جوزفین دکر، کارگردان شناخته‌شده فیلم‌های مستقل، برنامه‌ای بلندپروازانه دارد: ایجاد یک اقامتگاه هنری برای ساخت فیلم‌هایی بدون فیلمنامه‌های کامل. او در گفتگو با ما می‌گوید: «من رویایی رو به اوج دارم که اقامتگاهی برای فیلم‌هایی بدون فیلمنامه بسازم. مثلاً فیلم کوتاه خودم «یک ازدواج پایدار» را با یک پاراگراف ساده شروع کردیم و یک روز کامل با بازیگران به بداهه‌پردازی پرداختیم. این تجربه بسیار لذت‌بخش و تازه‌کننده بود.»
دکر که کارگردانی آثاری چون «مدلین مدلین» و «شرلی» با بازی الیزابت ماس را بر عهده داشته، معتقد است در شرایط دشوار صنعت فیلمسازی، حس اجتماع و همکاری اهمیت فراوانی دارد. او می‌گوید: «من هرگز تنها نمی‌نویسم. یا با جمعی از افراد می‌نویسم یا با بازیگران همکاری می‌کنم. فیلم «مدلین مدلین» برایم بسیار خاص است چون ایده آن فقط از ذهن من نبود، بلکه محصول همکاری و ذهن‌های متعدد بود.»
در جشنواره فیلم آمریکایی تورون امسال، دکر جایزه ستاره مستقل را دریافت خواهد کرد؛ جایزه‌ای که پیش‌تر به چهره‌هایی مانند جسی آیزنبرگ و جان واترز اهدا شده است. تازه‌ترین ساخته او «تعقیب تابستان» با بازی کمدین ایلیزا شلسینگر است. دکر درباره این فیلم می‌گوید: «ایلیزا می‌خواست فیلم حس هنری داشته باشد و من به دنبال تعریف یک کمدی هنری بودم. فیلم «پانچ-درانک لاو» تنها نمونه‌ای بود که به ذهنم رسید و آن را بارها تماشا کردم. این تجربه باعث شد خودم را به چالش بکشم.»
دکر در کودکی تحت تأثیر فیلم‌های بلندپروازانه قرار گرفت. پدرش شاعر و علاقه‌مند به سینما بود و او را با فیلم‌های خاصی مانند «آندری روبلف» آشنا کرد. او درباره خاطراتش می‌گوید: «به خاطر سفرهای زیاد پدر و مادر سه فرزند بودن مادرم، اغلب فیلم‌ها را دیر می‌دیدم و ده دقیقه اول را از دست می‌دادم. برای من سینما یعنی ساختن داستانی از چیزهایی که کاملاً نمی‌فهمی.»
او همچنین تمایل دارد تماشاگران تجربه‌ای واقعی و عمیق از فیلم‌هایش داشته باشند، اما شرایط فیلمسازی مستقل به شدت تغییر کرده است. دکر می‌گوید: «از زمان ریاست جمهوری ترامپ شرایط بسیار سخت‌تر شده است. در ابتدا همه هنوز صداقت داشتند اما حالا آمریکا بیشتر تحت کنترل شرکت‌هاست و همه به نوعی از او تبعیت می‌کنند. بودجه‌ها به پروژه‌های ایمن و مطابق با سلیقه آن‌ها اختصاص می‌یابد.»
با این حال، خلاقیت همچنان وجود دارد. دکر به فیلم ترسناک «وسواس» اشاره می‌کند که با بودجه ۷۵۰ هزار دلار ساخته شد و یکی از موفق‌ترین فیلم‌های سال بود. او می‌گوید: «فیلمسازی امروز از همیشه تنها‌تر است، احتمالاً چون جهان هم تنها‌تر شده است. این کار برای جوانان تازه‌کار بسیار دشوار است. تعداد خریداران فیلم در بازار آمریکا به سه شرکت HBO، نتفلیکس و آمازون محدود شده است.»
راهکار دکر برای مقابله با این شرایط، پذیرش فرآیند ساخت فیلم است. او می‌گوید: «ما خودمان را تحت فشار می‌گذاریم که فیلم بسازیم چون فکر می‌کنیم این کار روحمان را نجات می‌دهد. اما هنر خودش نجات‌دهنده نیست، بلکه فرآیند ساخت آن می‌تواند این نقش را داشته باشد.»
او توصیه می‌کند که در این دوران سخت، باید روی بخش‌هایی از فرآیند که دوست داریم تمرکز کنیم. ساختن اثر هنری بسیار لذت‌بخش است. به جای اینکه تنها در اتاقی بنشینیم و فیلمنامه‌مان را به همه ارسال کنیم، بهتر است با دوستان و در جمع بنویسیم و کار کنیم. دکر می‌گوید: «من قبلاً این توصیه را نکرده بودم، اما حالا می‌گویم: فرآیندی را پیدا کنید که عاشقش هستید. شاید روزی بتوانید آن را در سینما به کار ببرید، اما ابتدا در زندگی‌تان.»
