مستند تازه و بهموقع «پدر پدر» که در جشنواره فیلم ریو به نمایش درآمد، روایتگر داستان عاشقانه و چالشبرانگیز زوجی همجنسگرای اسرائیلی-فلسطینی است. آویو، یک مرد یهودی اسرائیلی، و خدر، همسر فلسطینی-اسرائیلی او، در این فیلم دنبال میشوند که به تگزاس سفر میکنند تا فرزندشان آلبی توسط یک مادر جایگزین به دنیا بیاید؛ درست در آستانه حمله حماس در ۷ اکتبر.
این فیلم به کارگردانی جیک ویتزنفلد، مستندساز بریتانیایی که پیشتر با فیلم «جهتگیری» درباره سه مرد همجنسگرای فلسطینی در تلآویو پیش از جنگ ۲۰۱۴ اسرائیل-غزه شناخته شده بود، ساخته شده است. «پدر پدر» داستانی بسیار شخصی از عشق است که در برابر فجایع سیاسی و جنگ قرار میگیرد. این شرایط فشار زیادی بر رابطه آویو و خدر وارد میکند اما رویای تشکیل خانواده را از آنها نمیگیرد.
ویتزنفلد در مصاحبهای با «واریتی» گفت: «این فیلم میخواهد رویای امکان عشق در میان تفاوتها و امید به وجود آن حتی در این لحظههای تاریک را زنده نگه دارد.» او افزود که فیلم در زمانی ساخته شده که فضای فرهنگی و سیاسی برای چنین روایتهایی بسیار چالشبرانگیز است، اما امیدوار است داستان خدر، آویو و آلبی بتواند این فضا را باز کند.
شروع پروژه و زمینه سیاسی
این مستند از بهار ۲۰۲۱ آغاز شد، زمانی که خدر به ویتزنفلد خبر داد که او و آویو قصد دارند خانواده تشکیل دهند. کارگردان که پیشتر با آنها آشنا بود، توانست بودجهای برای شروع فیلمبرداری فراهم کند و روند شکلگیری خانواده را دنبال کند. در آن زمان بنیامین نتانیاهو در حال از دست دادن قدرت بود و دولت به سمت راستگرایی شدید گرایش پیدا کرد. این تغییرات سیاسی بر روند فیلم تأثیر گذاشت و موضوع فیلم از صرفاً یک روایت شخصی به بررسی چالشهای سیاسی و اجتماعی تبدیل شد.
موانع قانونی و فرهنگی
یکی از لحظات کلیدی فیلم زمانی است که زوج مجبور میشوند به دلیل قوانین مربوط به مذهب والدین، برای بارداری جایگزین به تگزاس بروند. این موضوع نشاندهنده پیچیدگیهای وضعیت اسرائیل است؛ کشوری که آزادیهای لیبرال دارد اما در عین حال ماهیت یهودی خود را حفظ میکند. ویتزنفلد این محدودیت را «عبث» توصیف میکند و آرزو دارد آزادی کامل برای همه وجود داشته باشد.
تأثیر جنگ ۷ اکتبر بر فیلم و زندگی زوج
فیلمبرداری در تگزاس درست در روزهای قبل از حمله حماس به اسرائیل به پایان رسید و برنامه بازگشت به تلآویو تغییر کرد. زوج تصمیم گرفتند یک ماه در تگزاس بمانند و فیلمبرداری ادامه یافت تا اولین سالگرد تولد آلبی که تقریباً با سال اول جنگ همزمان است.
جنگ فشار زیادی بر رابطه خدر و آویو وارد کرد. ویتزنفلد میگوید: «آنها پس از دوران کرونا وارد فرآیندی پیچیده و پرهزینه شدند و یک هفته بعد جنگ آغاز شد. این شرایط برای هر رابطهای دشوار است و من به عشق و استقامت آنها احترام میگذارم.» فیلم فضایی برای نشان دادن تضادها و تفاوتهای آنها ایجاد میکند بدون اینکه بخواهد آنها را حل کند، که این خود درسی زیبا در شرایط کنونی است.
روابط خانوادگی و پیام فیلم
فیلم همچنین به روابط خانوادگی خدر و آویو میپردازد که علیرغم تفاوتهای عمیق فرهنگی و سیاسی، توانستهاند پذیرش و تفاهمی نسبی پیدا کنند. صحنهای که مادر خدر با حجاب و برادر آویو که در ذخیره ارتش است، در کنار هم درباره آشپزی صحبت میکنند، نمادی از این پذیرش است. ویتزنفلد این لحظه را بسیار ارزشمند میداند و میگوید فیلم میخواهد این نوع تفاهمهای کوچک را جشن بگیرد.
این مستند نه تنها داستان یک خانواده خاص، بلکه درسی درباره عشق، تحمل و امید در میان بحرانهای سیاسی و جنگ است که در شرایط فعلی جهان اهمیت ویژهای دارد.




