شرکت بریتانیایی Radiance Films حق پخش هشت فیلم کلاسیک تایوانی را از مؤسسه فیلم و صوتی تایوان (TFAI) برای اکران سینمایی و عرضه خانگی در سال ۲۰۲۷ به دست آورد. این قرارداد که در بازار بین‌المللی فیلم کلاسیک لیون (MIFC) اعلام شد، شامل آثار کارگردانان برجسته‌ای چون هو شیائوشیان و سای مینگلیان است.
از جمله فیلم‌های هو شیائوشیان می‌توان به «زمانی برای زندگی و زمانی برای مردن» (۱۹۸۵) و «گرد و غبار در باد» (۱۹۸۶) اشاره کرد. همچنین سه فیلم از سای مینگلیان شامل «شورش خدای نئون» (۱۹۹۲)، «زنده باد عشق» (۱۹۹۴) و «رودخانه» (۱۹۹۷) در این مجموعه قرار دارند.
علاوه بر این‌ها، فیلم‌های «در زمان ما» (۱۹۸۲) که مجموعه‌ای مهم از موج جدید سینمای تایوان است، «کوئی-می، یک زن» (۱۹۸۵) ساخته چانگ یی و «گل یخ کدر» (۱۹۸۹) به کارگردانی یانگ لی-کوا نیز در این قرارداد گنجانده شده‌اند. «گل یخ کدر» قرار است در هر دو بازار بریتانیا و آمریکا منتشر شود، در حالی که سایر فیلم‌ها فقط در بریتانیا عرضه خواهند شد.
Radiance Films برنامه دارد این آثار را به صورت جداگانه و در قالب مجموعه‌هایی مانند مجموعه موج جدید تایوان و سه‌گانه فیلم‌های سای منتشر کند. فرانچسکو سیمئونی، بنیان‌گذار Radiance، این قرارداد را نتیجه سال‌ها تلاش برای دسترسی به فیلم‌هایی می‌داند که پیش‌تر در بریتانیا به سختی قابل دسترسی بودند. او پس از تلاش‌های ناموفق برای دریافت مجوز از شرکت مرکزی فیلم تایوان، در جشنواره فیلم برلین امسال با TFAI ارتباط برقرار کرد و در جشنواره کن، پس از دیدن «گل یخ کدر» در بخش کلاسیک‌های کن، تصمیم به افزودن آن به مجموعه گرفت.
سیمئونی درباره اهمیت این فیلمسازان گفت: «هو شیائوشیان و ادوارد یانگ از مهم‌ترین فیلمسازان تاریخ سینمای جهان هستند. بسیاری ممکن است از آن‌ها شنیده باشند اما کمتر کسی می‌داند که آن‌ها از کجا شروع کردند. درک ریشه‌های فیلمسازان همیشه اهمیت دارد.»
برنامه Radiance شامل اکران‌های گسترده سینمایی پیش از عرضه خانگی است که از نمایش در سینمای Garden لندن در اواخر این ماه آغاز می‌شود تا علاقه‌مندان را جذب کند و پس از آن نمایش‌های بیشتری و احتمالاً قراردادهای پخش آنلاین دنبال خواهد شد.
سیمئونی معتقد است این فیلم‌ها به ویژه برای نسل جوان علاقه‌مندان به سینما جذاب خواهند بود. او به استقبال گرم از فیلم‌هایی مانند «شکل شب» ساخته نوبورو ناکامورا در نمایش‌های سینمایی و باشگاه‌های فیلم و همچنین در جامعه آنلاین اشاره کرد و گفت بیشتر این علاقه‌مندان در دهه بیست و سی زندگی خود هستند و تازه در مسیر کشف سینما قرار دارند.
این قرارداد در زمانی صورت می‌گیرد که میراث فیلمی بازسازی شده تایوان مخاطبان جدید و فرصت‌های تجاری تازه‌ای از طریق توزیع سینمایی، بازبینی‌ها و بازار خانگی کلکسیونی پیدا کرده است؛ موضوعی که در بازار فیلم کلاسیک لیون امسال مورد توجه ویژه قرار گرفت و تایوان در کانون توجه بود.
