نویسندگان و سازندگان سریال‌های درام تلویزیونی همواره با فشارهای مداوم مواجه هستند؛ از انتظار برای تمدید فصل جدید تا گسترش داستان شخصیت‌ها. کاتوری هال، خالق، تهیه‌کننده اجرایی و مدیر اجرایی سریال «پی ولی» امسال برای کاهش استرس بین فصل‌ها اقدام به دریافت گواهینامه خلبانی کرد.
الیزابت مری‌وتر، خالق و تهیه‌کننده اجرایی «فوریوس»، در رویداد سالانه «شب در اتاق نویسندگان» با طنز گفت: «تنها یک مدیر اجرایی سریال است که با گرفتن گواهینامه خلبانی آرامش پیدا می‌کند.»
در این پنل، همه شرکت‌کنندگان از لحظه‌ای که بازیگری را که برای نقش خاصی نوشته‌اند و مدت‌ها برای جذبش تلاش کرده‌اند، پیدا می‌کنند، ابراز خوشحالی کردند. هال و مری‌وتر که هر دو سابقه تئاتر دارند، به سرعت عاشق بازیگران می‌شوند.
هال با شوخی گفت: «شاید من یک عاشق بازیگر هستم؛ فقط بازیگران زیبایی که می‌خواهید جزو قبیله‌تان باشند، با آن‌ها رشد کنید و فرصت‌های کاری عالی به آن‌ها بدهید.»
گِیل بین بازیگری است که هم هال و هم مالکوم اسپلمان، خالق و نویسنده «دراپ: یک حماسه برفی»، به خاطر توانایی‌اش در تجسم روح نقش، تحسین می‌کنند. اسپلمان گفت: «او واقعاً آن روح شکست‌ناپذیر را به نقش می‌آورد و انگار کشور را نجات داده است.»
مری‌وتر نیز استیو وی را به عنوان بازیگری که نقش آلدن را بر اساس تجربیات واقعی‌اش در ویلچر نوشت، معرفی کرد. او گفت وقتی به وی کار داد، وی جزئیات زندگی‌اش را به تدریج آشکار کرد و این به غنای نقش کمک کرد.
براد کالب کین، خالق و مدیر اجرایی «کریستال لیک»، می‌دانست که برای نقش خاصی فقط لیندا کاردلینی را می‌خواهد و پس از گفت‌وگویی پنج ساعت و نیمه، کاردلینی پذیرفت.
کریس ماندی، خالق «لانتِرنز»، با توجه به دیدگاه‌های متنوع اعضای اتاق نویسندگان، داستان و شخصیت‌هایش را شکل می‌دهد تا بیشترین تنوع دیدگاه‌ها را در روایت داشته باشد.
این خالقان پس از رسیدن به مقام مدیر اجرایی، اختیار نهایی در انتخاب بازیگران و تصمیم‌گیری‌های داستانی را دارند، هرچند به نظرات تیم خود گوش می‌دهند.
بن واتکینز، خالق و مدیر اجرایی «بزرگ‌ترین»، درباره فشارهای این موقعیت گفت: «وقتی متوجه می‌شوید شما نفر اول هستید، تجربه‌ای بسیار جدی است. فشارهای مربوط به مهلت‌ها، بودجه و انتظارات دیگران وجود دارد و این موقعیت شما را تغییر می‌دهد.»
کین نیز اهمیت همکاری را تأیید کرد و گفت: «رهبری خوب یعنی هدایت کشتی، اما اگر افراد با ایده‌های بهتر استخدام کنید و بتوانید خودخواهی را کنار بگذارید، داستان بهتر پیش می‌رود.»
هال نیز به تجربه خود اشاره کرد که در ابتدا به عنوان نویسنده معمولی بود و وقتی مدیر اجرایی شد، تلاش کرد صدای همه اعضا برابر باشد تا همه احساس کنند می‌توانند آزادانه نظر دهند.
مری‌وتر که در 29 سالگی مستقیماً مدیر اجرایی شد، از کار طولانی در تلویزیون شبکه‌ای گفت که باعث شد صدایش را از دست بدهد و این تجربه را در سریال «دراپ‌اوت» به کار برد.
نویسندگان بن واتکینز و مالکوم اسپلمان که در آغاز کار در هالیوود همراه بودند، پس از 40 سال در این پنل دوباره به هم پیوستند و از مسیر طولانی و دشوار خود سخن گفتند.
