<p«کریستوفر نولان» فیلم «اودیسه» را به گونهای ساخته است که تماشاگران آن را روی بزرگترین پرده نمایش تجربه کنند و کاملاً در فضای فیلم غرق شوند؛ به همین دلیل تمام صحنهها به صورت عملی فیلمبرداری شدهاند.
<pیکی از دشوارترین بخشهای فیلم، صحنه طوفان نهایی بود که در آن «ادیسه» با بازی مت دیمون، خشم «پوزیدون» و نیروی کامل «زئوس» را تجربه میکند. این صحنه باید اوج هیجان و شدت را داشت و در نتیجه ادیسه تمام همراهان خود را در این طوفان از دست میدهد.
<pفیلمبردار «هویته وان هویتما» درباره این صحنه به «واریتی» گفت: «ما تصمیم داشتیم در دریا و روی قایقهای واقعی و با دوربین IMAX فیلمبرداری کنیم.» بخش زیادی از فیلم در اقیانوس باز و در شرایط واقعی موجهای سهمگین فیلمبرداری شد و نولان به همراه بازیگران و تیمش چهار ماه را صرف ثبت سختیهای این سفر کردند.
<pبا این حال، صحنه نهایی در لسآنجلس فیلمبرداری شد اما نولان هیچ هزینهای برای خلق این لحظه صرفهجویی نکرد و به جای استفاده از جلوههای ویژه کامپیوتری، به روشهای سنتی فیلمسازی متکی بود. وان هویتما توضیح داد: «چالش اصلی این بود که چگونه چیزی را بازسازی کنیم که حس واقعی و ملموس داشته باشد و از استفاده گسترده از CGI اجتناب کنیم.»
<pبرای ایجاد بادهای شدید از دو موتور جت بازنشسته استفاده شد و «آدام چمبرز»، تکنسین نورپردازی، جعبههای نوری ساخت که رعد و برق را شبیهسازی میکرد. قایق روی یک گیمبال قرار گرفت و تمام صحنه با دوربین IMAX فیلمبرداری شد. وان هویتما گفت: «مثل فیلمبرداری یک طوفان واقعی بود، فقط زیر نظر تیم ایمنی.»
<pاو افزود: «ما چندین تنظیم مختلف برای این صحنه داشتیم. این صحنه طوری طراحی شده که کاملاً آشفته و گیجکننده به نظر برسد.»
<pدر طراحی نورپردازی نیز وان هویتما به این فکر بود که در دریای شبانه دو هزار سال پیش بدون برق، طوفان چگونه به نظر میرسد. او گفت: «اگر همه چیز اطرافتان روشن باشد، صحنه مصنوعی به نظر میرسد.»
<pاستفاده از طوفان CGI حس درستی نداشت چون تیم فیلمبرداری تمام تلاش خود را کرده بود تا همه چیز واقعگرایانه و تجربی باشد. آنها سازههای نورپردازی بزرگی به ابعاد تقریبی 60 در 30 فوت روی جرثقیلها بالای قایق نصب کردند تا رعد و برقهای متحرک و واقعی ایجاد کنند. این نورها به تدریج از پشت به جلوی بازیگران حرکت میکردند و آسمان را باز میکردند. این نورپردازی کوتاه و پراکنده بود و بیشتر صحنه در تاریکی یا نور کم غوطهور بود، به گونهای که حس بیپایان بودن دریا، طوفان و آب شور را منتقل میکرد و همزمان حس خفگی و نزدیکی به مرگ را القا میکرد.
<pدر قاببندی ادیسه، وان هویتما دوربین IMAX خود را روی شانه داشت و با سیم به گیمبال متصل بود تا او را در کادر نگه دارد. او گفت: «هیچ اهمیتی به قاببندی دقیق نمیدادم. فقط سعی میکردم در میان باد شدید و آبهای پاشیده شده، مطمئن شوم که مت دیمون در کادر هست. این کار بسیار حسی و سخت بود و هر برداشت یک رویداد واقعی بود.»
<pاو ادامه داد: «وقتی دوربین شروع به حرکت میکرد و موتورهای جت روشن میشدند، صدای آنها مثل دو جت جنگنده کنار گوش بود و گیمبال هم حرکت میکرد. دوربین IMAX اصلی بسیار پرصداست ولی در آن شرایط اصلاً نمیدانستی روشن است یا نه. هر برداشت یک موج آدرنالین قوی بود.»
<pدر مقابل، وان هویتما لحظهای را به یاد آورد که تیم در دریا بود و ناگهان گروهی دلفین دمبطری ظاهر شدند. این اتفاق کاملاً غیرمنتظره بود. او گفت: «هوا بسیار خشن بود و بسیاری از اعضای تیم دچار بیماری دریایی شده بودند. وقتی فیلمبرداری شروع شد، دلفینها از آب بیرون میپریدند. این نمادی بود از اینکه هرچقدر هوا بد باشد، ما باید واقعیت آن روز را بپذیریم و با آن کنار بیاییم.»




