برخلاف تصور عمومی، طراحی لباس معاصر در فیلم‌ها تنها به خرید لباس محدود نمی‌شود بلکه داستان‌گویی عمیق و تفکر پشت نحوه پوشش شخصیت‌ها را شامل می‌شود.
مالی راجرز، که در فیلم «شیطان پرادا می‌پوشد» به عنوان دستیار طراح لباس و در دنباله آن به عنوان طراح لباس فعالیت داشته، می‌گوید: «وقتی کسی به من می‌گوید دوست دارم با شما کار کنم چون عاشق خرید کردن هستم، فوراً کنار می‌روم.»
در میزگرد طراحی لباس که در جشنواره فیلم SCAD ساوانا برگزار شد و جاز تانگکی، سردبیر ارشد هنرهای متنوع، آن را مدیریت می‌کرد، طراحان لباس مطرحی از جمله الن میرجنیک، آریان فیلیپس، لیندا مویر، امی راث و مارسی راجرز حضور داشتند و درباره چالش‌ها و نکات طراحی لباس معاصر صحبت کردند.
چالش‌های طراحی لباس معاصر
الن میرجنیک، که سابقه کار در فیلم‌هایی چون «وال استریت» و «غرایز اولیه» را دارد، درباره دشواری‌های طراحی لباس معاصر گفت: «در ابتدای کارم لباس‌های معاصر زیادی طراحی کردم و این کار را دوست داشتم چون می‌توانستم سبک زندگی نیویورک آن دوره را ثبت کنم. طراحی لباس معاصر بسیار سخت و در عین حال زیباست.»
مارسی راجرز از اولین تجربه‌اش در فیلم «او باید داشته باشد» به کارگردانی اسپایک لی گفت که برای درک سبک لباس مردم نیویورک، در جلسات انتخاب بازیگران پس‌زمینه حضور داشت تا نحوه پوشش واقعی افراد را ببیند. برای شخصیت نولا دارلینگ، با توجه به علاقه او به پرینس، رنگ بنفش به صورت جزئی در لباس‌هایش به کار رفت و بیشتر لباس‌ها از فروشگاه‌های دست دوم انتخاب شدند.
در فیلم «باربرشاپ» که در شیکاگو جریان دارد، راجرز تأکید کرد که باید جامعه و مد آن زمان به خوبی منعکس شود. او افزود: «یک استاد به من گفت طراحی لباس معاصر سخت‌ترین کاری است که انجام می‌دهم، چون بازیگران با ایده‌های مختلف یا بدون ایده می‌آیند و بعد از خواندن متن همه چیز تغییر می‌کند.»
سوءتفاهم‌ها و فشارهای طراحی لباس معاصر
آریان فیلیپس، طراح لباس فیلم‌هایی مانند «حیوانات شب‌زی» و «دعوت»، به سوءتفاهم‌های رایج درباره طراحی لباس معاصر اشاره کرد: «کارگردانان، نویسندگان و تهیه‌کنندگان ثروتمند معمولاً تجربه خرید دارند و گاهی بازیگران می‌گویند مثلاً می‌دانم شخصیت من آن بوت‌های پرادا را می‌پوشد. باید برای شخصیت‌مان فروشنده خوبی باشیم چون طراحی لباس به راحتی توسط کسانی که پشت میز نشسته‌اند و اعداد را جابه‌جا می‌کنند، بی‌احترامی می‌شود.»
فیلیپس همچنین درباره تأثیر روزافزون تبلیغات محصول در طراحی لباس گفت: «تهیه‌کنندگان می‌گویند باید از آن محصول استفاده کنید. باید کارگردانانی را انتخاب کرد که به داستان وفادار بمانند چون این موضوع با پیچیدگی‌های مالی فیلم‌ها بیشتر خواهد شد.»
نمونه‌هایی از پروژه‌های اخیر
الن میرجنیک بیش از ۵۳۰۰ لباس برای فیلم کریستوفر نولان طراحی کرد و روی لباس‌های آن هاتاوی به عنوان ملکه پنلوپه تمرکز داشت. رنگ غالب لباس‌ها قرمز سوخته بود که با تم رنگی خانه ایتاکا هماهنگ بود. در لحظه اوج فیلم، پنلوپه لباسی آبی به تن دارد که به عنوان زره اوست و نشان‌دهنده قدرت و آمادگی برای مقابله است.
لیندا مویر درباره تحقیق دقیق خود روی پشم در فیلم‌های وایکینگ مانند «نورثمن» و «ورولف» توضیح داد که پشم نمادی از ثروت بوده و تلاش کرده است اصالت را حفظ کند، هرچند یافتن سازندگان پارچه و لوازم جانبی آن دشوار است.
آریان فیلیپس درباره همکاری با اولیویا وایلد در فیلم «دعوت» گفت که تنها یک تغییر لباس برای شخصیت آنگلا کافی بود تا تدریجاً شخصیت او را نشان دهد. او با طراح صحنه همکاری کرد تا رنگ‌ها هماهنگ باشند و تضاد رنگ‌ها نشان‌دهنده ناهماهنگی رابطه شخصیت‌ها بود.
مالی راجرز درباره چالش‌های کار روی دنباله «شیطان پرادا می‌پوشد» گفت که فیلم اول بسیار محبوب است و او نگران بود که نفرین دنباله گریبانگیر شود، اما موفق شد و حتی پلیور آبی معروف شخصیت اندی را بازگرداند که حالا به صورت جلیقه درآمده بود.
امی راث درباره بازسازی لباس‌های فیلم «راکی» گفت که فیلم اصلی طراح لباس نداشت و او باید از حافظه جمعی مردم الهام می‌گرفت. او به اهمیت کت چرمی اشاره کرد و توانست نمونه اصلی را در اندازه بازیگر پیدا کند. بازیگر آنتونی ایپولیتو نیز با تقلید کامل از استالونه به ارتقای کار کمک کرد.
راجرز همچنین درباره بازسازی لباس‌های موزیک ویدئوی «تریلر» مایکل جکسون گفت که با همکاری شرکت لیوایز توانست رنگ و جزئیات دقیق لباس‌ها را بازسازی کند و به اهمیت هر جز لباس و رقصنده‌ها در خلق تصویر نهایی اشاره کرد.
