ایوا ماری سنت، بازیگر برنده جایزه اسکار و چهره ماندگار فیلمهای کلاسیکی همچون «کنار آب» و «شمال از شمال غربی»، روز سهشنبه در منزل خود در لسآنجلس درگذشت. او ۱۰۲ سال داشت.
این بازیگر ظریف و خوشسیما که از نخستین استعدادهای برجسته تلویزیون در دوران ابتدایی آن بود، در سال ۱۹۵۵ برای بازی در فیلم «کنار آب» جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن اسکار را دریافت کرد و به مسنترین برنده اسکار تبدیل شد. او در این فیلم در کنار مارلون براندو نقش ادی دویل را ایفا کرد و روزنامه نیویورک تایمز در نقد خود نوشت: «در میان صحنههای خونبار، او لطافت و حساسیتی واقعی به داستان عاشقانه میبخشد.»
سنت از اواخر دهه ۱۹۵۰ به بعد به پرورش خانوادهاش پرداخت و به طور متناوب به بازیگری بازگشت. بسیاری از نقشهای بعدی او در تئاتر و تلویزیون بود، از جمله در سریال «مونلایتینگ» شبکه ایبیسی و نقش مادر خوانده کلارک کنت در فیلم «سوپرمن بازمیگردد» در سال ۲۰۰۶.
یکی از نقشهای به یادماندنی او، بازی در نقش زن جاسوس سرد و جذاب در فیلم هیجانانگیز جاسوسی آلفرد هیچکاک «شمال از شمال غربی» در سال ۱۹۵۹ بود. در بزرگداشت تولد ۹۷ سالگی او، مجله ورایتی نوشت: «او نه تنها جذابیت سرد و سکسی لازم را به عنوان ایو کندال، مامور مخفی مرموز، ارائه میدهد، بلکه فراتر از نقش معمول زن گرفتار در خطر ظاهر میشود.»
سنت در تلویزیون با برنامه «کمپ هوپ لا» شروع کرد و سپس به طور منظم در «یک خانواده مردانه» حضور یافت. او دامنه بازیگری خود را در مجموعههای آنتولوژی مانند «فیلیکو پلیهاوس»، «رابرت مونتگومری پرزنتس» و «استودیو وان» گسترش داد. از نکات برجسته این دوره میتوان به نمایشهای «نیمهشب» اثر پدی چایفسکی و اقتباس موزیکال «شهر ما» اشاره کرد که هر دو نامزد جایزه امی شدند.
سنت در سال ۱۹۵۳ در تلپلی هورتون فوت «سفر به بونتیفول» در کنار لیلیان گیش بازی کرد که نخستین درام تلویزیونی بود که به برادوی راه یافت. اجرای حساس و تاثیرگذار او مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و الیا کازان او را برای بازی در «کنار آب» در کنار مارلون براندو انتخاب کرد.
فیلم درام بود شولبرگ در سال ۱۹۵۴، با ۱۲ نامزدی اسکار و هشت جایزه از جمله بهترین فیلم، بازیگر، کارگردان و نقش مکمل زن برای سنت، موفقیت بزرگی بود. به جای امضای قرارداد با استودیو، او به تئاتر بازگشت و در نمایشهای «بارانساز» و «خواسته زیر درختان» بازی کرد.
در سال ۱۹۵۶ نقش اصلی زن را در فیلم «آن احساس خاص» در کنار باب هاپ بازی کرد و پس از آن در فیلمهای «کلاه پر از باران» و «شهر رینتری» حضور یافت. پس از «شمال از شمال غربی»، در فیلمهای «خروج» و «همه سقوط میکنند» بازی کرد که در دومی یکی از بهترین اجراهای دراماتیک خود را ارائه داد.
