<pدر رویداد Women in Motion که همزمان با جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو و در سالن سینماهای توهو در راپونگی هیلز برگزار شد، جمعیت زیادی حضور داشتند تا درباره آینده سینمای ژاپن و نقش زنان در این صنعت گفتگو کنند.
کوره‌ادا هیروکازو، کارگردان برجسته ژاپنی و سازنده فیلم «دزدان فروشگاه» با سخنرانی کوتاهی این مراسم را افتتاح کرد. او گفت: «در سال‌های اخیر در جشنواره‌های بین‌المللی فیلم می‌شنوم که می‌گویند فیلم‌های ژاپنی الان واقعاً جذاب هستند. این نظر را ده سال پیش نمی‌شنیدیم.» او به نسل جوان کارگردانانی مانند هاماگوچی ریوسوکه و فوکادا کوجی اشاره کرد که آثار خود را به خارج از ژاپن برده‌اند و تلاش‌های آنها باعث افزایش توجه جهانی به سینمای ژاپن شده است. کوره‌ادا تأکید کرد که انتقال این موفقیت‌ها به نسل بعدی و گسترش آن چالشی است که نسل قدیمی‌تر و علاقه‌مندان به سینما باید به آن توجه کنند.
در ادامه، نینومیا کازوناری، بازیگر و خواننده گروه آراشی، موراتا چیئکو، تهیه‌کننده فیلم موفق کابوکی «کوهو» و ایمی هومما، مدیر موزه آکادمی فیلم و رئیس بخش مجموعه‌های آن، در پنلی درباره وضعیت فعلی و آینده سینمای ژاپن و موضوعات تنوع و شمول در این صنعت صحبت کردند. تسوتا آتسکو، روزنامه‌نگار، مجری این پنل بود.
ایمی هومما که خود زن ژاپنی-آمریکایی و یهودی-آمریکایی است، درباره اهمیت پذیرش چند حقیقت همزمان گفت: «من خوش‌شانس بودم که با این آگاهی بزرگ شدم که می‌توان چند حقیقت را همزمان پذیرفت.» او افزود که سینماهای ملی مختلف در کنار هم وجود دارند و هیچ‌کدام بر دیگری برتری ندارد. به گفته او، تاریخ سینمای آمریکا به اندازه تاریخ سینمای ژاپن یا فرانسه اهمیت دارد.
هومما تأکید کرد که با دید گسترده به تاریخ سینما و تجربه فیلم‌های متنوع، می‌توانیم درباره زندگی‌هایی که خارج از تجربه خودمان است بیشتر بیاموزیم و این بهترین راه برای توسعه همدلی و درک فرهنگی است.
نینومیا کازوناری که با بازی در فیلم «نامه‌هایی از ایوو جیما» به کارگردانی کلینت ایستوود شناخته شد، درباره تفاوت‌های کار در تولیدات بین‌المللی گفت: «یکی از تفاوت‌ها این بود که عوامل بیشتر سؤال می‌پرسیدند، مثلاً می‌گفتند این چیست یا چگونه استفاده می‌شود؟ این باعث می‌شد گفتگو شکل بگیرد و راه‌حل‌ها پیدا شود، نه اینکه فقط دستوری داده شود که باعث سردرگمی شود.»
موراتا چیئکو، تهیه‌کننده فیلم «کوهو» که در سال ۲۰۲۵ موفقیت بزرگی کسب کرد و نامزد جایزه اسکار بهترین آرایش و گریم شد، هدف خود را خلق اثری دانست که بتواند بیشترین تعداد مخاطب را تحت تأثیر قرار دهد، بخنداند و به گریه بیندازد. او تأکید کرد که برای رسیدن به این هدف، تحمل دیدگاه‌های فرهنگی مختلف ضروری است و بدترین حالت، دنیایی است که این تحمل در آن دشوار شود.
ایمی هومما درباره مدیریت موزه گفت که همیشه به دنبال بهترین افراد است و می‌خواهد هرکس تفاوت‌های فرهنگی یا ویژگی‌های منحصر به فرد خود را به عنوان نقطه قوت نشان دهد و کسی مجبور نباشد فردیت خود را پنهان کند. او تنوع در ابراز جنسیت، قومیت و سن را کلید تشکیل تیم‌های موفق دانست و گفت: «موضوع تفکر جمعی است، نه تفکر فردی.»
