در 28 اکتبر، پاتریک استوارت در آغوش همسرش، سانی اوزل، چشم از جهان فروبست. گیتس مک‌فادن، بازیگر نقش دکتر بورلی کراشر در مجموعه «پیشتازان فضا»، این پایان را بسیار زیبا و آرام توصیف کرد و گفت این همان روشی بود که پاتریک می‌خواست از دنیا برود: در کنار معشوقه‌اش.
مک‌فادن افزود که پاتریک بیش از هر چیز دیگری به تئاتر عشق می‌ورزید و می‌توانست تصور کند که آخرین لحظات زندگی‌اش را روی صحنه و در حال بازیگری سپری کرده باشد، درست مانند مولیر، نمایشنامه‌نویس بزرگ فرانسوی که در حین اجرای نمایش «مریض خیالی» درگذشت.
او همچنین پیشنهاد داد که شاید پاتریک دوست داشت در نقش شایلاک در نمایش «تاجر ونیزی» یا در نمایشی از «سرود کریسمس» آخرین اجرای خود را داشته باشد، چرا که اجرای شایلاک از بهترین نقش‌آفرینی‌های او بود.
مک‌فادن تاکید کرد که پاتریک استوارت تأثیر عمیقی در سراسر جهان داشت و پس از خبر درگذشتش، هزاران پیام ادای احترام و عشق در فضای مجازی منتشر شد. او نه تنها کاپیتان کشتی فضایی انتربرایز بود، بلکه به نوعی کاپیتان همه مردم به دلیل اخلاق و منش خود محسوب می‌شد.
شخصیت ژان-لوک پیکارد که استوارت به شکلی درخشان آن را بازی کرد، نمونه‌ای از رهبری اخلاق‌مدار، هوشمند و متفکر بود که در تضاد با بسیاری از رهبران امروز قرار داشت. مک‌فادن گفت این شخصیت به مردم امید می‌داد و باعث می‌شد باور کنند که راه‌حل‌هایی برای مشکلات پیچیده وجود دارد.
او افزود که مردم به دنبال رهبرانی هستند که اصول و عدالت را رعایت کنند و الهام‌بخش باشند. پاتریک استوارت با بازی خود و رفتار عمومی‌اش این رؤیا و امید جمعی را به واقعیت تبدیل کرد و نشان داد که مردم به قهرمانان نیاز دارند.
مک‌فادن همچنین اشاره کرد که فقدان پاتریک استوارت به معنای از دست دادن ژان-لوک پیکارد است، شخصیتی که برای بسیاری حتی بیشتر از خود استوارت اهمیت داشت و نماد امید بود.
گیتس مک‌فادن در کنار استوارت در مجموعه‌های مختلف «پیشتازان فضا» از جمله «نسل بعدی»، فیلم‌های سینمایی و فصل سوم «پیکارد» نقش‌آفرینی کرده بود و این یادداشت به عنوان ادای احترام به دوست و همکار دیرینه‌اش نوشته شده است.
