برای افراد بالای ۴۵ سال در هالیوود، اصطلاح «fin-syn» یادآور دوران طلایی تولیدات تلویزیونی، مهمانی‌های مجلل و نوآوری‌های خلاقانه است. قوانین «سود مالی و توزیع» (fin-syn) کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا (FCC) در دهه ۱۹۷۰ باعث شد شبکه‌های تلویزیونی مجبور شوند برنامه‌های خود را از تولیدکنندگان مستقل بزرگی مانند نورمن لیر و گرنت تینکر خریداری کنند و خودشان تولید نکنند. این قوانین تا ۳۰ سال پیش اجرا می‌شدند و پس از لغو آن‌ها، تولیدکنندگان و نمایندگان صنعت سرگرمی خواهان بازگشت این مقررات هستند.
اکنون با افزایش حمایت‌ها از مشوق‌های مالی در صنعت فیلم‌سازی آمریکا، گروهی از نمایندگان و تولیدکنندگان مستقل تلاش می‌کنند تا نسخه‌ای مدرن از قوانین fin-syn را برای عصر استریمینگ بازسازی کنند. آن‌ها معتقدند این کار می‌تواند خلاقیت و روحیه کارآفرینی را به صنعتی که در رکود خلاقانه به سر می‌برد، بازگرداند.
آژانس‌های بزرگ نمایندگی مانند WME، CAA و UTA اخیراً ائتلافی با شرکت‌های تولیدی مطرح مانند Imagine Entertainment و Legendary تشکیل داده‌اند تا قانونی را پیش ببرند که استریمرها را مجبور کند حداقل ۵۰ درصد از محتوای اصلی خود را از تولیدکنندگان مستقل خریداری کنند. این قانون همچنین محدودیت‌هایی برای مدت زمان مجوزها تعیین می‌کند تا بازارهای ثانویه که تقریباً از بین رفته‌اند، دوباره احیا شوند.
حامیان این طرح معتقدند مشکل هالیوود تنها به دلیل جابه‌جایی تولیدات به خارج از کشور نیست، بلکه تمرکز شدید صنعت در دست چند شرکت بزرگ، خلاقیت را محدود کرده و سودآوری برای تولیدکنندگان، نویسندگان و بازیگران را دشوار کرده است.
کن زیفرن، یکی از بنیان‌گذاران شرکت حقوقی Ziffren Brittenham و از طرفداران قدیمی بازگشت fin-syn، می‌گوید: «مشوق‌های مالی ممکن است محل فیلمبرداری را تغییر دهد، اما مالکیت و سود حاصل از آن را تغییر نمی‌دهد. این قانون به تنهایی کافی نیست و باید با چارچوب مالکیت مدرن ترکیب شود.»
جف ساگانسکی، تهیه‌کننده و سرمایه‌گذار، نیز تأکید می‌کند که کاهش مشاغل تولیدی آمریکا فقط به دلیل مشوق‌های خارجی نیست، بلکه تمرکز بازار استریمینگ در دست چهار شرکت بزرگ باعث شده این شرکت‌ها به صورت انحصاری عمل کنند و سفارش تولید برنامه‌ها را تا ۳۰ تا ۴۰ درصد کاهش داده‌اند.
پیشبرد این ایده در کنگره آمریکا چالش‌برانگیز خواهد بود و با مخالفت شدید شرکت‌هایی مانند نتفلیکس و آمازون روبرو است. همچنین ممکن است باعث ایجاد اختلاف در صنعتی شود که هم‌اکنون متحدانه برای تصویب اولین مشوق مالی فدرال فیلم تلاش می‌کند.
حامیان تلاش کردند بخشی از پیشنهادات خود را در لایحه مشوق مالی که در سپتامبر معرفی شد بگنجانند، اما با وجود جلسات مثبت، در نهایت موفق نشدند و اکنون هدف‌گذاری برای سال ۲۰۲۷ است، زمانی که انتظار می‌رود دموکرات‌ها کنترل حداقل یکی از دو مجلس کنگره را به دست بگیرند.