در پنلی با عنوان «میراث سینمایی تایوان: حفظ گذشته، شکل دادن به آینده»، آرتور چو رئیس TFAI و هوارد یانگ برنامه‌ریز این مؤسسه درباره استراتژی‌های بازسازی و توزیع بین‌المللی صحبت کردند. همچنین النا لازیک مدیر تولید Radiance و وینسنت پل-بونکور، هم‌بنیان‌گذار توزیع‌کننده فرانسوی Carlotta Films در این بحث حضور داشتند. این پنل توسط متخصص سینمای تایوان، وفا گرمانی، مدیریت شد.
از سال ۲۰۱۳ تاکنون TFAI بیش از ۱۱۰ فیلم را بازسازی کرده و سالانه حدود دوازده فیلم را بازسازی می‌کند. استراتژی اولیه بین‌المللی این مؤسسه تمرکز بر فیلمسازان مشهور بود، مانند بازسازی ۴K فیلم‌های کینگ هو «مسافرخانه اژدها» و «لمس ذن» که در بخش کلاسیک‌های کن ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ نمایش داده شدند. اکنون توجه بیشتری به فیلم‌های کمتر شناخته شده معطوف شده است.
آرتور چو گفت: «این فیلمسازان بزرگ و شناخته شده به ما کمک می‌کنند تا با جشنواره‌ها و بازارهای مهم ارتباط برقرار کنیم و با بازیگران کلیدی صنعت سینما در تماس باشیم.»
تقاضای مخاطبان نیز نقش مهمی دارد؛ یک نظرسنجی عمومی در سال ۲۰۲۳ «گل یخ کدر» را به عنوان یکی از محبوب‌ترین فیلم‌های کلاسیک تایوان معرفی کرد که منجر به بازسازی و نمایش آن در کن شد.
وینسنت پل-بونکور به بازبینی آثار ادوارد یانگ توسط Carlotta اشاره کرد که نمونه‌ای از چگونگی احیای تجاری فیلم‌های بازسازی شده است. در سال ۲۰۲۵، Carlotta فیلم‌های منتشر نشده یانگ «یک سردرگمی کنفوسیوسی» و «ماهیجنگ» را در سینماهای فرانسه به نمایش گذاشت و سپس نسخه‌های DVD و Blu-ray آن‌ها را عرضه کرد.
این بازبینی‌ها نسل جدیدی از مخاطبان را جذب کردند و وفا گرمانی به صف‌های طولانی جوانان علاقه‌مند به فیلم‌های یانگ اشاره کرد.
پل-بونکور تأکید کرد که حفظ فیلم‌ها باید منجر به دسترسی آن‌ها شود و فیلم‌های بازسازی شده نیازمند توزیع‌کنندگان هستند که در اکران سینمایی، تبلیغات و عرضه خانگی سرمایه‌گذاری کنند تا زندگی تجاری پایداری داشته باشند.
با این حال، بازگرداندن چنین فیلم‌هایی به چرخه پخش می‌تواند فرایندی طولانی و پیچیده باشد. مالکیت حقوق، کمبود مواد اولیه و مجوزهای موسیقی از موانع مهم هستند که گاهی مذاکرات آن‌ها سال‌ها طول می‌کشد.
نمایندگان TFAI این چالش‌ها را به ویژه برای تولیدات قدیمی که مالک حقوق آن‌ها دشوار است، تأیید کردند و گفتند که به دنبال همکاری‌های جدید با فیلمسازان، تهیه‌کنندگان و حامیان مالی برای تأمین مالی بازسازی‌ها و تسهیل توزیع بین‌المللی هستند.
علاوه بر فرصت‌های تجاری، این پنل اهمیت فرهنگی میراث فیلمی تایوان را برجسته کرد، به ویژه در سالگرد هفتادمین سال سینمای زبان تایوانی.
بیش از ۱۲۰۰ فیلم به زبان تایوانی بین اواسط دهه ۱۹۵۰ تا اواخر دهه ۱۹۷۰ تولید شده‌اند، اما تنها حدود ۲۰۰ فیلم از آن‌ها باقی مانده است. این فیلم‌ها که اغلب تحت سلطه تولیدات به زبان ماندارین قرار داشتند، تصویری از جامعه و هویت تایوانی پیش از ظهور موج جدید ارائه می‌دهند.
آرتور چو گفت: «به دلیل تأثیرات ژئوپولیتیکی بین‌المللی، تایوان روز به روز بیشتر در صحنه جهانی مورد توجه قرار می‌گیرد. بهترین راه برای ما ترویج میراث‌مان از طریق سینمای کلاسیک زبان تایوانی است.»
