<pفیلم «The Debut» به کارگردانی و نویسندگی جسی آیزنبرگ، شامگاه چهارشنبه در سالن آلیس تالی در منهتن، در چارچوب جشنواره فیلم نیویورک به نمایش درآمد. این فیلم سومین اثر بلند آیزنبرگ پس از فیلم برنده اسکار «A Real Pain» است و داستان آن در سال ۱۹۹۰ میگذرد.
داستان فیلم درباره مونا فریدمن، زنی خجالتی و تحت فشار در نیوجرسی مرکزی است که با شرکت در تست بازیگری برای نقش نظافتچی در یک نمایش موزیکال محلی به نام «Nosy Neighbors» زندگی یکنواخت خود را تغییر میدهد. در این مسیر، او با بازیگران دیگر از جمله هالی بیلی و کولتون رایان همراه میشود و در عین حال با کارگردان سختگیر نمایش، پل جایماتی، به چالش کشیده میشود. مونا هرچه بیشتر در نقش فرو میرود، بیشتر به جمع بازیگران نزدیک میشود.
فیلم با استقبال تماشاگران حاضر در جشنواره مواجه شد و با خنده و تشویقهای فراوان همراه بود. جسی آیزنبرگ، بازیگران، تهیهکننده اما استون و کلیر دِینز از جمله حاضران در این اکران بودند.
آیزنبرگ که در کوئینز متولد و در ایست برانزویک نیوجرسی بزرگ شده، در جلسه پرسش و پاسخ پس از نمایش گفت که شخصیت مونا را بر اساس تجربه خود در تئاترهای محلی ساخته است، جایی که نمایشها اهمیت کمتری نسبت به خانواده پشت صحنه داشتند. او افزود: «من در تئاترهای محلی بازی کردهام که استعداد بازیگران به اندازه برادوی بود، اما آنها انگیزه شخصی برای مرکز توجه بودن نداشتند و همین موضوع باعث شیرینی کار میشد.»
آیزنبرگ تاکید کرد که این فیلم که از نظر لحن کمی متفاوت است، در اصل ادای احترامی به جولیان مور است که نقش مونا را بازی میکند. او این نقش را مخصوص جولیان مور نوشته و اجرای او را بینظیر توصیف کرد: «اگر قبلاً نمیدانستید، حالا حتما متوجه شدهاید؛ آیا اجرای به این کمال دیدهاید؟»
جولیان مور که برای اجرای بیپروا و قدرتمند خود در این فیلم توجه زیادی برای جایزه اسکار جلب کرده، گفت که پس از تجربه موزیکال «Dear Evan Hansen» که برایش هم ترسناک و هم لذتبخش بود، دوست داشت دوباره در یک موزیکال بازی کند. او همچنین به جذابیت فیلمنامه و فرصت بازی در نقش ساخته شده توسط آیزنبرگ اشاره کرد.
مور گفت: «من در واقع آواتار او هستم و اینکه او تجربهاش را در قالب یک زن میانسال قرار داده، فوقالعاده است.» او ادامه داد: «این شخصی است که احساس میکند در زندگیاش جایگاهی ندارد و در آستانه تغییر است… معنای قدم گذاشتن به چیزی فقط به خاطر یک میل درونی چیست؟ و بعد از آن چه میشود؟»
جولیان مور افزود که فیلمنامه آیزنبرگ باعث شده شخصیت مونا برای همه قابل درک باشد، چون «این حس انسانی که چیزی را میخواهی ولی نمیدانی چیست را به تصویر میکشد.»




