نمایشگاهی ویژه موسیقی فیلم برنده اسکار رایان کوگلر با عنوان «گناهکاران» در موزه آفریقایی-آمریکایی کالیفرنیا افتتاح شده است.
این نمایشگاه با عنوان «گناهکاران: صداهایی که فرا میخوانند» از ۲۰ اکتبر تا ۱۴ مارس در معرض دید عموم قرار دارد. این رویداد که با همکاری آرشیوهای وارنر برادرز برگزار شده، نخستین نمایشگاه موزهای است که به طور اختصاصی به موسیقی فیلم اختصاص یافته است.
در توضیح رسمی این نمایشگاه آمده است: «صدا قدرت خلق جهانهای خلاقانهای را دارد که شادی، حفاظت، تعلق و آزادی را به نمایش میگذارند.» نمایشگاه به بخش محبوب «کلاب جوک» در فیلم میپردازد که موسیقی در آن به عنوان پلی میان زمانها عمل میکند؛ از آیینهای سنتی آفریقایی تا رقص خیابانی امروزی. محوریت نمایشگاه بر گیتار شخصیت اصلی، سامی «پریچر بوی» مور است و مجموعهای از لباسها، اشیاء و مواد آرشیوی فیلم را گرد هم آورده تا نشان دهد چگونه موسیقی سیاهپوستان حافظ خاطره، حرکت، سبک و روح نسلهاست.
فیلم «گناهکاران» داستان دو برادر دوقلو را دنبال میکند که هر دو توسط مایکل بی. جوردن بازی شدهاند و در سال ۱۹۳۲ در دلتا میسیسیپی با نیروهای شیطانی مبارزه میکنند. بازیگران دیگر شامل هیلی استاینفلد، مایلز کاتون، جک اوکانل، وونمی موساکو، جیمی لاوسون، عمر بنسون میلر، لی جون لی و دلروی لیندو هستند. این فیلم در نود و هشتمین دوره جوایز اسکار با ۱۶ نامزدی رکورددار بیشترین نامزدی در تاریخ بود و در نهایت چهار جایزه اسکار از جمله بهترین بازیگر مرد (جوردن)، بهترین فیلمنامه اوریجینال (کوگلر)، بهترین فیلمبرداری (آتم دورالد آرکاپاو) و بهترین موسیقی متن (لودویگ گورانسون) را کسب کرد.
نمایشگاه «صداهایی که فرا میخوانند» موسیقی را به عنوان نخ تسبیحی معرفی میکند که سه موضوع اصلی را به هم پیوند میدهد: موسیقی صدا میسازد، موسیقی حرکت میآفریند و موسیقی جهانها خلق میکند. بخش «موسیقی صدا میسازد» به بررسی سازها و سنتها و تاریخچهای که با خود دارند میپردازد. بخش «موسیقی حرکت میآفریند» رقص را به عنوان شکلی تجسمی از حافظه فرهنگی بررسی میکند و نشان میدهد چگونه حرکت نسلها و جوامع را به هم پیوند میدهد. بخش «موسیقی جهانها خلق میکند» به بررسی تأثیر موسیقی فراتر از صدا، در خلق زبان، مد، هویت و جامعه میپردازد. بازدیدکنندگان علاوه بر گیتار سامی، لباسها و وسایل استفاده شده در فیلم مانند لباسهای شخصیتهای اسموک و استک و تابلو کلاب جوک را مشاهده خواهند کرد که حس حضور در خود کلاب جوک را منتقل میکند.
نمایشگاه با تجربهای تعاملی به نام «صداهایی که ما را حمل میکنند» به پایان میرسد که الهام گرفته از تضاد میان شادی، امنیت و آزادی جمعی درون کلاب جوک و انزوا و خطرات بیرون از آن است. بازدیدکنندگان دعوت میشوند تا به آهنگ، صدا یا ژانری فکر کنند که آنها را به شادی، امید، آزادی یا اجتماع بازمیگرداند. این نمایشگاه به همت موزه آفریقایی-آمریکایی کالیفرنیا و آرشیوهای وارنر برادرز و با سرپرستی ایمانی وای. هینز برگزار شده است.