نماینده لورا فریدمن، یکی از نویسندگان لایحه مشوق مالی و تهیه‌کننده سابق، ضمن همدردی با نگرانی‌های تولیدکنندگان درباره تمرکز صنعت و تهدید تنوع صداها، اعلام کرده تمرکز فعلی او تصویب این لایحه دوحزبی است اما آماده همکاری برای حفظ پویایی صنعت در آینده است.
ائتلاف نوآوری استریمینگ که شامل نتفلیکس و دیگر پلتفرم‌هاست، این پیشنهاد را مجموعه‌ای از «دستورهای سخت دولتی» خوانده که تنها تولید را کاهش داده و ریسک‌پذیری خلاقانه را تضعیف می‌کند.
قوانین fin-syn در سال ۱۹۷۰ زمانی که تنها سه شبکه تلویزیونی وجود داشت، تصویب شدند و شبکه‌ها را از مالکیت حقوق توزیع برنامه‌ها و تولیدات پرایم‌تایم منع کردند. این قوانین به ظهور برنامه‌های نوآورانه‌ای مانند «همه در خانواده»، «نمایش مری تایلر مور» و «نمایش کازبی» کمک کردند. لغو این قوانین در اواسط دهه ۹۰ باعث ادغام‌های عمودی بزرگی مانند خرید ABC توسط دیزنی و CBS توسط ویاکوم شد.
گروهی به نام ائتلاف تنوع برنامه‌ها که توسط زیفرن رهبری می‌شود، بارها خواستار بازگرداندن نسخه‌ای از این قوانین شده‌اند، اما در دوران کاهش مقررات، این درخواست‌ها بی‌پاسخ مانده است.
امروزه استریمرها معمولاً یا خودشان تولید می‌کنند یا از تعداد محدودی استودیوهای بزرگ خرید می‌کنند. وقتی از تولیدکنندگان مستقل خرید می‌کنند، معمولاً تمام حقوق را برای ۱۰ تا ۲۰ سال می‌گیرند که باعث می‌شود تولیدکنندگان نتوانند برنامه‌ها را در بازارهای ثانویه بفروشند.
مارک واهردیان، تهیه‌کننده مجموعه «تبدیل‌شوندگان» و دیگر فیلم‌ها، می‌گوید قدرت زیاد استریمرها باعث شده آن‌ها فقط به ساخت دنباله‌ها و فرنچایزها علاقه‌مند باشند و انگیزه‌ای برای تولید آثار جدید وجود ندارد.
برای سال‌ها فرصت چندانی برای تغییر این وضعیت نبود، اما با وعده رئیس‌جمهور برای نجات هالیوود از رکود، طرفداران fin-syn فرصت جدیدی می‌بینند. این طرح نیازمند تصویب کنگره است چون حوزه اختیارات FCC محدود به امواج عمومی است.
اندرو لانگ، پژوهشگر ارشد بنیاد ایالت آزاد، معتقد است بازار استریمینگ امروز بسیار متنوع‌تر از دوران سه شبکه تلویزیونی است و مداخله دولتی گسترده ممکن است با موانع قانونی و نگرانی‌های آزادی بیان مواجه شود.
ریچ شیوتر، رئیس امور تجاری UTA، می‌گوید تمرکز بازار باعث شده مشتریان آژانس‌های نمایندگی قدرت چانه‌زنی کمی داشته باشند و تماشاگران انتخاب محدودی داشته باشند. او معتقد است افزایش ریسک‌پذیری منجر به اکوسیستم پویاتری خواهد شد.
شیوتر تأکید می‌کند که نباید تصویب سریع مشوق مالی فدرال به تأخیر بیفتد و امیدوار است دولت و کنگره این طرح را به عنوان مکملی برای حمایت از صنعت تلقی کنند.
