سانجای گوپتا، فیلمساز برجسته هندی که کارگردانی فیلم‌های جنایی و مهیجی همچون «کانته»، «شوت‌آوت در وادالا» و «کابیل» با بازی هریتیک روشن را در کارنامه داشت، پس از سقوط در منزل خود در بمبئی در تاریخ ۳۰ اکتبر درگذشت. او ۵۹ ساله بود.
میلپ زاوری، کارگردان و دوست دیرینه گوپتا که در نگارش دیالوگ‌های «کانته» همکاری داشت، این خبر را تأیید کرد و گفت: «او سقوط کرد و به سرش ضربه زد.»
پلیس منطقه ورسوا در بمبئی گزارش مرگ تصادفی را ثبت کرده است. معاون کمیسر پلیس، پوروشوتام کاراد، به فری پرس ژورنال گفت که اعضای خانواده گوپتا هنگام وقوع حادثه خواب بودند و صبح روز بعد متوجه آن شدند. خانواده هیچ شکایتی مطرح نکرده‌اند.
مسیر حرفه‌ای و آثار شاخص
گوپتا یکی از پیشگامان فیلم‌های جنایی هندی با تمرکز بر اکشن و جلوه‌های بصری بود که تأثیر زیادی از هالیوود گرفته بود، در حالی که صنعت فیلم هند بیشتر به ملودرام و موزیکال‌ها گرایش داشت. او فعالیت حرفه‌ای خود را با فیلم «آتیش: حس آتش» در سال ۱۹۹۴ آغاز کرد که بازیگرانی چون سانجای دات و آدیتیا پانچولی در آن حضور داشتند.
او در ادامه فیلم‌هایی مانند «رام شاسترا»، «جنگ» و «خوف» را کارگردانی کرد و همکاری طولانی‌مدتی با سانجای دات داشت که در بیش از ۱۰ فیلم ادامه یافت، از جمله پروژه‌هایی که گوپتا تهیه‌کنندگی آن‌ها را بر عهده داشت.
یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های او فیلم «کانته» در سال ۲۰۰۲ بود که با حضور آمیتاب باچان، سانجای دات، سونییل شتی، ماهش منجرکار، لاکی علی و کومار گوراوی ساخته شد. این فیلم که درباره گروهی از جنایتکاران در لس‌آنجلس است که قصد سرقت از بانک را دارند، در زمان فیلمبرداری در لس‌آنجلس با حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ مواجه شد و برنامه فیلمبرداری تغییر کرد.
شباهت‌های «کانته» به فیلم «رزرووار داگز» ساخته کوئنتین تارانتینو توجه زیادی جلب کرد و خود تارانتینو در سال ۲۰۰۷ از این فیلم تمجید کرد. گوپتا برای این فیلم نامزد بهترین کارگردانی در جشنواره فیلم‌فیر شد.
انتقادها و الهام‌گیری‌ها
در طول دوران کاری، گوپتا بارها به دلیل الهام‌گیری از فیلم‌های بین‌المللی مورد انتقاد قرار گرفت و خودش نیز آشکارا اعلام می‌کرد که برای روایت داستان‌های جذاب از هر منبعی بهره می‌برد. او در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۲ گفته بود که برای داستان خوب از هر وسیله‌ای «خواهش، قرض یا دزدی» می‌کند.
فیلم‌های بعدی او نیز این رویکرد را نشان دادند. «موسافر» (۲۰۰۴) شباهت‌هایی به فیلم «یو ترن» ساخته الیور استون داشت و «زنده» (۲۰۰۶) با بازی دات و جان آبراهام، به دلیل شباهت به فیلم کره‌ای «اولدبوی» جنجال‌برانگیز شد. شرکت کره‌ای سازنده فیلم اصلی حتی تهدید به اقدام قانونی کرد.
گوپتا همچنین فیلم «جزبا» (۲۰۱۵) را ساخت که اقتباسی از تریلر کره‌ای «هفت روز» بود و بازگشت ایشواریا رای باچان به سینما را رقم زد.
تهیه‌کنندگی و آثار بعدی
او همچنین به عنوان تهیه‌کننده با شرکت وایت فدر فیلمز فعالیت داشت که فیلم‌هایی مانند «شوت‌آوت در لوک‌هندوالا» (۲۰۰۷)، «اسید فکتوری»، «پنخ» و مجموعه «دس کهانیان» را تولید کرد. گوپتا دوباره به ژانر گانگستری با «شوت‌آوت در وادالا» (۲۰۱۳) بازگشت که پیش‌درآمدی بر «شوت‌آوت در لوک‌هندوالا» بود و بر اساس کتاب غیر داستانی س. حسین زیدی ساخته شد.
در سال ۲۰۱۷، او «کابیل» را کارگردانی کرد؛ فیلمی درباره مردی نابینا که به دنبال انتقام است و توسط راکش روشن تهیه شده بود. آخرین آثار او شامل درام جنایی «سگا بمبئی» (۲۰۲۱) بود که به دلیل موج جدید کرونا در اکران با مشکلاتی مواجه شد. همچنین تهیه‌کنندگی فیلم «ویسفوت» (۲۰۲۴)، اقتباسی هندی از تریلر ونزوئلایی «سنگ، کاغذ، قیچی» را بر عهده داشت.
یادبود و برنامه‌های آینده
همکاران و دوستان گوپتا از نقش او در تحول زبان بصری و تبلیغاتی سینمای هند یاد کردند. کارگردان «رئیس»، راهول دولاکیا، او را فیلمسازی شیک و اولین کسی دانست که پیش‌نمایش‌ها و تبلیغات فیلم را برای جذب بازیگران و توزیع‌کنندگان ارائه می‌کرد.
کونال کوهلی، کارگردان «فنا»، از گفت‌وگوهای اخیر خود با گوپتا و همکاری در هیئت داوری جوایز یاد کرد و نوشت که او هنوز سال‌ها و فیلم‌های زیادی در پیش داشت.
سانجای دات نیز در پیام خود نوشت که گوپتا برادر و خانواده‌اش بود و خاطرات و دوستی‌شان همیشه باقی خواهد ماند.
گوپتا در فضای مجازی نیز فعال بود و درباره مسیر خلاقانه و تجاری سینمای هندی نظرات صریحی داشت. او همچنین برنامه‌هایی برای ساخت دنباله فیلم «کانته» داشت و در مصاحبه‌ای اعلام کرده بود که داستان «کانته ۲» را در سطح پایه آماده کرده و قصد دارد فیلمنامه را بنویسد.
سانجای گوپتا از خود همسر و دو فرزند به یادگار گذاشته است.
