فیلم «پدر بد» (El Mal Padre) به کارگردانی روبرتو بوسو، که در بخش مسابقه اصلی جشنواره سن سباستین حضور دارد و توسط Film Factory عرضه شده است، داستانی تراژیک‌کمدی درباره اشتباهات والدینی و تلاش یک پسر برای تکرار نکردن آن‌ها را روایت می‌کند.
ادوارد فرناندز، بازیگر چهار بار برنده جایزه گویا و دریافت‌کننده جایزه ملی سینمای اسپانیا، نقش سانتیاگو بالمز، نویسنده و استاد دانشگاه برجسته‌ای را بازی می‌کند که پس از دریافت تشخیص بیماری لاعلاج، فرزندان دورافتاده‌اش را فرا می‌خواند تا شاید فرصتی برای آشتی و ترمیم روابط فراهم شود.
فیلم تصویری از پدری سرسخت است که می‌کوشد اشتباهات گذشته را جبران کند، اما این تلاش وقتی دیر انجام شود، تا چه اندازه بی‌نتیجه است. فرناندز در کنار بازیگرانی چون آدام یزیِرسکی، فرانچسکو کاریل و مریتشل کالوو ایفای نقش می‌کند.
بوسو فیلمنامه را با همکاری اسکار دیاز کروز نوشته است. این سومین فیلم بلند او پس از «لا باندا» (2019) و «لِنیوس د گراسیا» (2022) است که هر دو در جشنواره مالاگا اسپانیا به نمایش درآمدند و «پدر بد» نخستین حضور او در بخش مسابقه اصلی سن سباستین به شمار می‌رود.
تهیه‌کنندگان فیلم شرکت MOD Producciones و MOD Pictures به همراه Misent Producciones و Atresmedia Cine هستند و حمایت‌هایی از آترسمدیا، نتفلیکس و شبکه عمومی والنسیا À Punt دریافت کرده‌اند. فیلمبرداری توسط آلکس کاتالان انجام شده و قرار است فیلم از 20 نوامبر در سینماهای اسپانیا اکران شود.
گفت‌وگو با روبرتو بوسو درباره «پدر بد»
کارگردان درباره تاثیر ساخت فیلم بر مواجهه با از دست دادن پدر و پدر شدن خود گفت: «این روند برای من بسیار درمانگر بود. شروع از تجربه شخصی، پایه‌ای محکم برای کار با صداقت و تعهد فراهم کرد. اسکار دیاز کروز، همکار نویسنده‌ام، در همین زمان برای اولین بار پدر شد و ما متوجه شدیم سوالاتی که داشتیم درباره ترس از پدر شدن بود. نسل ما به این نتیجه رسیده که بسیاری از باورهای نسل قبل درباره نقش مردان و پدران دیگر قابل اعمال نیست و ما خواستیم این ایده‌ها را به گفتگو بگذاریم.»
در پاسخ به سوال درباره دشواری بازی نقش شخصیتی ناخوشایند، بوسو توضیح داد: «ما هیچ خط قرمزی مشخص نکردیم، بلکه می‌خواستیم شخصیت از نظر عاطفی دست و پا چلفتی باشد. او اشتباهات زیادی کرده و باعث درد و رنج اطرافیان شده اما همچنان سعی در توجیه خود دارد. برای ما مهم بود که شخصیت هم خشن باشد و هم جذاب و شوخ‌طبع، تا بتواند آسیب‌پذیری و تامل صادقانه درباره آسیب‌هایی که زده را نشان دهد.»
بوسو درباره تغییر سبک نسبت به فیلم‌های قبلی گفت: «این فیلم به من نزدیک‌تر است و توانستم عمیق‌تر به دیدگاه و حساسیت خود بپردازم. هر پروژه تحت تاثیر شرایط شکل می‌گیرد و این بار با موضوعاتی روبرو شدم که به بلوغ بیشتری نیاز داشتند. همیشه سعی می‌کنم در روایت‌هایم صادق باشم.»
فیلمبرداری کامل در منطقه والنسیا انجام شده است. بوسو درباره اهمیت این انتخاب گفت: «من اهل والنسیا هستم و با طبیعت و خاطرات احساسی آن آشنا. نور و مناظر آنجا بخش مهمی از خاطرات کودکی من است. دوست داشتم شخصیت‌ها به جایی برگردند که خانواده‌شان هنوز کنار هم بود و شاید بتوانند برای لحظه‌ای تصویر مشابهی را بازسازی کنند.»
