فیلم «وایلدوود» ساخته تراویس نایت، با صرف ساخت ۲۳۱ عروسک و ۱۳۶ دکور، در سه روز نخست اکران خود در ۲۹۴۲ سالن سینما تنها توانست حدود یک دهم هزینه ساختش را جبران کند. این فیلم با فروش ۱۲.۲ میلیون دلار در افتتاحیه، پشت سر فیلمهای «کلیفیس» از دیسی و مستند الیزابت هولمز قرار گرفت.
با کسب امتیاز A در CinemaScore و ۹۹ درصد تازه بودن در Rotten Tomatoes، «وایلدوود» در هفته دوم اکرانش با فروش ۷.۵ میلیون دلار به رتبه سوم رسید و مجموع فروش داخلی آن به ۲۵ میلیون دلار و فروش جهانی به ۳۵ میلیون دلار رسید.
با بودجهای حدود ۱۰۰ میلیون دلار و مدت زمان ۱۳۱ دقیقه، این ارقام برای لايکا که پنج بار نامزد اسکار بهترین انیمیشن شده، چندان موفقیتآمیز به نظر نمیرسد و هشدار جدی برای وضعیت صنعت انیمیشن استاپموشن است.
انیمیشن استاپموشن به دلیل نیاز به ساخت عروسکها و دکورهای فیزیکی و حرکت دادن هر کدام به صورت دستی، بسیار پرهزینهتر از انیمیشنهای سنتی است. این هنر به نیروی کار فراوانی نیاز دارد که در حال کاهش است؛ به طوری که استودیوی تیپت که پیشگام حرکت از عروسک به پیکسل در هالیوود بود، اعلام تعطیلی کرده است.
در حال حاضر لايکا تنها استودیوی آمریکایی است که با سرمایهگذاری قابل توجه در این هنر باقی مانده و این امر تا حد زیادی به دلیل حمایت مالی ثروت نایکی، فیلیپ نایت، پدر تراویس نایت است. فیلم قبلی لايکا، «میسینگ لینک»، در سال ۲۰۱۹ تنها ۱۷ میلیون دلار فروش داخلی داشت و ساخت «وایلدوود» هفت سال به طول انجامید.

تراویس نایت، مدیرعامل لايکا و پسر فیلیپ نایت، میگوید: «ما بیش از ۲۰ سال است که تلاش کردهایم این هنر را زنده نگه داریم. هنر نیازمند حمایت و قهرمانانی است که انسانیتش را آشکارا نشان میدهد و سزاوار ادامه حیات است.»
آکادمی اسکار میتواند نقش مهمی در حمایت از این هنر ایفا کند. انیمیشن اغلب به عنوان شاخهای جداگانه در نظر گرفته شده، در حالی که برخی از پیچیدهترین و عاطفیترین آثار سینمایی را تولید کرده است. تنها سه انیمیشن تاکنون نامزد بهترین فیلم شدهاند که آخرین آن «داستان اسباببازی ۳» پانزده سال پیش بود.
نامزدی بهترین فیلم برای «وایلدوود» میتواند جایگاه لايکا را در بزرگترین صحنه صنعت سینما تثبیت کند، به ویژه در زمانی که بحثهای گستردهای درباره هوش مصنوعی جریان دارد. این فرصت برای اعضای آکادمی وجود دارد که نشان دهند کار فیزیکی و لمس انسانی هنوز اهمیت دارد.
یکی از اعضای آکادمی درباره «وایلدوود» گفته است: «این فیلم مرا به یاد فیلمهایی انداخت که فرزندانم در دهه ۸۰ میدیدند، زمانی که فیلمها باور داشتند کودکان به اندازه کافی باهوش هستند تا لحظات دشوار زندگی را درک کنند.»
این بهترین دلیل برای حمایت از «وایلدوود» و لايکا است. هالیوود بر پایه تخیل ساخته شده و باید مراقب باشد که یکی از متمایزترین شیوههای فیلمسازی خود را از دست ندهد.
هر فیلمی نیازی ندارد مانند «وایلدوود» ساخته شود، اما اگر هالیوود میخواهد این امکان را حفظ کند، باید مردم به تماشای آن بروند و اعضای آکادمی به آن رای دهند.




