سینتیا اریوو در گفت‌وگویی صریح در جشنواره فیلم لندن درباره اهمیت همکاری با هماهنگ‌کننده صحنه‌های صمیمی در فیلم جدیدش «Prima Facie» صحبت کرد و تأکید کرد که اغلب به این افراد «کافی قدر داده نمی‌شود».
این فیلم که بر اساس نمایشنامه‌ای از سوزی میلر ساخته شده، داستان تسه انسِلر، وکیل مدافع موفقی را روایت می‌کند که پس از مورد آزار جنسی قرار گرفتن توسط همکارش، در مرکز یک دادگاه قرار می‌گیرد. «Prima Facie» پس از اکران در جشنواره فیلم تورنتو، برای نخستین بار در بریتانیا در جشنواره فیلم لندن به نمایش درآمد.
اریوو که این نخستین نقش سینمایی او پس از «ویکد» است و همچنین تهیه‌کننده فیلم نیز می‌باشد، گفت که بلافاصله پس از خواندن فیلمنامه تصمیم گرفت در این پروژه حضور داشته باشد و احساس می‌کرد اهمیت آن فراتر از تصورش است.
او اذعان کرد که فیلمبرداری این درام حقوقی بسیار دشوار بود، به‌ویژه صحنه مربوط به آزار جنسی. در اینجا بود که نقش هماهنگ‌کننده صحنه‌های صمیمی، لیزی تالبوت، بسیار حیاتی شد.
اریوو توضیح داد: «لیزی به ما کمک کرد فضایی کاملاً امن ایجاد کنیم. من باید درک می‌کردم که چه حسی دارد وقتی در بدنت هستی اما باید از آن جدا شوی تا احساس امنیت کنی. این چیزی بود که باید پیدا می‌کردیم؛ چگونه این حالت را اجرا کنیم و سپس به سلامت به بدنمان بازگردیم.»
او افزود: «بسیاری از صحنه‌ها سخت بودند، اما سخت‌ترین بخش بازگشت به حالت عادی پس از فیلمبرداری بود؛ اینکه دوباره به بدنمان برگردیم و جای امن را پیدا کنیم.»
اریوو همچنین گفت که با دنیل اینگز، بازیگر نقش وکیلی که تسه را مورد آزار قرار می‌دهد، درباره نحوه اجرای صحنه به گونه‌ای که هر دو احساس امنیت کنند، گفتگوهای زیادی داشتند. او گفت: «او از ابتدا بسیار مهربان بود و فوراً خواست درباره چگونگی حمایت از یکدیگر صحبت کند تا بتوانیم تا حد لازم پیش برویم و سپس دوباره به حالت عادی بازگردیم.»
اریوو تأکید کرد که هماهنگ‌کنندگان صحنه‌های صمیمی اغلب کارشان نادیده گرفته می‌شود و حتی با سخت‌گیری مواجه می‌شوند، اما کارشان بسیار مهم است. او گفت: «کار آن‌ها فقط تنظیم صحنه‌های عاشقانه یا جنسی نیست، بلکه گاهی باید صحنه‌های بسیار سخت و دردناک را طوری مدیریت کنند که همه به سلامت به بدن خود بازگردند.» این سخنان با تشویق حضار همراه شد.
اریوو امیدوار است فیلم «Prima Facie» گفتگویی گسترده‌تر درباره رضایت و همچنین نحوه نادیده گرفته شدن زنان سیاه‌پوست در مباحث مربوط به آزار جنسی ایجاد کند. او گفت: «تصورات قبلی درباره نحوه تجربه درد توسط زنان سیاه‌پوست وجود دارد و این فیلم ما را در مرکز توجه قرار می‌دهد تا درباره این موضوع صحبت کنیم. این اتفاق بیشتر از آن چیزی است که تصور می‌کنید و اغلب گزارش نمی‌شود.»
اریوو افزود که به ندرت فیلم‌هایی می‌بینیم که زنان سیاه‌پوست را در چنین موقعیت‌هایی نشان دهند و این فیلم فرصتی برای شروع گفتگویی جامع درباره این موضوع فراهم می‌کند.
در بخش دیگری از صحبت‌هایش، اریوو درباره نقش خود در فیلم‌های «ویکد» که برای آن نامزد جایزه اسکار شد، گفت که تلاش کرده شخصیت الفبا را به شکلی واقعی و نزدیک به خود بازی کند و به شباهت‌ها و تفاوت‌های خود با این شخصیت توجه داشته است.
او همچنین اشاره کرد که در آینده ممکن است نقش‌های منفی و پیچیده‌تری را دنبال کند و گفت: «می‌خواهم داستان‌هایی را پیدا کنم که چهره‌های متفاوتی را در نقش‌های اصلی نشان دهند؛ نقش‌هایی که قهرمان نیستند اما پیچیده و جذاب برای بازی هستند.»
