یکشنبه، ۲۴ آبان ۱۴۰۵
سینماگیک
اخبار و تحلیل ها

الهام‌گیری فیلمنامه‌نویسان برتر از منابع غیرمنتظره مانند موسیقی پاپ و تیک‌تاک

الهام برای خلق داستان‌های جذاب می‌تواند از هر جایی سرچشمه بگیرد؛ چه یک اثر کلاسیک ادبی و چه یک ترانه پاپ محبوب. الیوت تتل، نویسنده و کارگردان فیلم "بلو فیلم"، به طور مکرر در فیلمنامه‌های خود به موسیقی

۳ دقیقه مطالعه۲۳ بازدید۰ دیدگاه
الهام‌گیری فیلمنامه‌نویسان برتر از منابع غیرمنتظره مانند موسیقی پاپ و تیک‌تاک

الهام برای خلق داستان‌های جذاب می‌تواند از هر جایی سرچشمه بگیرد؛ چه یک اثر کلاسیک ادبی و چه یک ترانه پاپ محبوب. الیوت تتل، نویسنده و کارگردان فیلم “بلو فیلم”، به طور مکرر در فیلمنامه‌های خود به موسیقی لانا دل ری ارجاع می‌دهد. او پیش از ساخت اولین فیلم بلند خود، سه فیلمنامه نوشته بود که هنوز ساخته نشده‌اند و در هر کدام، موسیقی دل ری در زمان نگارش اثر جدیدی منتشر می‌شد.

تتل در گفتگو با «واریتی» که با همکاری جشنواره بین‌المللی فیلم سانتافه برگزار شد، گفت: «او همیشه موسیقی متن کارهای من بود، بنابراین در هر چیزی که می‌نوشتم یک ارجاع به او می‌گذاشتم.» در اوج داستان «بلو فیلم»، تتل از شعری از ترانه “The Grants” اثر ۲۰۲۳ دل ری استفاده می‌کند که بازتاب خاطرات شخصیت‌هاست.

او با خنده افزود: «خیلی جالب است که فکر نمی‌کردم کسی متوجه این ارجاع شود، اما خب فیلمی برای جامعه همجنس‌گرایان ساختم، پس باید انتظار داشتم کسی بفهمد.» اخیراً یک حساب طرفداری دل ری به این ارجاع پی برد و این برای تتل لحظه‌ای خاص بود.

زویی کازان، نویسنده سریال محدود نتفلیکس «شرق عدن»، در حین اقتباس از رمان جان استاین‌بک، بارها به موسیقی اولیویا رودریگو و ترانه «Jason» از پرفیوم جینیوس گوش داده است. او گفت این موسیقی او را با حس خشم دقیق و ظریفی پر کرده که برای شخصیت کتی لازم بود.

آلیشا هریس، نویسنده نمایشنامه «Is God Is» که آن را به فیلم تبدیل کرده، از آثار ریحانا و دوچی الهام گرفته است. او در ارائه فیلم خود تصویری از ویدئو موزیک «Crazy» دوچی را نشان داده که پر از خشم بی‌پرده و خودباوری است و با فضای نمایشنامه‌اش همخوانی دارد.

تصویر خبر

تاد بارتلز و لو هاو، نویسندگان فیلم «تونی» درباره سال‌های اولیه آنتونی بوردین، تنها از خاطرات او به عنوان نقطه شروع استفاده کردند و با حضور در پروینس‌تاون و تجربه زندگی محلی، به عمق داستان پی بردند. این تجربه‌های شخصی در فیلمنامه نیز نمود یافته است.

کلی او سالیوان، نویسنده و کارگردان «موش»، درباره الهام گرفتن گفت: «الهام می‌تواند از هر جا و همه جا بیاید.» او و شریکش در ساخت فیلم به فیلم «سایکو» ارجاع داده‌اند و در روند نوشتن متوجه شدند که نیازی نیست فقط به آثار ادبی ارجاع دهند بلکه حتی حساب‌های تیک‌تاک هم می‌توانند منبع الهام باشند.

دایانا رید، نویسنده اقتباس «عقل و احساس»، نیز به این نکته اشاره کرد که همیشه در دریایی از تأثیرات مختلف شناوریم. او در اقتباس خود از آثار سالی رونی و فیلم «دفتر خاطرات بریجت جونز» بهره برده است و این چرخه‌ای جالب از الهام‌گیری میان آثار کلاسیک و مدرن را شکل داده است.

این نویسندگان هرکدام روش‌های خاص خود را برای خلق آثارشان دارند؛ از غرق شدن در متون اصلی و پژوهش‌های عمیق گرفته تا همکاری و تبادل نظر با دیگران. موفقیت سریال «شرق عدن» در نتفلیکس با بیش از ۲۵ میلیون بازدید و حضور در صدر جدول در ۲۲ کشور، نمونه‌ای از این تلاش‌هاست. همچنین سریال «دنیای متفاوت» با بیش از ۱۱ میلیون بازدید، فصل دوم خود را دریافت کرده است.

در نهایت، این نشست نشان داد که الهام گرفتن می‌تواند از منابع متنوع و غیرمنتظره‌ای مانند موسیقی پاپ، تیک‌تاک، خاطرات شخصی و حتی ویدئوهای موزیک باشد و هر نویسنده راه خاص خود را برای انتقال ایده‌های ناب به صفحه و سپس به پرده سینما دارد.

دیدگاه شما