الن کیم، مدیر بازار محتوای آسیایی و فیلم بوسان (ACFM)، اعلام کرده است که این بازار نباید محدود به چهار روز رویداد در بوسان باشد و باید به یک پلتفرم فعال در تمام طول سال تبدیل شود. او این ایده را با عنوان “ACFM 365” معرفی کرده که شامل یک پایگاه داده دائمی و خدمات تطبیق پروژه‌ها خواهد بود و ترکیبی از داده‌های بازار و فعالیت‌های بازار پروژه‌های آسیایی و بازار داستان بوسان است.
کیم تاکید کرده که بزرگ‌ترین چالش پیش روی بازار، تامین مالی است. در حالی که مقیاس و نقش بازار به سرعت رشد کرده، حمایت مالی عمومی همگام با آن پیش نرفته و بودجه دولتی برای ACFM طی دو سال گذشته ثابت مانده است. او بازار فیلم را نه به عنوان یک رویداد، بلکه به عنوان زیرساخت صنعتی می‌داند که سرمایه‌گذاری در آن به منزله سرمایه‌گذاری در آینده سایر صنایع است.
بازار امسال بیست و یکمین دوره خود را تجربه می‌کند و با رشد ۱۴.۴ درصدی ثبت‌نام صنعت و افزایش ۱۳.۵ درصدی حضور شرکت‌کنندگان نسبت به سال گذشته، ۳۳۹ شرکت و موسسه از ۳۲ کشور و منطقه در آن حضور دارند که ۱۷ درصد بیشتر از سال قبل است. تعداد شرکت‌های فناوری از ۷ به ۱۸ و آژانس‌های ملی و کمیسیون‌های فیلم از ۶۲ به ۷۹ افزایش یافته است. تایلند به عنوان نخستین کشور افتخار بازار، ۲۸ شرکت و ژاپن به عنوان کشور تمرکز ProducerHub، ۴۶ شرکت دارند.
کیم رشد بازار را نتیجه انتخاب‌های دقیق و افزودن بخش‌های جدیدی مانند ProducerHub، InnoAsia، Doc Square و The A می‌داند که مخاطبان جدیدی را جذب کرده‌اند. امسال نیز بخش‌هایی مانند اجلاس سرمایه‌گذاران، جلسات میکرو دراما و Cinema by Brand که تولیدات فیلم را با برندها مرتبط می‌کند، به برنامه‌ها افزوده شده است.
او تاکید می‌کند که هسته اصلی بازار سینما است و بخش‌هایی مانند بازار فروش، بازار پروژه‌های آسیایی و صندوق سینمای آسیایی ستون‌های اصلی ACFM هستند که تغییر نخواهند کرد. معیار اصلی برای برنامه‌های جدید، گسترش فرصت‌ها برای سینما است.
کیم همچنین به چالش‌های صنعت فیلم کره اشاره کرده است؛ با وجود افزایش ۴۲ درصدی فروش گیشه نیمه اول سال نسبت به سال قبل و رشد ۳۴ درصدی تعداد مخاطبان، تعداد اکران فیلم‌های کره‌ای ۲۲ مورد کاهش یافته و بازگشت سرمایه فیلم‌های تجاری کره‌ای در سال ۲۰۲۵ به طور متوسط منفی ۳۳ درصد بوده است. او این وضعیت را بازگشتی موقت می‌داند و نه یک بهبود ساختاری.
در نتیجه، تولیدکنندگان کره‌ای اکنون برنامه‌ریزی برای پیش‌فروش‌های بین‌المللی و همکاری‌های تولیدی را از مرحله توسعه آغاز کرده‌اند. اتحادیه تولیدکنندگان آسیایی که توسط انجمن تولیدکنندگان کره و انجمن تولیدکنندگان فیلم اندونزی رهبری می‌شود، به زودی در ProducerHub معرفی خواهد شد.
کیم همچنین به ورود سرمایه‌های جدید از حوزه‌های غیر فیلم اشاره می‌کند، از جمله شرکت‌های بزرگ هندی، همکاری‌های پخش در تایلند، شرکت‌های معدنی مغولستان و برند نوشیدنی چینی که در تولید فیلم سرمایه‌گذاری می‌کنند. در تایوان نیز شرکت‌های مخابراتی و رسانه‌ای صندوق‌های مشترکی با نهادهای دولتی تشکیل داده‌اند. با این حال، بودجه عمومی همچنان پایه اصلی تامین مالی است و سیاست‌ها می‌توانند این وضعیت را تغییر دهند.
او به تحولات فناوری نیز اشاره کرده و نگرانی خود را از سرعت بالای تغییرات فناوری و تاثیر آن بر آموزش نیروهای جوان اعلام کرده است. همچنین هشدار داده که اگر آسیا مالک مدل‌های هوش مصنوعی آموزش دیده بر زبان‌ها و تصاویر آسیایی نباشد، مشکلات مالکیت فکری مشابه دوران پلتفرم‌ها تکرار خواهد شد.
کیم که تهیه‌کننده فیلم‌هایی مانند “Cry Woman” و “Hanaan” است، می‌گوید همکاری‌های تولیدی بین کشورهای آسیایی در حال شکل‌گیری است و نمونه‌هایی از پروژه‌های مشترک بین تایلند، ژاپن و کره و همچنین همکاری مالی بین کره و مغولستان وجود دارد. او همکاری‌های تولیدی را دیگر یک گزینه بلکه یک استراتژی ضروری برای تقسیم ریسک می‌داند.
صندوق حمایت از تولید مشترک صندوق سینمای آسیایی امسال سه پروژه را انتخاب کرده است که شامل فیلم جدید فوکادا کوجی نیز می‌شود. همچنین ۱۰ تهیه‌کننده ژاپنی پروژه‌هایی از جمله همکاری‌های مشترک با کره، کانادا، اندونزی و فرانسه را ارائه خواهند کرد.
در پاسخ به اینکه چرا شرکت‌ها باید بازار بوسان را به جای کن، برلین، هنگ‌کنگ یا توکیو انتخاب کنند، کیم به جشنواره فیلم بوسان و فضای شهر اشاره می‌کند و می‌گوید برای کسانی که سال‌ها در این جشنواره حضور داشته‌اند، بوسان مانند خانه دوم است؛ جایی که طعم‌ها، فیلم‌ها و افراد خاصی را می‌توان یافت. او همچنین تاکید می‌کند که شرکت‌کنندگان بین‌المللی بیشتر از کره‌ای‌ها هستند و برای هر کسی که می‌خواهد با آسیا کار کند، هیچ مکانی به اندازه چهار روز بازار بوسان کارآمد نیست. پروژه‌هایی که از طریق APM و صندوق سینمای آسیایی عبور می‌کنند، چند سال بعد در جشنواره‌های بزرگ ظاهر می‌شوند و بوسان در واقع دروازه ورود به بازار آسیا برای شرکت‌های اروپایی و آمریکایی است.
