روبایات حسین، کارگردان جسوری که همواره مرزهای سینما را جابه‌جا کرده است، در فیلم جدید خود «عروس دشوار» ترکیبی بی‌سابقه از وحشت بدنی و الهام از آثار سیلویا پلات ارائه می‌دهد. این فیلم که پس از موفقیت‌های قبلی او مانند «مهرجان» (۲۰۱۱)، «در حال ساخت» و «ساخت بنگلادش» ساخته شده، تمرکز ویژه‌ای بر فضاهای جنسیتی و مسائل مربوط به جنسیت زنانه دارد و او را به چهره‌ای متمایز در سینمای بنگلادش تبدیل کرده است.
«عروس دشوار» که در جشنواره ونیز به نمایش درآمد و در جشنواره‌های توکیو و لندن نیز رقابت می‌کند، موفقیت بین‌المللی قابل توجهی کسب کرده است. این فیلم از محبوبیت روزافزون ژانر وحشت بدنی فمینیستی بهره می‌برد اما در عین حال سبک بصری و حسی منحصر به فرد خود را دارد که در پرداخت دقیق به بافت پارچه و پوست مشهود است.
داستان و فضای فیلم
فیلم داستان زینین را روایت می‌کند، دختری که در طبقه بالای جامعه داکا زندگی می‌کند و در آستانه ازدواج است. او باید برای مراسم عروسی خود به زیبایی بی‌نقصی دست یابد و هیچ نقصی در ظاهرش پذیرفته نیست. مالک سالن زیبایی، که ظاهری شبیه به سالن تشییع جنازه دارد، با دقت و وسواس به مشتریانش خدمات می‌دهد و سوالی که از آن‌ها می‌پرسد درباره خوشبختی واقعی نیست بلکه بیشتر به کنترل و ظاهر مربوط است.
زندگی زینین از بیرون بسیار ایده‌آل به نظر می‌رسد: او در یک مجتمع مسکونی محصور با مادرش زندگی می‌کند، راننده شخصی دارد و با لهجه آمریکایی انگلیسی صحبت می‌کند. او قصد دارد در برنامه نویسندگی خلاق دانشگاه نیویورک تحصیل کند و نامزدش آرمَن، مردی ثروتمند و حمایتگر است که به رغم مخالفت با عادت مصرف ماری‌جوانای او، رابطه‌ای ظاهراً کامل دارند.
نشانه‌های اضطراب و وحشت بدنی
با نزدیک شدن به مراسم نامزدی، اضطراب زینین به شکل‌های ترسناکی بروز می‌کند: پوستش دچار جوش و خراش می‌شود، موهایش می‌ریزد و احساس می‌کند چیزی زیر پوستش حرکت می‌کند. او حتی در تلاش برای تهیه ماری‌جوانا در منطقه‌ای خطرناک دستگیر می‌شود و برای آزادی خود رشوه‌ای معادل ۲۰ هزار دلار می‌دهد که حتی آرمَن آن را زیاد می‌داند. در این میان، روح عروسی که سرنوشت تلخی داشته نیز به عنوان هشداری در داستان حضور دارد.
فضاسازی و نمادپردازی
فیلم به خوبی فضای بسته و کنترل‌شده زندگی زینین را به تصویر می‌کشد؛ از آپارتمان محصور گرفته تا ماشین با راننده و سالن زیبایی جداافتاده. این فضاها در تضاد با دنیای بیرونی و هرج و مرج آن قرار دارند که زینین همواره به آن جذب می‌شود اما از آن می‌ترسد. این تضاد به خوبی در ترانه‌ای که در فیلم پخش می‌شود نیز بازتاب یافته است.
اگرچه زندگی زینین ظاهراً کامل است، اما این کمال و زیبایی بیرونی می‌تواند خفه‌کننده باشد. او در حال خواندن کتاب «زنگوله» سیلویا پلات است، در حالی که نامزدش کتاب «آخرین مغول» درباره تاریخ قدرت را می‌خواند، که این تضاد نشان‌دهنده نیاز پنهان زینین به فرار و آزادی است.
نقد شخصیت‌ها و عناصر فیلم
شخصیت مینو تی، آرایشگر کارگر که در فیلم نقش مهمی دارد، کمی کمتر توسعه یافته است و به عنوان نمادی از طبقه پایین‌تر در مقابل زینین قرار می‌گیرد. این شخصیت یک لحظه شورش دارد اما به اندازه کافی پرداخته نشده و نیاز به پیگیری بیشتری دارد.
عناصر تصویری مانند نمادهای حیوانی که در فیلم‌های قبلی حسین دیده شده‌اند، در «عروس دشوار» برجسته‌تر شده‌اند. فیلمبرداری دقیق و نماهای نزدیک از پارچه‌های گران‌قیمت و زخم‌های عمیق، همراه با رنگ‌های قرمز پررنگ که نمادی مهم در فرهنگ بنگلادش است، به شدت بر تاثیرگذاری فیلم افزوده‌اند. طراحی لباس و صحنه نیز با همکاری جاناکی باتاچاریا به شکلی چشم‌نواز انجام شده است.
