سریال جدید کمدی-معمایی «Phony» که از پلتفرم هولو پخش می‌شود، تنها نیمی از فصل اول خود را پیش از انتشار برای منتقدان ارسال کرده است؛ این موضوع باعث شده تا قضاوت درباره پایان‌بندی معمای اصلی سریال دشوار باشد. داستان حول محور سانی، دانش‌آموز دبیرستانی در شمال غربی اقیانوس آرام می‌چرخد که پس از یک تصادف شدید، یک هفته بعد در دنیایی عجیب بیدار می‌شود؛ مادرش الن به طور کامل جایگزین شده و هیچ‌کس به این تغییر توجهی ندارد. سوال اصلی این است که آیا سانی دچار توهم شده یا دیگران واقعاً تغییر را نمی‌بینند؟
خالق سریال، نیک پیلی، که نیمی از فصل را کارگردانی و چند قسمت ابتدایی را نوشته، از ابتدا به شک و تردید درباره واقعیت داستان دامن می‌زند. با توجه به آسیب جدی که سانی به سرش وارد شده، روایت او قابل اعتماد نیست و در قسمت نخست، با استفاده از صداها و تصاویر تحریف‌شده، این موضوع به خوبی به نمایش گذاشته می‌شود. هنگامی که دوربین از دید سانی فیلمبرداری می‌کند، چهره الن به طور ظریف اما قابل تشخیص تغییر یافته است؛ این تغییرات با جلوه‌های ویژه بصری و مقایسه‌های کنار هم به نمایش درآمده‌اند.
این تحریفات به ویژه برای بازیگر نقش الن، کانی بریتون، که پیش‌تر در نقش‌های مادرانه تلویزیونی شناخته شده است، چشمگیر است. الن در سریال مدیر مدرسه سانی است و شخصیت گرم اما محکم او یادآور نقش تامی تیلور در «Friday Night Lights» است. تغییرات ظریف در چهره و صدا بریتون، به دلیل شناخت عمیق مخاطبان از بازی او، حس ناخوشایندی ایجاد می‌کند. اما این تغییرات باعث می‌شود که سریال از قدرت کامل بیان بریتون محروم شود و این فقدان در درک رابطه سانی و الن، به ویژه در شرایطی که هنوز نمی‌دانیم چه بر سر الن واقعی آمده، به چشم می‌آید.
پیش از تصادف، چند صحنه رابطه بین الن و سانی را نشان می‌دهد؛ آنها به عنوان مادر تنها و فرزند، رابطه‌ای نزدیک دارند و الن با احترام اما با احتیاط به استقلال روزافزون سانی نگاه می‌کند. سانی که فردی است که همیشه سعی دارد دیگران را راضی نگه دارد، در نهایت با الن درگیر می‌شود وقتی الن اسباب‌بازی جنسی را که سانی برای رابطه با دوست دخترش خریده، پیدا می‌کند.
با توجه به اینکه شخصیت الن یا نسخه جایگزین او به طور فیزیکی و معنوی مبهم است، سام نیولا، بازیگر نقش سانی و هم‌بازی بریتون در سریال «The White Lotus»، بار اصلی سریال را به دوش می‌کشد. او انرژی عصبی و گاهی کمدی را به نقش خود می‌آورد و در جستجوی حقیقت می‌دود. لحن سریال سبک‌تر و کمدی‌تر از آن چیزی است که انتظار می‌رود، با اپیزودهای نیم‌ساعته و فضایی که بیشتر شبیه به کمدی‌های عجیب و غریب است تا ترسناک. تأثیر سریال «Twin Peaks» در فضا و تصاویر جنگل‌های همیشه سبز و سمبل‌های محیطی دیده می‌شود اما حس کلی سریال بیشتر به سمت عجیب و دوست‌داشتنی بودن است تا ترسناک.
سونی که به دوستان نزدیکش اعتماد ندارد، با دو پسرعمو به نام‌های مالوری و ولدون که از نظر اجتماعی کنار گذاشته شده‌اند، همکاری می‌کند. این دو به نظریه‌های او گوش می‌دهند و به او کمک می‌کنند. همچنین آنها یک کارآگاه خصوصی به نام شارلا را استخدام می‌کنند که تخصصش در نظریه‌های توطئه است. با این حال، در نیمه اول فصل، این گروه پیشرفت چندانی نمی‌کند.
سریال به تدریج نشانه‌هایی ارائه می‌دهد که سانی ممکن است درست بگوید؛ شواهدی مانند عدم واکنش الن به رفتارهای معمول سانی و تماس‌های مشکوک تلفنی و رفت و آمدهای مخفیانه به بانک، نشان می‌دهد که نسخه جایگزین الن چیزی پنهان می‌کند. با این حال، سریال در نقطه‌ای متوقف شده که نه کاملاً باز است و نه به اندازه کافی پیش رفته تا بتوان درباره مسیر داستان قضاوت کرد.
بدون دانستن منشأ، روش عمل و انگیزه‌های الن جایگزین، یا اینکه چه بر سر الن واقعی آمده، فهمیدن موضوع اصلی سریال دشوار است. آیا «Phony» داستان بلوغ سانی است که یاد می‌گیرد به غرایز خود اعتماد کند؟ یا داستانی خانوادگی است درباره دور شدن والدین و فرزندان در دوران نوجوانی؟ یا موضوعی کاملاً عجیب و متفاوت؟ سریال بیشتر کنجکاوی ملایمی ایجاد می‌کند تا اشتیاق شدید برای کشف حقیقت. محدود کردن توانایی‌های بازیگری بریتون، به نظر می‌رسد که هزینه بزرگی برای سریال داشته است.
دو قسمت اول «Phony» هم‌اکنون در هولو قابل تماشا است و قسمت‌های جدید هر سه‌شنبه منتشر می‌شوند.
