نانا پاتکار، بازیگر سرشناس سینمای هندی و مراشتی که با نقشهای متنوعی از جمله رئیس جنایتکار در فیلم «پاریندا» تا گانگستر کمدی در «ولکام» شناخته میشد، در ۸ اکتبر در منزل خود در گوا درگذشت. او ۷۵ سال داشت.
بر اساس گزارش خبرگزاری ANI، پاتکار در خانه دچار ایست قلبی شد و در ساعت ۵:۲۰ صبح به وقت محلی فوت کرد. دکتر شخار سالکار، رئیس بخش انکولوژی بیمارستان مانیپال، به ANI گفت: «با وجود ۴۵ دقیقه احیای قلبی ریوی مداوم، موفق به بازگرداندن او نشدیم.» همچنین پرونده پزشکی قانونی باز شده و کالبدشکافی انجام خواهد شد.
زندگی و حرفه هنری
ویشواناث پاتکار که با نام هنری نانا پاتکار شناخته میشد، در منطقه رایگاد ایالت ماهاراشترا متولد شد و در مؤسسه هنر کاربردی سر جی.جی. بمبئی تحصیل کرد. نخستین تجربه بازیگری او روی صحنه زیر نظر کارگردان ویجایا مهتا بود. او در سال ۱۹۷۸ با فیلم «گامان» وارد سینما شد و در دهه بعد در نقشهای کوچک در فیلمهای مراشتی و هندی از جمله «سلام بمبئی!» به کارگردانی میرا نایر ظاهر شد.
نقطه عطف حرفه او با فیلم «پاریندا» (۱۹۸۹) رقم خورد که در آن نقش رئیس یک باند جنایتکار را بازی کرد. این نقش برای او جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل جشنواره ملی فیلم هند و جایزه فیلمفیر را به ارمغان آورد. او همچنین در سال ۱۹۹۱ فیلم «پرهار: حمله نهایی» را کارگردانی کرد و برای آماده شدن نقش یک افسر ارتش، آموزش نظامی دید.
فیلم «کرانتویر» (۱۹۹۴) که در آن نقش یک قمارباز بیآبرو را بازی میکرد که مردم عادی را به مبارزه دعوت میکند، برای او جایزه بهترین بازیگر جشنواره ملی فیلم هند و جوایز فیلمفیر و اسکرین را به همراه داشت. او همچنین برای فیلم «آگنی ساکشی» (۱۹۹۶) جایزه ملی بهترین بازیگر نقش مکمل را دریافت کرد. در همان سال در «خاموشی: موزیکال» نقش والد ناشنوا را ایفا کرد.
پاتکار دو بار جایزه بهترین نقش منفی فیلمفیر را برای فیلمهای «انگار» (۱۹۹۲) و «آپاهاران» (۲۰۰۵) دریافت کرد. تنها او و ایرفان خان هستند که در سه دسته بازیگر اصلی، مکمل و منفی جایزه فیلمفیر گرفتهاند.
در دهه ۲۰۰۰، او نقش یک متخصص برخورد پلیس را در «اب تاک چاپان» (۲۰۰۴) و راننده تاکسی را در «تاکسی شماره ۹۲۱۱» (۲۰۰۶) بازی کرد. با فیلم «ولکام» (۲۰۰۷) که نقش اودای شتی، رئیس مافیایی با آرزوهای بازیگری را داشت، مخاطبان جدیدی یافت و در «ولکام بک» (۲۰۱۵) نیز به این نقش بازگشت. او در فیلم «راجنیتی» (۲۰۱۰) نقش یک سیاستمدار را ایفا کرد.
در سینمای مراشتی، برای فیلمهای «دکتر پراکاش بابا آمتِ – قهرمان واقعی» (۲۰۱۴) و «ناتسامرات» (۲۰۱۶) که نقش یک بازیگر تئاتر سالخورده را داشت، جایزه بهترین بازیگر فیلمفیر مراشتی را دریافت کرد. همچنین صدای هندی شخصیت شرخان در «کتاب جنگل» (۲۰۱۶) بود و در فیلم تامیلی «کالا» (۲۰۱۸) در کنار راجینیکانت بازی کرد.
از آثار اخیر او میتوان به «جنگ واکسن» (۲۰۲۳)، «وانواس» (۲۰۲۴) و «هاوسفول ۵» (۲۰۲۵) اشاره کرد. امسال در سریال «سانکالپ» در آمازون MX Player و فیلم «او رومئو» در کنار شاهد کاپور حضور داشت.
افتخارات و فعالیتهای دیگر
نانا پاتکار در سال ۲۰۱۳ نشان پادما شری، چهارمین نشان عالی دولتی هند را دریافت کرد. او در سال ۱۹۸۸ به عنوان کاپیتان به ارتش منطقهای هند پیوست و در جنگ کارگیل ۱۹۹۹ با درجه سرگردی در هنگ سبک ماراتا خدمت کرد و تا زمان ترک خدمت در ۲۰۱۳ به درجه سرهنگ دوم رسید. در سال ۲۰۱۵ بنیاد نام را همراه با ماکاراند آناسپور برای حمایت از کشاورزان ماهاراشترا که از خشکسالی آسیب دیده بودند، تأسیس کرد.
حواشی و اتهامات
سالهای پایانی زندگی حرفهای او با جنجالهایی همراه بود. بازیگر تانوشری دوتا در سال ۲۰۰۸ او را به آزار جنسی در پشت صحنه فیلم «هورن اوکی پلیسس» متهم کرد و این اتهام را در سال ۲۰۱۸ نیز تکرار کرد. این اتهامات به شکلگیری جنبش #MeToo در صنعت فیلم هندی کمک کرد. پلیس بمبئی در اکتبر ۲۰۱۸ پروندهای علیه پاتکار و سه نفر دیگر باز کرد اما در ژوئن ۲۰۱۹ پرونده را مختومه اعلام کرد. پاتکار همواره این اتهامات را رد کرده بود.




