونتاژی خلاقانه، زندگی موازی شخصیت‌ها را به تصویر می‌کشد؛ از خودارضایی لئو و جورج گرفته تا کلایو که در حال مرور اخبار ناامیدکننده است و همسرش ماری که به داستان‌های عاشقانه تخیلی علاقه‌مند است.

اگرچه برخی از تصمیمات داستانی غیرواقعی به نظر می‌رسد، اما پیام هشداردهنده سریال درباره افزایش نفرت و بازگشت به عقب‌ماندگی فرهنگی بسیار قوی و ملموس است. «Tip Toe» نیازی به تخیل دنیایی دیستوپیایی ندارد، زیرا واقعیت تلخ امروز را به تصویر می‌کشد؛ زمانی که دیوارهای بسته جامعه، فریادهای بلند را اجتناب‌ناپذیر می‌کند.

دیدگاه شما