جودی دنچ، بازیگر برجسته و برنده اسکار، در خاطرات جدید خود با عنوان «آیا برای فرار دیر شده؟» که در تاریخ ۳ نوامبر منتشر می‌شود، درباره تجربه‌هایش در نقش «م» رئیس سازمان MI5 در مجموعه فیلم‌های جیمز باند صحبت کرده است. او در این کتاب که گفتگویی گسترده با بازیگر و کارگردان برندان اوهیا دارد، از فراز و نشیب‌های حرفه طولانی خود پرده برمی‌دارد.
دنچ از سال ۱۹۹۵ با فیلم «چشم طلایی» تا سال ۲۰۱۲ در «اسکای‌فال» نقش م را ایفا کرد و در نهایت شخصیت او در این فیلم کشته شد، هرچند در فیلم بعدی «اسپکتر» به صورت کوتاه حضور داشت.
نقش م و الهام از دنیای واقعی
دنچ معتقد است انتخاب یک زن برای نقش م تحت تأثیر استلا ریمنتون، رئیس MI5 در سال ۱۹۹۲ بوده است. او می‌گوید: «تهیه‌کنندگان می‌خواستند زمانه را بازتاب دهند و این تصمیم کاملاً درست بود. من قصد نداشتم شبیه استلا باشم، اگرچه مردم احتمالاً این مقایسه را انجام دادند.»
او از بازی در نقش م لذت می‌برد چون می‌توانست به مردان دستور بدهد و جایگاه آن‌ها را مشخص کند. در اولین ملاقات با پیرس برازنان، به او می‌گوید: «تو یک دایناسور مردسالار و زن‌ستیز هستی.» دنچ می‌گوید این نقش به او قدرت زیادی می‌داد و همچنین فرصت پوشیدن کت و شلوارهای شیک و بازی با گجت‌ها را فراهم می‌کرد، در حالی که در زندگی واقعی حتی بلد نبود میز اتو را درست کار دهد.
شخصیت م و تحولاتش در طول فیلم‌ها
دنچ نقش م را با تصور گذشته‌ای برای او بازی می‌کرد که به مخاطب نشان داده نمی‌شود اما به او اعتماد به نفس می‌دهد. م در دنیایی مردانه فعالیت می‌کند و باید موانع زیادی را پشت سر گذاشته باشد تا به جایگاه خود برسد. او زنی سخت‌گیر، مستقیم و بدون حاشیه است که احترام زیادی دارد و در قدرت راحت است.
در طول هشت فیلم، دنچ اطلاعات بیشتری درباره م کشف کرد: او در آکسفورد حقوق خوانده، دو دختر دارد و از نوشیدن ویسکی لذت می‌برد. در «کازینو رویال» مشخص می‌شود که م ازدواج کرده و در «اسکای‌فال» بیوه است و شوهرش عاشق شعر بوده است. نام واقعی م تا پایان فیلم فاش نمی‌شود و دنچ معتقد است این نام از نام میانی خودش، اولیویا، الهام گرفته شده است.
تجربه همکاری در مجموعه باند
دنچ از خانواده بودن این مجموعه فیلم‌ها سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که تهیه‌کنندگان، باربارا بروکلی و مایکل ویلسون، خواهر و برادر هستند که به خوبی از بازیگران مراقبت می‌کنند. او از دیدن چهره‌های آشنا در هر فیلم جدید لذت می‌برد و به خصوص همکاری با مایکل اپتد و مارتین کمپبل را دوست داشت.
اما تجربه کار در «فردا هرگز نمی‌میرد» برای او دشوار بود چون بارها با بازنویسی‌های ناگهانی مواجه می‌شد که باعث استرس و سردرگمی می‌شد. او حتی یک بار در ساعت ۱۰ شب به خانه رسید و با بسته‌ای از صفحات جدید دیالوگ مواجه شد که باید تا صبح یاد می‌گرفت.
انتخاب بازیگران باند و تغییر شخصیت
دنچ گفت انتخاب بهترین بازیگر باند غیرممکن است اما همیشه نسبت به شان کانری احساس خاصی دارد چون اولین بود. او همچنین به پییرس برازنان و دنیل کریگ علاقه دارد که هر کدام باند را به سبک خودشان درآوردند و شوخ‌طبعی و تواضع را در شخصیت باند ضروری می‌داند.
او توضیح داد که شخصیت باند در طول زمان تغییر کرده است؛ از مردی شیک و بی‌نقص به شخصیتی زمینی‌تر و واقعی‌تر که بازتاب زمانه است. دنچ معتقد است فیلمنامه‌ها دیگر به اندازه گذشته شوخ‌طبع نیستند اما شخصیت باند باید با زمان پیش برود.
پایان نقش م و ایده دنیل کریگ
دنچ در «اسکای‌فال» برای آخرین بار نقش م را بازی کرد اما در «اسپکتر» هم یک حضور کوتاه تلویزیونی داشت. او درباره پایان نقش خود گفت که توسط تهیه‌کنندگان و کارگردان به رستوران ولزلی دعوت شد و به او اطلاع دادند که شخصیتش کشته خواهد شد. دنچ می‌گوید این ایده از دنیل کریگ بود و خودش هم مدت‌ها درخواست داشت که نقش م از پشت میز بیرون بیاید.
او شوخی کرد که پس از بیست سال و هشت فیلم، که یک فیلم بیشتر از راجر مور است، هیچ دلیلی برای ناراحتی ندارد و هرگز هنگام اطلاع از جایگزینی‌اش گریه نکرده است.
