سریال «گوردون» به کارگردانی پابلو تراپرو و با بازی رودریگو د لا سرنا، بازیگر شناخته‌شده سریال «سرقت پول»، قرار است از 18 نوامبر روی نتفلیکس منتشر شود و به عنوان یکی از مهم‌ترین آثار تلویزیونی آرژانتین در سال جاری شناخته می‌شود.
داستان سریال در بازه زمانی 1970 تا 1976 رخ می‌دهد و طی هفت ماه فیلم‌برداری شده است. این پروژه با همکاری دو کارگردان برجسته آرژانتینی، پابلو تراپرو («لئونرا»، «خانواده») و پابلو فندریک («باغ برنزی»، «در میان مردان») ساخته شده و نگاهی عمیق به زندگی واقعی آنیبال گوردون، شکنجه‌گر بدنام و روان‌پریش خشونت‌طلب، دارد. از طریق شخصیت او، سریال به یکی از تاریک‌ترین و هولناک‌ترین دوره‌های تاریخ آرژانتین، یعنی جنگ کثیف 1974 تا 1983 می‌پردازد.
تراپرو درباره گوردون می‌گوید: «اگر دوره‌های ترس و وحشت نمادهایی داشته باشند، گوردون یکی از آن‌هاست که مانند یک دروازه علمی-تخیلی به جهان‌های مختلف آرژانتین آن زمان باز می‌شود.»
این سریال هفت قسمتی، ترکیبی از ژانرهای روانشناختی، اکشن و تاریخی است و بازگشت تراپرو به سینمای آرژانتین پس از هشت سال محسوب می‌شود. او علاوه بر کارگردانی، در نگارش فیلمنامه نیز با مارکوس اوسوریو ویدال همکاری کرده است که نشان‌دهنده تعهد هنری او به این پروژه است.
«گوردون» شباهت‌هایی با فیلم موفق «خانواده» دارد که داستان خانواده پولسی را روایت می‌کرد. این فیلم که برنده جایزه شیر نقره‌ای بهترین کارگردانی در ونیز شد، بیش از 20 میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت. سریال نیز با فضایی هیپنوتیزم‌کننده و کابوس‌وار، شخصیت اصلی را در حالی نشان می‌دهد که همراه با خانواده‌اش در حال عبور از دشت‌های وسیع پامپای آرژانتین به خانه جدیدشان است.
گوردون که با بازی درخشان د لا سرنا به تصویر کشیده شده، چهره‌ای مودب و جذاب دارد اما این ظاهر تنها نقابی برای پنهان کردن ماهیت واقعی اوست. در تریلر سریال، صحنه‌هایی از اقدامات خشونت‌آمیز و جنایت‌های او به نمایش گذاشته می‌شود که تضاد شخصیت او را نشان می‌دهد.
در واقعیت، گوردون از سال 1968 به عنوان مامور مخفی در سرویس‌های اطلاعاتی نظامی آرژانتین فعالیت می‌کرد و به رهبری گروه‌های مرگ پیش از دیکتاتوری نظامی رسید. او همچنین از سال 1976 مدیر یکی از بدنام‌ترین مراکز بازداشت و شکنجه رژیم بود.
سریال تلاش می‌کند پاسخ دهد چگونه مردی با گذشته‌ای همچون دزد خودرو توانست در دهه 1970 به چنین قدرتی دست یابد. این اثر توسط آدریان سوار، بازیگر و تهیه‌کننده برجسته آرژانتینی، و شریکش دیه‌گو آندرازنیک تولید شده است.
دیدگاه‌های کارگردان و بازیگر اصلی
پابلو تراپرو درباره هدف سریال می‌گوید: «می‌خواستیم داستانی تخیلی بسازیم که در بستر وقایع واقعی روایت شود. گوردون مانند یک دروازه علمی-تخیلی است که به جهان‌های مختلف آرژانتین آن زمان راه می‌یابد. چالش اصلی این بود که تماشاگران را به دنبال کردن داستان ضدقهرمانی که روز به روز شرورتر می‌شود، ترغیب کنیم.»
رودریگو د لا سرنا نیز درباره شخصیت گوردون بیان می‌کند: «گوردون تنها شخصیتی است که هیچ ایدئولوژی یا دکترین خاصی ندارد. او یک مزدور است که تنها هدفش کسب پول و لذت بردن از ماهیت روان‌پریش خود است. شرایط سیاسی و اجتماعی آن زمان به چنین افرادی اجازه داد تا به قدرت برسند و چهره واقعی خود را نشان دهند.»
تراپرو اضافه می‌کند: «در این دوره، رابطه با خشونت و ارزش زندگی انسانی تغییر کرد و خشونت به کالایی تبدیل شد که عواقب آن نادیده گرفته می‌شد.»
د لا سرنا اشاره می‌کند که از سال 1955، زمانی که نیروی دریایی آرژانتین میدان مایا را بمباران کرد و 400 نفر را کشت، قانون جای خود را به قانون خشونت داد و خشونت سیاسی مشروعیت یافت.
ساختار و ژانر سریال
تراپرو درباره ساختار سریال می‌گوید: «هر قسمت ژانر متفاوتی دارد تا تماشاگران بتوانند با کدهای سینمایی آشنا داستان را دنبال کنند. قسمت اول شبیه وسترن است، قسمت دوم مانند یک تریلر جاسوسی و قسمت آخر به ژانر وحشت نزدیک می‌شود.»
او همچنین اشاره می‌کند که «گوردون» بازگشتی به فضای فیلم نوآر و ملودرام فیلم «خانواده» است و این ترکیب ژانری باعث می‌شود با وجود موضوع سنگین، تماشای سریال آسان‌تر شود.
رودریگو د لا سرنا درباره نقش خود می‌گوید: «این تاریک‌ترین نقشی است که بازی کرده‌ام. گوردون مانند یک خون‌آشام یا شیطان است، سایه‌ای تاریک که مردم آرژانتین آن را تجربه کرده‌اند. من باید روی روان‌شناسی شخصیت تمرکز می‌کردم؛ او یک روان‌پریش است که از رنج دیگران لذت می‌برد.»
چالش‌های تولید و پیام سریال
تراپرو می‌گوید: «یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها پوشش دادن دوره‌ای تاریک و کمتر دیده شده بود. این سریال مانند باز کردن جعبه پاندورا است که به موضوعی تابو و ترسناک می‌پردازد. هدف ما این بود که نسل‌های جوان‌تر را با واقعیت‌های تاریخی آشنا کنیم و فراموش نکنیم که خشونت همیشه کنار ماست و وظیفه ما مراقبت از یکدیگر است.»
