استیسی کیچ، بازیگر برجسته‌ای که در فیلم‌هایی مانند «فَت سیتی» و سریال تلویزیونی «مایک همر» نقش اصلی را ایفا کرده بود، روز سه‌شنبه در کشور لهستان درگذشت. او 85 سال داشت.
همسر او، مالگوسیا توماسی، خبر درگذشتش را تایید کرد و در بیانیه‌ای اعلام کرد که کیچ پس از یک دوره طولانی و دشوار مبارزه با بیماری شدید قلبی و نارسایی قلبی، در منزل خانواده‌شان در مگدالنکا لهستان از دنیا رفت.
در بیانیه همسرش آمده است: «استیسی نه تنها بازیگری افسانه‌ای بود که در سراسر جهان مورد تحسین و دوست داشته می‌شد، بلکه همسر عزیزم، همراه زندگی‌ام و قلب خانواده ما بود. فقدان او خلأی غیرقابل اندازه‌گیری در زندگی ما به جا گذاشت، اما روح استثنایی، صدای فراموش‌نشدنی و عشقی که به سخاوت به ما داد، برای همیشه با ما خواهد ماند.»
فعالیت‌های هنری و حرفه‌ای
کیچ تا دهه هشتاد زندگی‌اش در صحنه تئاتر، سینما و تلویزیون فعال بود. او در فیلم‌هایی چون «میراث بورن»، «نبراسکا» و سریال‌هایی مانند «دو و نیم مرد» و «سیمپسون‌ها» (به عنوان صداپیشه) حضور داشت. همچنین نقش کاردینال کوین کرنز را در سریال «بلودز» بازی کرد و در برنامه‌هایی چون «مردی با نقشه» و «لیست سیاه» نیز ظاهر شد. آخرین نقش او در فیلم «جی کلی» (2015) بود که در آن نقش پدر شخصیت اصلی را ایفا کرد.
در سال 2010، برای اجرای نقش «شاه لیر» در تئاتر شکسپیر، جایزه هلن هیز را دریافت کرد. این تنها یکی از جوایز متعدد او در طول دوران حرفه‌ای‌اش بود.
نقش مایک همر و چالش‌های زندگی
کیچ به خاطر بازی در نقش کارآگاه خصوصی مایک همر شهرت بسیاری کسب کرد. این سریال از سال 1984 تا 1987 از شبکه CBS پخش می‌شد و او در فیلم تلویزیونی «مایک همر: قتل همه‌چیز را می‌گیرد» (1989) و سریال «مایک همر، کارآگاه خصوصی» (1997-98) نیز این نقش را تکرار کرد.
با این حال، دوران بازی در این نقش با مشکلاتی همراه بود. در سال 1984، کیچ در فرودگاه هیترو لندن به دلیل داشتن کوکائین دستگیر شد و به شش ماه زندان محکوم شد. در این مدت، بازیگر تقلید صدا ریچ لیتل به جای او در نقش راوی سریال ظاهر شد.
در مصاحبه‌ای در سال 2014، کیچ این دوران را پایین‌ترین نقطه زندگی‌اش توصیف کرد و گفت دوستی که با یک کشیش در زندان شکل گرفت، باعث تغییر دین او به کاتولیسیسم رومی شد.
زندگی شخصی و تحصیلات
استیسی کیچ در ساوانا، جورجیا به دنیا آمد و از خانواده‌ای هنری بود؛ مادرش بازیگر و پدرش بازیگر، معلم درام و کارگردان تئاتر بود. او در دبیرستان ون نوئیس رئیس کلاس بود و در سال 1963 از دانشگاه کالیفرنیا برکلی فارغ‌التحصیل شد. سپس مدرک تحصیلات تکمیلی خود را از مدرسه درام ییل گرفت و همچنین بورسیه فولبرایت را در آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی لندن دریافت کرد.
کیچ چهار بار ازدواج کرد و همسر چهارمش، مالگوسیا توماسی، که از سال 1986 با او زندگی می‌کرد، بازمانده اوست. او دو فرزند به نام‌های شانون و کارولینا و برادرش جیمز کیچ را نیز به یادگار گذاشت.
سابقه تئاتر و سینما
کیچ در سال 1966 برای بازی در نمایش ضدجنگ «مک‌برد!» اولین جایزه اوبی را دریافت کرد. در سال‌های بعد در نمایش‌های متعددی از جمله «هملت»، «شاه لیر» و «بوفالو بیل» در برادوی و تئاترهای آف برادوی بازی کرد. او همچنین در فیلم‌های مهمی مانند «دکتر»، «فَت سیتی» و «پیکان بلند» نقش‌آفرینی کرد.
از دیگر فیلم‌های شاخص او می‌توان به «پیکان بلند» (1982)، «زندگی و زمان‌های قاضی روی بین» (1972)، «شهر گناه: بانویی برای کشتن» (2014) و «W.» (2008) اشاره کرد.
حضور در تلویزیون و نقش‌های مهم
کیچ در سریال‌های تلویزیونی مختلفی از جمله «ER»، «ویلی و گریس»، «لو و اوردر: واحد قربانیان ویژه» و «ان‌سی‌آی‌اس: نیواورلئان» حضور داشت و در برنامه‌هایی مانند «تچد بای آن آنجل» و «بروکلین ناین-ناین» نیز به عنوان بازیگر مهمان ظاهر شد.
