دنی بویل با قاطعیت اعلام کرد که قسمت سوم فیلم «28 Years Later» ساخته خواهد شد. او گفت: «قسمت سوم 28 Years Later، یا هر نام دیگری که داشته باشد، ساخته میشود چون مردم مرتب دربارهاش سؤال میکنند. دقیقاً کی ساخته میشود نمیدانم، اما فیلمنامهای بسیار خوب توسط الکس گارلند وجود دارد.» بویل همچنین تأکید کرد که این فیلم حضور پررنگی از کیلیان مورفی خواهد داشت.
او درباره مورفی افزود: «خیلی از کیلیان مورفی در آن خواهد بود. اینکه آیا دیگر صحنههای برهنه خواهد داشت یا نه، نمیدانم. حالا که او اسکار گرفته، شاید نه.»
پیشنهاد دنی بویل برای بازیگر بعدی جیمز باند
در جشنواره فیلم زوریخ که بویل فیلم «Ink» را ارائه کرد، درباره شایعات مربوط به باند نیز صحبت کرد و گفت: «آنها باید جک اوکانل را برای نقش باند انتخاب کنند.»
دنی بویل که به دلیل اختلافات خلاقانه با تهیهکنندگان باربارا بروکلی و مایکل جی. ویلسون و همچنین بازیگر اصلی دنیل کریگ، پروژه «No Time to Die» را ترک کرده بود، درباره تجربه خود گفت: «وقتی از من خواستند باند را کارگردانی کنم، با جان هاج داستان را طراحی کردیم اما آنها اعتمادشان را از دست دادند. حیف شد چون میتوانست واقعاً خوب باشد.»
او همچنین درباره دنیس ویلنوو گفت: «ویلنوو فوقالعاده است. آیا آن شروع فیلم «تلماسه: قسمت سوم» را دیدید که قبل از «اودیسه» نمایش داده شد؟ اگر من «اودیسه» را کارگردانی میکردم، فکر میکردم همه از فیلم من ناامید میشوند، اما به نظر میرسد کریس نولان اعتماد به نفس بیشتری دارد.»
تمجید بویل از جک اوکانل در فیلم Ink
در کلاس مستر در جشنواره، بویل درباره بازیگر اصلی فیلم «Ink» یعنی جک اوکانل نیز صحبت کرد. این فیلم درام بیوگرافی است که توسط جیمز گراهام از نمایشنامه خود اقتباس شده و اوکانل نقش لری لمب را بازی میکند که پیشنهاد روپرت مرداک برای سردبیری روزنامه The Sun را میپذیرد.
بویل گفت: «آیا فیلم «Back to Black» را دیدهاید؟ فیلم فوقالعادهای است. او نقش دوست پسر را بازی میکند و این نقش بسیار دشواری است. اجرای او شگفتانگیز بود.»
اوکانل را برای نقش لری لمب انتخاب کرد چون «عجیب» است و با وجود اینکه نقش یک شخصیت منفی را بازی میکند، مخاطب هنوز به او علاقهمند است و دفع نمیشود. این موضوع درباره شخصیت او در «Ink» هم صدق میکند که در پایان فیلم وجدان اخلاقیاش کاملاً از بین رفته و در پی موفقیت است اما مخاطب همچنان برایش دل میسوزاند.
بویل این حالت را با آل پاچینو در پایان «پدرخوانده قسمت دوم» مقایسه کرد که با وجود اینکه دستور قتل برادرش را داده، مخاطب هنوز به او توجه دارد.
نگاه متفاوت به روپرت مرداک در فیلم
بویل درباره تصویر مرداک در فیلم گفت: «مردم به او علاقهمند و در عین حال دفع میشوند، اما این فیلم به زمانی میپردازد که او تازه به بریتانیا آمده بود و چهرهای کاملاً متفاوت داشت. او مردی نسبتاً محافظهکار و عجیب بود.»
با وجود اینکه مرداک میداند کارهایش با اخلاقیاتش در تضاد است، آنها را میپذیرد چون «اعداد خوب هستند.» بویل او را «لیبرال نرم» توصیف کرد و به تغییر سیاستهای ترامپ اشاره کرد که از دموکرات به جمهوریخواه تبدیل شد و گفت این افراد جایی میروند که قدرت است.
او افزود: «من واقعاً معتقدم کاری که در سال 1969 و آغاز این روزنامه انجام شد، تأثیر بیشتری بر زندگی امروز ما دارد. ما رابطهمان با حقیقت را از دست دادهایم و به جای آن، با ادعاهای بیشرمانه و داستانهای پر سر و صدا جایگزین شده است. کسی حقیقت را میگوید، فوراً به او میگویند دروغگو و اخبار جعلی.»
بویل تأکید کرد که موفقیت این روند، مسئولیت همه ماست و نمیتوان فقط ترامپ را مقصر دانست. هدف فیلم این است که مخاطب را به سفری جذاب ببرد تا بفهمد چگونه به این نقطه رسیدهایم و آیا میخواهیم تغییری ایجاد کنیم یا نه.
امید به تغییر و آینده بهتر
با وجود همه مشکلات، بویل به تغییر امیدوار است و از اندی برنهام، نخستوزیر جدید بریتانیا، نام برد که بر مسائل بلندمدت تمرکز دارد و به جای دامن زدن به تفرقه، به دنبال راهحلی برای مراقبت از جمعیت سالمندان است.
او گفت: «بله، تغییر ممکن است. باید به دنبال نشانههای امید باشیم.»




