پنجشنبه، ۲۸ آبان ۱۴۰۵
سینماگیک
اخبار و تحلیل ها

رای پانتاخی با حمایت اسکار افتخاری، فیلم «در سرزمین ستارگان» را کارگردانی کرد؛ داستانی درباره بلوغ میانسالی

رای پانتاخی، بازیگر بریتانیایی شناخته‌شده برای آثار «نقطه جوش» و «مارسلا»، در اولین تجربه کارگردانی خود فیلم «در سرزمین ستارگان» را ساخته است؛ فیلمی بسیار شخصی که به موضوع بلوغ میانسالی می‌پردازد.پانت

۵ دقیقه مطالعه۳ بازدید۰ دیدگاه
رای پانتاخی با حمایت اسکار افتخاری، فیلم «در سرزمین ستارگان» را کارگردانی کرد؛ داستانی درباره بلوغ میانسالی

رای پانتاخی، بازیگر بریتانیایی شناخته‌شده برای آثار «نقطه جوش» و «مارسلا»، در اولین تجربه کارگردانی خود فیلم «در سرزمین ستارگان» را ساخته است؛ فیلمی بسیار شخصی که به موضوع بلوغ میانسالی می‌پردازد.

پانتاخی درباره این اثر می‌گوید: «من زمانی مراقب جوانی بودم و اغلب احساس می‌کردم هنوز به سن بلوغ نرسیده‌ام، در حالی که جامعه انتظار دارد این اتفاق در زمان مشخصی بیفتد. مسئولیت‌هایی داشتم که اکثر هم‌سن و سالانم نداشتند. این وضعیت زمانی تغییر کرد که در اوایل بیست سالگی بازیگری‌ام رونق گرفت، اما همیشه این فکر را با خود داشتم که اگر کسی به چهل سالگی برسد و واقعاً زندگی نکرده باشد چه؟ این فکر برایم هم دلخراش بود و هم پر از امید.»

او اضافه می‌کند: «شاید هیچ‌وقت برای تبدیل شدن به کسی که باید می‌شدید دیر نباشد.»

شخصیت اصلی فیلم، ارنی (با بازی کلارنس مک‌لین)، مردی است که زندگی آرام و بی‌هیجانش در یک شهر کوچک آمریکایی با ورود گروهی از اینفلوئنسرهای جوان دگرگون می‌شود و آن‌ها او را از پوسته‌اش بیرون می‌کشند. پانتاخی این فیلم را داستانی درباره بلوغ میانسالی توصیف می‌کند.

او معتقد است: «من باور ندارم که تبدیل شدن به خود واقعی فقط مختص جوانان باشد. گاهی نیمه عمر طول می‌کشد تا بفهمیم چه چیزی ما را عقب نگه داشته و شاید نیمه دیگر طول بکشد تا کاری درباره‌اش انجام دهیم.»

شخصیت‌های فیلم همچنان در حال مبارزه‌اند؛ برای همراهی و دوستی مانند ارنی یا برای شهرت و محبوبیت اینترنتی مانند برخی از دوستان جدیدش. چیزی که آن‌ها را به هم پیوند می‌دهد تنهایی است.

پانتاخی می‌گوید: «این موضوع را خودم تجربه کرده‌ام و دیده‌ام افراد نزدیکم هم از آن عبور کرده‌اند. به ویژه در مورد افراد مسن، چیزی در این است که کسی تمام زندگی‌اش را گذرانده و ناگهان خود را تنها می‌یابد که برایم بسیار تأثیرگذار است. این موضوع برای من یک تضاد بزرگ زمانه ماست.»

او ادامه می‌دهد: «ما هرگز به این اندازه به هم متصل نبوده‌ایم، اما به نظر می‌رسد بیشتر از همیشه احساس جداافتادگی می‌کنیم.»

پانتاخی این فیلم را برای خودش جنبه‌ای معنوی هم دارد و می‌گوید: «زیر همه سروصداها، فناوری و نمایش‌ها، ما همه انسان‌هایی هستیم که به دنبال عشق، پذیرش و حس تعلق هستیم. تفاوت بزرگی بین دیده شدن و شناخته شدن وجود دارد و شاید این واقعاً موضوع اصلی فیلم باشد.»

او به نسل جدید امید زیادی دارد اما اعتراف می‌کند که آن‌ها دنیایی را به ارث برده‌اند که همه چیز بیش از پیش با اعداد و ارقام سنجیده می‌شود.

پانتاخی درباره انتخاب بازیگران می‌گوید: «در ابتدا می‌خواستم بازیگرانی را انتخاب کنم که تعداد دنبال‌کننده‌های زیادی دارند تا صنعت را راضی کنم، اما در نهایت این کار را نکردم و فقط کسانی را انتخاب کردم که برای نقش مناسب بودند، بدون توجه به تعداد دنبال‌کننده‌ها یا شهرت قبلی.»

او می‌گوید: «به عنوان بازیگر می‌دانم چه حسی دارد وقتی بر اساس چیزهایی که ربطی به توانایی‌ات ندارد قضاوت شوی و اینکه چطور ممکن است شغلی را از دست بدهی چون استودیو دنبال نام بزرگ‌تر است. برایم رضایت‌بخش بود که حالا بتوانم این بی‌عدالتی‌ها را اصلاح کنم.»

برای نقش ارنی، پانتاخی دنبال کسی بود که بتواند یک عمر زندگی را بدون گفتن زیاد منتقل کند. کلارنس مک‌لین با ویژگی‌های خاصش توانست این نقش را به خوبی ایفا کند و حقیقتی را به تصویر بکشد که ساختن آن دشوار بود.

ساخت فیلم «در سرزمین ستارگان» آسان نبود. این فیلم که توسط شرکت‌های Le Bateau Lavoir، Archface Films و Killer Films تهیه شده، برای نخستین بار در جشنواره فیلم شب‌های سیاه تالین به نمایش درآمد.

پانتاخی می‌گوید: «توانستم فیلمی بسازم که می‌خواستم، با افرادی که می‌خواستم و بدون اینکه باورهایم را قربانی کنم. این سخت‌ترین کاری بود که تا به حال انجام داده‌ام، اما مناسب است که هفت سال صرف ساخت فیلمی درباره مردی کردم که در جستجوی راه خودش در جهان است.»

او دوست ندارد فیلمش را مستقل بنامد چون فیلم‌های مستقل معمولاً پشتوانه مالی و نهادی دارند، در حالی که آن‌ها هیچکدام را نداشتند و پانتاخی ترجیح می‌دهد اصطلاح «غیر وابسته» را به کار ببرد.

او درباره موسیقی متن فیلم می‌گوید که شیفته آهنگ‌های دهه ۸۰ است و مطمئن شده شخصیت‌هایش هم این علاقه را دارند. او تمام آهنگ‌ها را در فیلمنامه نوشته و برای گرفتن مجوز آن‌ها به برخی از هنرمندان مستقیماً نامه زده است.

پانتاخی می‌گوید: «ما هیچ بودجه‌ای برای این کار نداشتیم اما همیشه باور داشتم که اگر مستقیم به هنرمندان مراجعه کنیم و دلیلمان را توضیح دهیم، آن‌ها اغلب دوست دارند کمک کنند.»

او در طول هفت سال ساخت فیلم بارها شنیده که نمی‌توانند کارهایی را انجام دهند، اما آن‌ها راه‌هایی پیدا کردند و برای هر بخش فیلم جنگیدند.

دیدگاه شما