پوستر فیلم «ابنیزر» ادعا می‌کند «قبل از اینکه اسکروج باشد، ابنیزر بود»، اما این ادعایی کم‌رمق است چرا که شخصیت ابنیزر اسکروج از ابتدا با همین نام شناخته شده است. این فیلم جدید که توسط تی وست ساخته شده، نسخه‌ای گوتیک و زیبا از داستان کلاسیک چارلز دیکنز «سرود کریسمس» است و در میان انبوهی از اقتباس‌های قبلی، تلاش می‌کند داستانی آشنا را با روایتی تازه ارائه دهد.
با این حال، فیلم در واقع روایت چندان نوآورانه‌ای ندارد و بیشتر به بازسازی ساده‌ای از داستان اصلی می‌پردازد، با جلوه‌های ارواح کمی ترسناک‌تر از معمول. تغییرات داستانی فیلم محدود و محافظه‌کارانه است و این موضوع باعث می‌شود که ادعای ارائه یک روایت متفاوت چندان قابل قبول نباشد. این نکته برای کسانی که به دنبال نسخه‌ای تند و تیز از «سرود کریسمس» بودند، شاید ناامیدکننده باشد، اما در عوض فیلم حس و حال سنتی و پیام اصلی رستگاری و معنای کریسمس را حفظ کرده است.
یکی از نکات برجسته فیلم، سبک ترسناک و نوستالژیک آن است که یادآور فیلم‌های کلاسیک همر است و این سبک با توجه به سابقه تی وست در ژانر وحشت، قابل انتظار بود. با این حال، فیلم به عنوان یک اثر مناسب برای گروه سنی PG-13، از تبدیل شدن به یک فیلم ترسناک کامل خودداری کرده و بیشتر بر پیام انسانی داستان تمرکز دارد.
نقطه‌ی اصلی جذب مخاطب در این فیلم، بازی جانی دپ در نقش ابنیزر اسکروج است. دپ پس از هشت سال دوری از سینمای استودیویی، با این نقش که نیازمند تغییر چهره و بازی نمایشی است، بازگشته است. او با استفاده از گریم پیری و حرکات خمیده، تصویری قابل قبول از اسکروج ارائه می‌دهد، هرچند به عمق و احساسات عمیق نسخه‌های کلاسیک نمی‌رسد.
فیلم با یک پیش‌درآمد غیرضروری آغاز می‌شود که داستان تبدیل شریک تجاری اسکروج، جیکوب مارلی، به روح را شرح می‌دهد و سپس هفت سال به جلو می‌رود تا شرایط مشابهی را در دفتر اسکروج نشان دهد. داستان به طور کلی همان نقاط کلیدی آشنا را دنبال می‌کند؛ اسکروج درخواست‌های خیریه و دعوت‌های برادرزاده‌اش فرد را رد می‌کند و سپس به تخت خود می‌رود تا روح‌ها ظاهر شوند.
یکی از لحظات جالب فیلم، حضور ترسناک آندریا رایزبورو در نقش روح کریسمس گذشته است که با ظاهر عجیب و صدای تک‌هجایی خود، حس وهم‌آلودی به فیلم می‌بخشد. تغییرات جزئی در روابط ابنیزر جوان و نامزد سابقش بل و همچنین تغییرات در وضعیت کاری باب کرچیت، از معدود نوآوری‌های فیلم هستند.
بازیگران دیگر مانند ترامل تیلمن در نقش روح کریسمس حال حاضر و دیزی ریدلی در نقش همسر فرد، نقش‌های مکملی دارند که به خوبی اجرا شده‌اند. فیلم با وجود اینکه روندی قابل پیش‌بینی دارد، هرگز کسل‌کننده نمی‌شود اما آن شور و هیجان احساسی که در بهترین اقتباس‌های «سرود کریسمس» دیده می‌شود را ایجاد نمی‌کند.
برای تماشاگرانی که به بازگشت جانی دپ علاقه‌مند نیستند، جذابیت فیلم بیشتر در فضاسازی و دقت در جزئیات است. طراحی صحنه اثرگذار ایو استوارت با بازسازی لندن دیکنزی تاریک و نمور، همراه با فیلمبرداری چکو وارسه که حالتی زغالی و سوخته به تصویر می‌بخشد، فضایی ملموس و واقعی ایجاد کرده‌اند که حتی در لحظات شادی کریسمس نیز حس سردی و تلخی را حفظ می‌کند.
در نهایت، این نسخه از «سرود کریسمس» تصویری از ابنیزر اسکروج ارائه می‌دهد که شاید در پایان هنوز بخشی از تلخی و سخت‌دلی خود را حفظ کرده باشد؛ تغییر دل فقط برای کریسمس نیست بلکه باید برای تمام زندگی باشد.