او در سال ۱۹۶۵ در فیلم «سندپیپر» با بازی الیزابت تیلور و ریچارد برتون نقش همسر مورد تحقیر را ایفا کرد و سپس در کمدی نورمن جویسون «روسیها میآیند، روسها میآیند» در سال ۱۹۶۶ بازی کرد. بازی او در فیلم «دوست داشتن» در کنار جورج سگال بسیار مورد تحسین قرار گرفت. سایر نقشهای او شامل «۳۶ ساعت» و «گرند پری» بود. به جز یک کمدی دیگر با باب هاپ، بیشتر دو دهه بعدی را در تلویزیون و تئاتر گذراند.
در برادوی در سال ۱۹۷۲ در نمایش «ماسک لینکلن» و در سال ۱۹۷۹ در کنار هنری فوندا در «اولین دوشنبه اکتبر» بازی کرد. در سال ۱۹۸۳ در تولید شیکاگو «دوئت برای یک نفر» حضور یافت. از جمله آثار تلویزیونی او میتوان به «مدرسه برای مجردها»، «کارول برای کریسمس دیگر»، «اولین رئیسجمهور زن»، «خانم اپنشید»، «تاکسی» و مینیسریال «چگونه غرب فتح شد» اشاره کرد که دو مورد آخر نیز نامزد جایزه امی شدند.
سنت در فیلمهای تلویزیونی متعددی در دهه ۱۹۹۰ بازی کرد و در نهایت در سال ۱۹۹۰ برای بازی در مینیسریال «مردم مثل ما» جایزه امی بهترین بازیگر نقش مکمل زن را دریافت کرد. او در دهه ۲۰۰۰ نیز در فیلمهایی مانند «رویایی از آفریقا»، «به خاطر وین-دیکسی»، «نیا به در زدن» و «سوپرمن بازمیگردد» حضور داشت. آخرین حضور سینمایی او در سال ۲۰۱۴ در فیلم «قصه زمستان» بود.
ایوا ماری سنت در نیوآرک نیوجرسی به دنیا آمد و خانوادهاش بعدها به دلمار نیویورک نقل مکان کردند. او ابتدا قصد داشت معلم شود اما در دانشگاه بولینگ گرین ایالت اوهایو به بازیگری علاقهمند شد و پس از دریافت مدرک، به طور تماموقت به دنبال کار بازیگری رفت. اولین دستمزد او ۱۰ دلار بود به عنوان تشویقکننده پشت صحنه در برنامه «شوی بوردن». سپس در رادیو و مدلینگ فعالیت کرد و در سریالهای رادیویی «رزماری» و «دکتر جوان مالون» بازی کرد.
در سال ۱۹۴۷ در نمایش «مستر رابرتس» انتخاب شد اما به دلیل کمتجربگی به عنوان جایگزین بازیگر اصلی باقی ماند. یک سال بعد در استودیو بازیگران شروع به تحصیل کرد.
سنت دارای دو ستاره در پیادهروی مشاهیر هالیوود است، یکی برای فیلم و دیگری برای تلویزیون. او در سال ۲۰۰۰ مستند «ساخت شمال از شمال غربی» را میزبانی کرد و در مستندهای دیگری درباره برادوی نیز حضور داشت.
در سال ۲۰۰۹ در هشتاد و یکمین مراسم اسکار برای اهدای جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن حضور یافت، پنجاه و پنج سال پس از بردن جایزه برای «کنار آب».
او از حامیان قدیمی صندوق فیلم و تلویزیون و بنیاد صرع لسآنجلس بود و همچنین کمپینی برای حذف تلفن همراه از خودروها با شعار «یا تلفن را کنار بگذار یا از جاده برو» راهاندازی کرد. همچنین عضو کمیته بورس تحصیلی نویسندگی نیکول آکادمی علوم و هنرهای سینمایی بود.
همسرش جفری هیدن، کارگردان تلویزیون، در سال ۲۰۱۶ درگذشت. از بازماندگان او دو فرزند، چهار نوه و دو نتیجه هستند.




